خبرگزاری آريا – چگونه در هنگام مواجهه با مشکلات به تلاش ادامه دهيم؟


چگونه در هنگام مواجهه با مشکلات به تلاش ادامه دهيم؟

خبرگزاري آريا –
حل کردن مشکلات
زماني که با مسئوليت دشواري سر و کار داريد، به تمام انرژي که بتوانيد جمع کنيد احتياج داريد
در اين مقاله مجله Success، سونيا تامپسون هفت راه براي افزايش پشتکار و مقاومت در هنگام برخورد با سختي ها را معرفي مي کند. تا به حال پيش آمده که احساس کنيد ريه هايتان در حال منفجر شدن است؟ تا به حال حسي شبيه به احساسي که من در کوهپيمايي به ماچو پيچو داشتم پيدا کرده ايد؟
اين شهر باستاني در ارتفاع ۲۴۰۰ متري از سطح دريا قرار دارد و گروه کوهنوردي من صعود خود را با اشتياق از ساعت ۵ صبح شروع کرد. من در پشت گروه تنها باقي ماندم، و بيش از ۱۱۰۰ متر تا انتهاي مسير باقي مانده بود.
هرگز تصور نمي کردم که اين سفر تا اين حد دشوار باشد. من به صورت مرتب ورزش مي کردم، ولي اين مرا براي چنين ارتفاعي آماده نکرده بود. انگار که نمي تواستم هواي کافي براي نفس کشيدن پيدا کنم.
من مي خواستم تسليم شوم. بدن من التماس مي کرد که توقف کنم. ذهن خسته ام نيز هينطور. ولي من پافشاري کردم، و به نوک قله رسيدم. ريه ها و قلبم هم سالم باقي ماندند.
اين ها هفت چيزي هستند که به من کمک کرد تا در آن روز به حرکت ادامه دهم، در حالي که همه چيز در درونم از من مي خواست که تسليم شوم. اگر شما در موقعيتي قرار گرفتيد که مي خواهيد تسليم شويد، اين درس ها مي تواند به شما نيز کمک کند.
چگونه در هنگام مواجهه با مشکلات به تلاش ادامه دهيم؟
۱٫ هر چيز ديگري را ناديده بگيريد.
در ابتداي صعود، من فقط آدم ها را مي ديدم که از من جلو مي زدند. هر دفعه که کسي را مي ديدم که به آساني کوهپيمايي مي کرد، احساس بدي در مورد خودم پيدا مي کردم. ولي وقتي که دست از نگراني برداشتم و از مقايسه سفر هر کس ديگر با سفر خودم دست برداشتم، شروع به تمرکز روي مأموريت خودم و چگونگي رسيدن به آن کردم.
هنگامي که براي رسيدن به روياهايتان تلاش مي کنيد، ممکن است به آساني حواستان پرت شود وقتي که مي بينيد ديگران آسان تر، سريع تر و بهتر از شما به اهدافشان دست پيدا مي کنند. اين موضوع شايد باعث شود که احساس بي لياقتي کنيد و از پيشرفت خود ناراضي باشيد. ولي وقتي قصد فتح هدفي را داشته باشيد، اتفاقاتي که براي ديگران مي افتد و توانايي شما در حرکت به جلو را کاهش مي دهد کاملاً بي ربط است.
زماني که با مسئوليت دشواري سر و کار داريد، به تمام انرژي که بتوانيد جمع کنيد احتياج داريد. سعي کنيد آن انرژي را به نقطه اي معطوف کنيد که شما را به جلو ببرد.
۲٫ بزرگترين حامي خود شويد.
زماني که من کوهپيمايي را شروع کردم، تنها نبودم. ولي ظرف ۱۰ دقيقه، از بقيه جا ماندم و تنها شدم. در ابتدا عصباني بودم که همراهانم مرا هنگامي که به کمک نياز داشتم تنها گذاشتند. ولي بعد متوجه شدم که بار من را قرار نبود آن ها به دوش بکشند.
اگر چه داشتن کساني در اطرافتان که به شما انگيزه دهند و حمايتتان کنند مي توانند انرژي بخش باشد، ولي داشتن چنين افرادي يک نعمت است، و نه يک الزام. اين درس مرا قادر ساخت که به درون خودم نگاه کنم و قدرت و عزم راسخ براي ادامه حرکت را پيدا کنم. من با هر قدم شروع به تشويق کردن خودم کردم.
گاهي وقت ها در جاده به سمت موفقيت، شما مجبوريد که تنها حرکت کنيد. اگر خود را در چنين موقعيتي يافتيد، راهي پيدا کنيد تا به خودتان چيزي را بدهيد که براي ادامه دادن نياز داريد.
۳٫ قدردان موهبت هاي کوچک باشيد.
من پيش از طلوع خورشيد شروع به کوهپيمايي کردم. همانطور که مشغول صعود بودم، شروع به نگاه کردن به کوهستان کردم و نگاهي گذرا به زيبايي هاي اطرافم انداختم. صحنه اي جادويي بود. در حين توقف هايي که براي نفس گرفتن داشتم، من از موهبت ديدن طبيعت و زيبايي آن شگفت زده شده بودم. در آن لحظات، هيچ اهميتي به دشواري راهم نمي دادم. به شدت مشغول قدرداني براي بودن در آن لحظه بودم.
آسان است که تمام تمرکز خود را معطوف رسيدن به هدف نهايي خود کنيد. ولي اگر تنها چيزي که بتوانيد ببينيد مقصد نهايي تان باشد، زيبايي مسير در طول راه را از دست خواهيد داد. تجربيات نو و سورپرايزهاي خوشايند انرژي تقويتي مورد نياز براي ادامه دادن به حرکت را فراهم مي کند.
برخورد با مشکل
وقتي که براي دستيابي به اهدافتان تلاش مي کنيد، موانع زيادي در طول راه وجود دارد
۴٫ روي قدم بعدي تمرکز کنيد.
وقتي فکر مي کردم که چقدر فاصله زيادي مانده تا به قله کوه برسم، کاملاً نااميد مي شدم. به همين خاطر هدف خود را به چند مرحله کوچکتر تقسيم کردم تا قدم هاي بعدي من قابل کنترل شود. پيش خود فکر مي کردم، «فقط يک قدم ديگر بردار. بسيار خُب، حالا فقط به آن سنگ ها برس. خيلي خُب، وقتي به آن نيمکت رسيدي مي تواني توقف کني و براي چند دقيقه استراحت کني.»
زماني که هدف شما بيش از حد بزرگ به نظر برسد، شايد غير ممکن به نظر برسد. با تقسيم کردن هدف خود به تکه هاي کوچک، مي توانيد خود را در حرکت نگه داريد و جهش ايجاد کنيد.
۵٫ ساعت خود را کنار بگذاريد.
پيش از کوهپيمايي، خوانده بودم که اکثر افراد در حدود ۴۵ تا ۶۰ دقيقه به قله ماچو پيچو مي رسند. رسيدن به قله براي من زمان بيشتري طول کشيد. وقتي روي زماني که «قرار بود» طول بکشد تمرکز مي کردم، از دست خودم عصباني مي شدم که چرا به اندازه کافي ماهر يا سريع نيستم. ولي براي هيچ کس اهميتي نداشت که چقدر طول کشيد تا به قله برسم، و خود من هم نبايد اهميتي مي دادم. تنها چيزي که اهميت داشت کامل کردن مسيرم بود.
وقتي که براي رسيدن به اهدافتان تلاش مي کنيد، دست از نگاه کردن به ساعت برداريد. خودتان را در مقايسه با کسي يا چيزي ديگر اندازه گيري نکنيد. اين کار فقط باعث مي شود که حواستان از تمرکز روي چيزي که همين الان بايد انجام دهيد تا به جلو پيش برويد، پرت شود.
۶٫ به دنبال راه خروج نباشيد.
تمام کساني که به ماچو پيچو مي روند کوهپيمايي نمي کنند. شما مي توانيد مستقيماً اتوبوسي به سمت قله سوار شويد و خودتان را از خستگي احساسي و فيزيکي نجات دهيد. در اوايل صعودم، من به اين فکر مي کردم که از ادامه مسير منصرف شوم و يا سوار يکي از آن اتوبوس ها در مسيرم به قله شوم.
وقتي که درد و رنج شما به حداکثر برسد، طبيعي است که بخواهيد آن را از بين ببريد. ولي وقتي که زماني بگذاريد تا به دنبال راهي براي خروج از مسيرتان باشيد، انرژي ارزشمندي را از دست مي دهيد که مي تواند به شما کمک کند تا براي رشد بلند مدت، بر رنج و سختي زودگذر غلبه کنيد.
۷٫ محدوديت هاي خود را قبول کنيد.
من لازم بود که با خودم روراست باشم. من به سختي نفس مي کشيدم و نمي توانستم همگام با گروه پيش بروم. گذاشتن حداکثر انرژي براي اينکه گام هاي سريع تري بردارم خيلي کمکي به من نکرد. مسير من لازم بود که متفاوت باشد، و اين موضوع کاملاً قابل قبول است. بعد از اجراي استراتژي جديدم، مسير برايم کمتر طاقت فرسا بود.
مسير شما به سمت موفقيت شايد شبيه به هيچ کس ديگر به نظر نرسد. اين کاملاً قابل قبول است. شرايط هر کسي متفاوت است. در عوض بپذيريد که کجا قرار داريد، تا بتوانيد به خودتان چيزي را بدهيد که براي موفق بودن لازم داريد.
وقتي که براي دستيابي به اهدافتان تلاش مي کنيد، موانع زيادي در طول راه وجود دارد. هنگامي که مسير دشوارتر از چيزي شود که به آن عادت داريد، آسان است که دست هاي خود را به نشانه تسليم بالا ببريد و کنار بکشيد.
ولي اگر اين درس ها را دنبال کنيد، مي توانيد قدرت لازم براي ادامه دادن به حرکت در ميان دشواري ها را پيدا کنيد. و زماني که پافشاري کنيد، به پاداشي که ارزش آن همه تلاش را داشت دست پيدا خواهيد کرد.
تسليم نشويد.
منبع: برترين ها