Category Archives: cat1

واکسن آنفلوآنزا؛ بالاخره بزنیم یا نزنیم؟


روزنامه هفت صبح – فرید عطارزاده: وزارت بهداشت بر تزریق واکسن آنفلوآنزا تاکید می کند در حالی که در بسیاری از کشورهای جهان نگاه منفی به این واکسن وجود دارد. بالاخره بزنیم یا نزنیم؟ «واکسن ۲۰۱۸ آنفلوآنزا رسید.» این روزها احتمالا به هر داروخانه ای سر بزنید با این آگهی رو به رو خواهیدشد و تشویق مختلف درمانی را خواهید شنید که می گویند با توجه به شیوع آنفلوآنزا در کشور، باید «همه افراد» واکسن مقابله با آن را بزنند. موضوعی که تا چند سال قبل آن چنان در مورد آن پافشاری نمی شد و فقط گروه خاصی تشویق به تزریق واکسن می شدند.

 

حالا اما به نظر می رسد نگاه جامعه پزشکی ایران به این موضوع تغییر کرده و دائما بر طبل زدن واکسن آنفلوآنزا کوبیده می شود. با این وجود نگاهی به مقاله های علمی معتبر، سیاست گذاری کشورهای اروپایی و گزارش های سازمان بهداشت جهانی به ما نشان می دهد، نمی توان از این مواضع پزشکان داخلی به طور صددرصدی حمایت کرد و اما و اگرهای زیادی بر سر راه واکسن آنفلوآنزا قرار دارد. اما و اگرهایی که حتی باعث شده چهار کشور سوییس، ایتالیا، اسپانیا و آلمان امسال به طور رسمی اعلام کنند، تزریق واکسن آنفلوآنزا را توصیه نمی کنند. در این گزارش مروری می کنیم بر مواضع مختلف داخلی و خارجی و نتیجه گیری را به شما واگذار می کنیم.

واکسن آنفلوآنزا؛ بالاخره بزنیم یا نزنیم؟ 

۱٫ دبیر انجمن متخصصان بیماری های عفونی و گرمسیری کشور

اپیدمی آنفلوآنزا در کشور گسترش پیدا کرده و همه باید واکسن آنفلوآنزا بزنند. آنچه درباره آن حرف می زنیم و اپیدمی شده است، همان آنفلوآنزای انسانی است. اخباری که در ارتباط با واکسن آنفلوآنزا در فضای مجازی منتشر می شود باعث شده امسال، استقبال از تزریق واکسن کمتر شود و شاهد اپیدمی آنفلوآنزا باشیم. در حالی که موثرترین راه پیشگیری از عوارض خطرناک این بیماری، استفاده از واکسن برای سرماخوردگی نیست و تزریق آن باعث نمی شود فرد دچار سرماخوردگی نشود.

 

بیماران قلبی، ریوی و افرادی که بیماری های زمینه ای دارند، باید واکسن آنفلوآنزا را بزنند. باید جلوی تبلیغات علیه این واکسن در فضای مجازی گرفته شود، چون اطلاعاتی به مردم می دهند که موجب تردید آنها برای استفاده از واکسن می شود. با توجه به این که اپیدمی این ویروس در زمستان بیشتر می شود و تا اردیبهشت سال آینده ادامه دارد، هنوز برای تزریق واکسن دیر نیست. همه باید این واکسن آنفلوآنزا را بزنند، حتی افراد سالم نیز برای پیشگیری از ابتلا به عوارض خطرناک این ویروس، باید واکسن بزنند.

۲٫ رییس مرکز مدیریت بیماری های واگیر وزارت بهداشت

 

آنچه در مورد جلوگیری از واکسیناسیون آنفلوآنزا در برخی کشورهای اروپایی عنوان شده است، صحت نداشته و تکذیب می شود. مشخص نیست که عده ای با چه نیتی دست به انتشار اخبار جعلی می زنند و بدین وسیله با جان انسان ها بازی می کنند. واکسن آنفلوآنزا به خصوص برای بعضی از افراد جامعه که جزو گروه های پرخطر محسوب می شوند، اهمیت زیادی دارد و نقش پیشگیرانه آن مورد تایید تمام مراکز سلامت در جهان است.

 

برای افراد سالمند، زنان باردار، مبتلایان به بیماری های قلبی و ریوی، بیماران مبتلا به دیابت، افرادی که به نارسایی کلیه مبتلا هستند، بیمارانی که داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی دریافت می کنند، و افرادی که به واسطه ابتلا به سرطان تحت درمان قرار دارند، تزریق این واکسن واجب و ضروری است و لذا هرگونه تبلیغات منفی دادن در این زمینه ممکن است به قیمت جان مردم تمام شود. هرگونه اطلاع رسانی در زمینه تجویز و استفاده از واکسن، جزو مسئولیت های وزارت بهداشت بوده و این وزارت خانه وظیفه خود می داند، در این زمینه اقدامات لازم را به عمل آورد.

۳٫ یورونیوز: ممنوع شده

 

صحبت های دو مقام مسئول را که در ماه های گذشته اعلام شده، خواندید. نکته عجیب این جاست که خبر ممنوعیت تزریق واکسن آنفلوآنزا در برخی کشورهای اروپایی نه توسط شبکه های اجتماعی بلکه توسط خبرگزاری «یورونیوز» که یکی از مرجع های اصلی اعلام خبرهای اتحادیه اروپا است، منتشر شده بود. در این گزارش که آذرماه امسال پخش شده، اعلام می شود پس از کشورهای سوئیس و ایتالیا نوبت به اسپانیا و آلمان رسیده که توزیع و تزریق واکسن آنفلوآنزا را ممنوع اعلام کنند. دلیل ممنوعیت این واکسن در این کشورها بروز عوارض جانبی آن است. در این گزارش سپس وزیر بهداشت کشور سوئیس می گوید:

 

«همان طور که در سال های گذشته بررسی کردیم، خطر بالقوه ای که وجود دارد بروز یک نوع حالت التهاب در برخی افراد است که واکسن به آنها تزریق شده است. گمانه زنی ها مربوط به عوارض این واکسن مربوط به حالا نیست و زمان زیادی است که متخصصان این احتمال را مطرح کرده اند.» در انتهای این گزارش گفته می شود، با این وجود برخی متخصصان توصیه می کنند کسانی که این واکسن به آن ها تزریق شده است یکی، دو روزی تحت نظر پزشک باشند تا از سلامت خود اطمینان حاصل کنند.

۴٫ سازمان بهداشت جهانی چه می گوید؟

 

افراد دارای بیماری زمینه ای مانند بیماران دیالیزی و شامل سیروز و پیوند کبد، بیماران مبتلا به سرطان که تحت شیمی درمانی یا رادیوتراپی قرار دارند و کارمندان بهداشتی- درمانی حتما باید واکسینه شوند. همچنین سایر افراد بالای ۶۵ سال و کودکان ۳ تا ۱۲ سال نیز باید واکسن آنفلوآنزا را تزریق کنند. افرادی که بیماری هایی مانند پرفشاری خون، دیابت، مشکلات ریوی و کبدی، نارسایی کلیوی و کم خونی دارند و همه کسانی که به نوعی با داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی سر و کار دارند نیز بهتر است این واکسن را تزریق کنند.

 

تزریق این واکسن در اطفال و افرادی که نقص ایمنی دارند یا افراد مسنی که بیماری های زمینه ای مانند آسم یا سرطان دارند، می تواند موجب افزایش ایمنی بدن در برابر سرماخوردگی شود. تزریق واکسن در کسانی که سابقه واکنش آلرژیک به مواد موجود در واکسن آنفلوآنزا را دارند مانند تخم مرغ، فرمالدیید، جنتامایسین، کسانی که در زمان مراجعه برای تزریق واکسن تب یا عفونت حاد داشته باشند، کسانی که سابقه ابتلا به نشانگان گیلن‌باره را داشته باشند و شیرخواران زیر شش ماه ممنوع است.

۵٫ اروپا چه می گوید؟

 

به جز گزارشی که در بالا اشاره شد، مرکز پیشگیری و کنترل بیماری اروپا نیز توصیه می کند افراد مختلف را طبقه بندی کرده و هر گروه سنی نباید این واکسن را تزریق کند. این مرکز توصیه کرده افراد سالخورده، مبتلا به بیماری های مزمن و کارکنان مراکز بهداشتی واکسن آنفلوآنزا تزریق کنند. در گزارش این مرکز آمده است: «استراتژی واکسیناسیون آنفلوآنزا به طور کلی محافظت از افراد آسیب پذیر است، نه محدود کردن و یا به طور کامل از بین بردن بیماری آنفلوآنزا.»

۶٫ کانادا چه می گوید؟

 

آژانس بهداشت عمومی کانادا نیز توصیه کرده، تزریق واکسن آنفلوآنزا محدود به گروه های خاصی باشد: «افراد سالمند، افراد دارای بیماری های مزمن، افراد شاغل در مراکز بهداشتی و بعضی از مشاغلین مربوط به مرغداری.»

واکسن آنفلوآنزا؛ بالاخره بزنیم یا نزنیم؟ 

 

۷٫ آمریکا چه می گوید؟

 

در مورد تزریق واکسن آنفلوآنزا، مواضع مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های ایالات متحده بسیار به مواضع ایرانی ها نزدیک تر است و اکثر توصیه ها و آزمایش های آنان می گوید که همه افراد بالای شش سال باید واکسن آنفلوآنزا تزریق کنند! این کشور حتی در شروع فصل پاییز برنامه ای برای تزریق واکسن آنفلوآنزا اعلام کرده و همه مردم را تشویق به زدن این واکسن می کند.

 

نکته جالب آن جاست که در این کشور نیز مردم به دو دسته تقسیم می شوند و در حدود نیمی از مردم آمریکا اعتقادی به زدن واکسن آنفلوآنزا ندارند و این کار را انجام نمی دهند. آن ها عقیده دارند کشور آمریکا به عنوان بزرگ ترین تولیدکننده واکسن آنفلوآنزا در دنیا به دنبال منافع اقتصادی از این ماجرا است و از نظر پزشکی چنین موضوعی را مردود می دانند. با این وجود معمولا رییس جمهورهای آمریکا هر سال پاییز به نشانه حمایت از تزریق این واکسن، خودشان نیز واکسن آنفلوآنزا را تزریق می کنند.

۸٫ یک تحقیق معتبر

 

یکی از مقاله هایی که در تحقیقات مختلف زیاد به آن استناد می شود، مقاله ای است تحت عنوان «واکسن آنفلوآنزا چقدر در سلامتی افراد بزرگسال نقش دارد» که در Cochrane Acute Respiratory infections Group منتشر شد. این تحقیقات در بین سال های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ بین افراد مختلف با بیماری های مختلف انجام شده و در آخر نتیجه گرفته شده: «در مجموع تاثیر خاصی از واکسن آنفلوآنزا برای افراد سالم بین ۱۶ تا ۶۵ سال دیده نشده است.

۹٫ رییس جامعه متخصصان داخلی کشور چه می گوید؟

دکتر ایرج خسرونیا در مورد واکسن آنفلوآنزا می گوید: «این که می گویند در کشورهای اروپایی تزریق واکسن آنفلوآنزا ممنوع شده صحیح نیست؛ بلکه توصیه نمی شود. همچنین به نظرم توصیه هایی که در مورد تزریق واکسن فقط برای افراد زیر ۶ سال، بالای ۶۰ و دارای زمینه های بیماری می شود چندان صحیح نیست و به دلیل مسائل اقتصادی است.

 

یعنی کشورهای اروپایی دیده اند نمی توانند برای همه افراد واکسن تولید کنند، بنابراین گفته اند افراد خاصی فقط واکسن بزنند. البته خود من نیز تلاش می کنم برای افراد جوان واکسن آنفلوآنزا تجویز نکنم. مثلا جوان ۳۰ ساله ای که از نظر جسمی کاملا سالم است و زمینه بیماری خاصی ندارد دلیلی ندارد که واکسن آنفلوآنزا بزند. به هر حال هر دارویی عوارض خاص خودش را دارد و بهتر است تا جای ممکن از بروز آن جلوگیری کرد.»


مشکلات شایع پوستی ناشی از ورزش


ماهنامه دنیای زنان – دکتر محمدعلی نیلفروش زاده، متخصص پوست و مو: شرکت در ورزش های مختلف قسمتی از زندگی سالم محسوب می شود ولی تعدادی از مشکلات پوستی ممکن است از این فعالیت های ورزشی ناشی شوند. ورزشکاران به علت افزایش رطوبت و تعریق یا مالش و کشش پوست و یا در معرض عوامل آسیب رسان واقع شدن مانند سرما، نور خورشید و عفونت دچار مشکلات پوستی می شوند.

 

مواردی که به علت مواجهه با آب و هوا ایجاد می شوند عبارتند از: سرمازدگی، پوست خشک، آفتاب سوختگی و تاول زدگی. با خشک و تمیز نگه داشتن پوست و محافظت از آن می توان از ایجاد بسیاری از این موارد پیشگیری کرد. افزایش تعریق و رطوبت: که یکی از شایع ترین علل ایجاد مشکلات پوستی ناشی از ورزش است. پوست مرطوب محیط مناسبی برای رشد و افزایش ارگانیسم های نرمال پوست است.

بوی پا


برای مثال بوی پا تا حد زیادی به علت وجود باکتری هایی است که در محیط مرطوب رشد می کنند. تینه آ کروریس (قارچ کشاله ران) یا jockitch و پای ورزشکاران (تینه آپدیس) در محیط های مرطوب بیشتر ایجاد می شوند. برای جلوگیری از تجمع رطوبت باید هنگام ورزش جوراب های ساخته شده از مواد مصنوعی جاذب رطوبت پوشید و جوراب ها را مرتب عوض کرد تا پاها خشک تر باقی بمانند. پس از ورزش باید پاها را شست و خشک کرد و در بین دفعات تمرین و ورزش بهتر است هم پاها و هم کفش ها را در معرض هوای آزاد قرار دارد. برای جلوگیری از jockitch باید پوست قسمت ران ها را تا حد ممکن خشک نگه داشت و لباس زیر و شلوار لطیف و سبک پوشید و در اولین فرصت پس از تمرین ورزش باید استحمام و لباس ها را عوض کرد.

 

مشکلات شایع پوستی ناشی از ورزش 

عفونت های پوستی


پوشیدن مجدد لباس های مرطوب از تعریق خطر ایجاد فولیکولیت را افزایش می دهد که یک عفونت باکتریال فولیکول های موست. این عفونت در خیلی از ورزش ها دیده می شود به خصوص ورزش هایی که در آنها تماس مستقیم با پوست وجود دارد. در این میان کشتی گیران به خصوص مستعد هرپس سیمپلکس و یک عفونت باکتریال شبیه آن به نام زرد زخم یا impetigo هستند. عفونت های شبیه زرد زخم و فولیکولیت باکتریال نیز می تواند از طریق سطوحی مثل تشک و وزنه ها منتقل شوند. کورک یک عفونت پوستی است که معمولا از یک فولیکول مو و توسط باکتری های شایع ایجاد می شوند.

 

کشتی گیران به خصوص در معرض ایجاد کورک هستند، زیرا تنشان عرق کرده و سپس در تماس با وسایل ورزشی قرار می گیرد که ممکن است حامل باکتری باشند و به این ترتیب عفونت سایر افراد را به دیگران منتقل می کنند. در حالی که کمپرس گرم می تواند در را از بین ببرد. ورزشکاران باید در صورتی که کورک خود به خود تخلیه نشود توسط درماتولوژیست معاینه شوند. افرادی که مستعد هستند باید از یک کرم نرم کننده لب پیش از بیرون رفتن از منزل استفاده کنند و بعد آن را به دفعات تجدید نمایند. بعضی افراد که به شکل شایع دچار تب‌خال می شوند ممکن است بخواهند با پزشکشان در مورد استفاده از آسیکلوویر برای پیشگیری مشورت کنند.

آکنه مکانیکا


آکنه مکانیکا شکلی از آکنه است که در اثر گرما، فشار، بستگی و اصطکاک در ورزشکاران ایجاد می شود. این آکنه معمولا در مناطقی مانند شانه ها، پشت و سر که با پوشش های محافظ پوشانده می شود ایجاد می گردد. لباس هایی از جنس صناعی محکم یا تجهیزات و لوازمی مثل کلاه و پدهای شانه سبب ایجاد آکنه مکانیکا در بازیکنان فوتبال و هاکی می شوند. پیشگیری و درمان آکنه مکانیکا عبارت است از پوشیدن یک تی‌شرت تمیز کتانی یا جنسی که رطوبت پوست را به شکل یکنواخت جذب کند، شستن مناطق مذکور بلافاصله پس از فعالیت ورزشی و استفاده از یک لوسیون کراتولیتیک مثل لوسیون اسید سالیسیک و رزورسینول که مستقیما روی راش ها استفاده شود.

تاول ها


اغلب فعالیت های ورزشی با تحرک همراهند که سبب افزایش حرارت و اصطکاک پوست با لوازم ورزشی می شود مثل راکت تنیس، کفش ها، پارو یا پدال و سایر وسایل دیگر. این اصطکاک همراه با تعریق به ایجاد تاول هایی منجر می شود که می توانند کاملا دردناک بوده و توانایی ورزشکار را برای رقابت و فعالیت کاهش دهند. برای جلوگیری از ایجاد تاول، ورزشکار باید پوست خود را نرم نگه دارد تا اصطکاک کاهش پیدا کند. بازیکنان تنیس اغلب از وازلین برای پاهای خود استفاده می کنند و یک مطالعه نشان داده است که استفاده از ضد عرق در پا قبل از ورزش می تواند از ایجاد تاول جلوگیری کند.

 

استفاده از پودرها و اسپری های ضدعرق حاوی کلرهیدرات آلومینیوم یا کلراید آلومینیوم راه های ارزانی برای کاهش رطوبت است. مصرف شبانه هگزا هیدرات کلراید آلومینیم ۲۰ درصد (Dry sol) خشکی بیشتری فراهم می کند. روش دیگر برای جلوگیری از ایجاد تاول شامل پوشیدن جوراب های آکریلیک بیش از جوراب های نخی است زیرا جوراب های آکریلیک سبب حذف اصطکاک و پاک شدن تعریق از پوست می شوند و به این ترتیب پوست را تا حد ممکن خشک نگه می دارند. پاشنه پوش ها نیز می توانند به کاهش اصطکاک در منطقه پاشنه کمک کنند. لایه ای بودن جوراب ها یا جوراب های مخصوص دو لایه می تواند تقسیم نیرو را به حداقل برساند.

 

برای ورزش، کفش های مخصوص بخرید و هنگام امتحان کردن کفش ها مطمئن شوید که جوراب مخصوص ورزش یا پاشنه پوش را پوشیده اید. کفش هایتان را بعد از ظهر یا غروب امتحان کنید، زیرا در طول روز پاها ورم کرده اند. پیش از خرید کفش ها دور مغازه قدم بزنید و پس از خرید یک تا دو ساعت همان کفش ها را در منزل بپوشید تا بفهمید در کدام قسمت ها پاهایتان احتمالا ناراحت است، در مورد دست ها هم همین موارد صادقند. در صورت امکان از دستکش استفاده کنید، مناطق در معرض تاول را بپوشانید و از پودر یا مواد ضدعرق برای کمک به خشک ماندن دست ها استفاده کنید و فعالیت بدنی خود را به تدریج افزایش دهید.

اصطکاک


اصطکاک یک علت شایع دیگر مشکلات پوستی است. Chafling اغلب در مناطقی از پوست که در معرض اصطکاک لباس یا قسمت های دیگر پوست قرار می گیرند، دیده می شوند. تاول ها به شکل مشخصی در مناطق ضخیم تر تحت فشار مثل کف دست ها و پاشنه دیده می شوند. اصطکاک لباس می تواند سبب تحریک و حتی خونریزی از نوک سینه ها شود که به آن Joggers nipples گفته می شود. لباس های نرم از آکریلیک سبک را می توان برای جلوگیری از این حالت استفاده کرد. Bras اصطکاک را کاهش می دهد. مردان می توانند از بانداژ کشی دور سینه ها برای محافظت از آنها استفاده کنند.

آفتاب سوختگی


شاید یکی از آسیب رسان ترین اثرات ورزش در فضای آزاد خطر مواجهه بیش از حد با اشعه ماوراء بنفش خورشید است که می تواند ایجاد سرطان و پیری زودرس کند. بازیکنان بیس بال، گلف و تنیس اغلب در وسط روز که اشعه خورشید بیشترین شدت را دارد بازی می کنند. چند بار آفتاب سوختگی بد در دوره طفولیت می تواند فرد را مستعد ابتلا به سرطان پوست کند. اسکی بازان و کوهنوردان نیز باید بدانند که هرچه ارتفاع بالاتر باشد آفتاب سوختگی سریعتر ایجاد می شود. آکادمی درماتولوژی آمریکا استفاده از یک ضدآفتاب SPFمعادل ۱۵ یا بالاتر را حتی در روزهای ابری و امتناع از مواجهه با نور خورشید بین ساعت ۱۰ صبح تا ۴ بعد از ظهر را تا جای ممکن توصیه می کند.


علل، علایم و علاج مسمومیت غذایی


هفته نامه سلامت – ترجمه مریم سادات کاظمی: مسمومیت غذایی، یکی از ناراحتی های بسیار شایع است که معمولا خطر  جدی ندارد، اما در بعضی موارد می تواند با عوارض خطرناک و حتی مرگ برای بعضی افراد همراه باشد. در بیشتر موارد مسمومیت غذایی پس از مصرف خوراکی ها یا آب آلوده به باکتری ها، سم باکتریایی (ترکیبات ترشح شده از باکتری ها)، انگل ها یا ویروس ها بروز می کند.

 

همچنین گاهی خوردن قارچ های سمی یا فلزات سنگین مانند سرب و جیوه نیز می تواند عامل خطر باشد.سالمندان، خانم های باردار، نوزادان، خردسالان و افراد مبتلا به بیماری های مزمن مانند دیابت، ایدز و اختلالات کبدی بیشتر از دیگران در معرض مسمومیت های غذایی هستند.

 

علل، علایم و علاج مسمومیت غذایی
 

رایج ترین علل مسمومیت غذایی

 

مسمومیت غذایی در پی مصرف آب و خوراکی های آلوده به میکروارگانیسم ها ایجاد می شود. آلودگی می تواند در مراحل مختلف تهیه غذا از کاشت، داشت و برداشت تا جمع آوری، ذخیره و آماده سازی به خوراکی ها انتقال یابد. البته نباید مسمومیت ناشی از سم موجود در بعضی خوراکی ها مانند قارچ یا ماهی را نیز فراموش کرد. از دیگر علل که شیوع پایین تری دارد می توان به خوراکی های دریایی و حشره کش ها اشاره کرد:

باکتری ها و ترکیبات سمی باکتریایی: بیشتر باکتری ها عامل مسمومیت غذایی هستند چه به صورت مستقیم، چه از طریق تولید سم. سالمونلا، اشریشیا کلی، شیگلا، استافیلوکوک، کامپیلوباکتر و کلوستریدیوم پرفرنژس شایع ترین باکتری های عامل این ناراحتی هستند. مصرف آب آلوده و پخت ناکافی گوشت، ماکیان، تخم مرغ، لبنیات، گوشت های فراوری شده، ماهی، خامه، و تارت های خامه ای مهم ترین علل مسمومیت باکتریایی محسوب می شود.

ویروس ها: نوروویروس ها و دیگر انواع ویروس از طریق آب آلوده به محصولات کشاورزی و آبزیان دریایی منتقل می شود که پس از مصرف خام این خوراکی ها یا پخت ناکافی زمینه ساز مسمومیت غذایی می شود.

انگل ها: انگل ها مانند ژیاردیا لامبلیا اگر در میوه ها و سبزی های تازه و آب وجود داشته باشد می تواند چنین ناراحتی ای ایجاد کند.

قارچ های سمی و غیرخوراکی: ۱۰ گونه از قارچ ها می تواند باعث مسمومیت موسکارین شود. سم به سیستم عصبی مرکزی حمله می کند که فلج کلی یا موضعی را در بعضی اندام ها در پی دارد.

ماهی ها: بعضی ماهی ها مانند انواع بادکنکی به طور طبیعی گوشت سمی دارند. شبیه سم این ماهی ها در دیگر گونه های دریای کاراییب و اقیانوس آرام نیز یافت می شود. البته بلعیدن نوعی انگلی میکروسکوپی دریایی به نام دینوفلاژن نیز چنین تاثیری خواهدداشت. این میکروارگانسیم سمی تولید می کند که به سیستم عصبی حمله خواهدکرد. همچنین نوع دیگری از مسمومیت ناشی از مایه به دلیل مصرف زیاد هیستامین است که به نظر می رسد برای انسان سمی خواهدبود. گوشت ماهی هایی با سم هیستامین، معمولا طعم غیرعادی تلخ و تندی دارد.

آفت کش ها: انواع مختلف سموم در آفت کش ها وجود دارد که خطرناک ترین آن ارگانوفسفات ها، نوعی سمی عصبی برای حشرات است. فرمول این آفت کش ها براساس میزان خطر کمتر برای انسان نسبت به حشرات تهیه شده اما در صورت نداشتن روش های اصول یو درست خطرناک خواهدبود.

سایر عوامل مسمومیت زا: علاوه بر مواردی که ذکر شد، گاهی دیگر مواد نیز می توانند عامل مسمومیت محسوب شوند، از جمله آجیل، برگ ها و گل ها، توت های وحشی، سم بوتولیسم، ظروف کادمیوم، سرب یا آرسنیک موجود در کود، اسید و سفال سرب، گیاهان ریشه ای مانند تربچه، سیب زمینی شیرین و… که به اندازه کافی رسیده نباشد.

علایم و عوارض


تقریبا انواع مسمومیت های غذایی با علائم حالت تهوع، استفراغ، دردهای شکمی و اسهال همراه است. مسمومیت های باکتریایی علاوه بر این حالات، سردرد و تب را نیز در پی دارد. علائم ممکن است چند ساعت یا چند روز پس از خوردن ماده غذایی آلوده ظاهر شود و بین ۱ روز تا ۱ هفته ادامه یابد.  بسیاری از مسمومیت های غذایی غیرعفونی بر سیستم عصبی مرکزی تاثیر می گذارند که علائم مشابه نوروتوکسین دارد.

 

 علل، علایم و علاج مسمومیت غذایی

به عنوان مثال مصرف خوراکی های دریایی آلوده به ساکسی توکسین طی چند دقیقه موجب ضعف یا فلج عضلات اطراف دهان می شود و به تدریج به دیگر قسمت های بدن نیز می رسد. علائم مسمومیت ناشی از سیگوترا با درد صورت، سردرد، خارش و تداوم عجیب احساس سرما و گرما همراه است. مسمومیت ناشی از هیستامین نیز عوارضی شبیه مصرف زیاد هیستامین دارد که با گرگرفتگی، خارش های پوستی و دردهای ناشی از تحریک بالای اندام های دیگری، به خصوص معده و روده ها بروز می کند. مسمومیت با منشاء قارچ نیز بر سیستم عصبی تاثیر می گذارد که حالاتی مانند کوچک شدن مردم چشم، ریزش اشک، ترشح بیش از حد بزاق یا کف دهان، تعریق، سرگیجه، غش و کما دیده می شود.

در بیشتر موارد علائم ۲ ساعت پس از مصرف قارچ سمی بروز می کند. مسمومیت با حشره کش های با پایه ارگانو فسفات ها نیز با حالاتی بسیار مشابه البته خفیف تر است زیرا به ندرت اتفاق می افتد که حجم زیادی از حشره کش به طور اتفاقی بلعیده شود. کاهش آب بدن و اختلال جدی ناشی از به هم خوردن تعادل آب و الکترولیت ها (مانند سدیم و پتاسیم) دیگر عارضه شایع مسمومیت غذایی است. مسمومیت باکتریایی لیستریا در نوزادان می تواند مشکل آفرین باشد. همچنین باکتری اشرشیا کلی با اختلالات کلیوی همراه است. عوارضی مانند آرتریت و مشکلات خونریزی دهنده نیز ممکن است دیده شود. مسمومیت غذایی غیرعفونی در بیشتر موارد می تواند به اختلالات پایدار سیستم عصبی و حتی مرگ بینجامد.

 

تشخیص


در صورت بروز مسمومیت غذایی با منشاء باکتری، ویروس یا انگل، معمولا بررسی علائم و انجام آزمایش خون برای شناخت نوع باکتری یا ویروس اولین اقدام تشخیصی است. در مورد دیگر انواع مسمومیت انتقال سریع مصدوم به مرکز درمانی و تشخیص دقیق برای حفظ جان بیمار اهمیت دارد. آنتی توکسین ها یا پادتن های مخصوص مقابله با سموم اگر به موقع تجویز شوند می توانند اثر سم را به طور کلی خنثی کنند. در صورت مسمومیت غذایی یک گروه راحت تر می توان علت را تشخیص داد. معمولا همه افراد یک نوع خوراکی را میل کرده اند و با انجام یک آزمایش منشاء مسمومیت مشخص می شود.

درمان

درمان مسمومیت غذایی به علت و وخامت بیماری بستگی دارد. بیشتر افراد به سرعت و بدون درمان خاصی بهبود می یابند. افرادی که دچار اسهال خفیف هستند باید حداقل ۲۴ ساعت با مصرف اُ. آر. اس، آب از دست رفته بدن را جبران کنند. برای تهیه محلول خانگی این دارو کافی است ۱ قاشق چای خوری نمک و ۱ قاشق چای خوری پر شکر را در یک لیتر آب حل کرد. بهتر است در مدت اسهال و استفراغ از خوردن مواد غذایی سفت پرهیز شود. همچنین مایعات جرعه جرعه و خوراکی های ساده و با هضم راحت میل شود. از طرفی، باید از مصرف مواد کافئین دار پرهیز کرد.

 

در صورت علائم بسیار شدید یا کاهش جدی آب بدن، بستری شدن در بیمارستان و دریافت درمان های جدی تر ضروری خواهدبود. بیشتر مسمومیت های باکتریایی به آنتی بیوتیک نیاز ندارند، اما در بعضی دیگر از موارد این نوع درمان ضروری است. در موارد مسمومیت با مواد سمی داروهای مناسب باید تحت نظر پزشک مصرف شود. آتروفین می تواند برای مسمومیت قارچی و مقابله با آثار آن موثر باشد. البته در بیشتر موارد شستشوی معده در بیمارستان انجام می شود تا از بروز عوارض جدی پیشگیری شود. حتی در موارد مسمومیت جدی ممکن است استفاده از دستگاه اکسیژن دیالیز یا دیگر اقدامات جدی تر نیز ضروری باشد.

 

علل، علایم و علاج مسمومیت غذایی 

پیشگیری


همیشه نمی توان از مسمومیت غذایی پیشگیری کرد، اما می توان با رعایت برخی اقدامات احتمال خطر را کاهش داد.

•    قبل و بعد از تماس دست ها با مواد غذایی، پس از استفاده از سرویس بهداشتی و تعویض پوشک بچه و تماس با حیوانات حتما دست ها را با آب گرم و صابون حداقل ۲۰ ثانیه بشویید.
•    اگر به بیماری ها و عفونت های پوست مانند زرد زخم مبتلا هستید، حداقل تا زمانی که زخم ها قابل دیدن است از آماده سازی مواد غذایی و طبخ غذا اجتناب کنید.
•    سعی کنید در مدت آماده سازی مواد غذایی، انواع خوراکی ها، به خصوص خام و پخته را جدا نگه دارید.
•    تخته و چاقوی آشپزخانه برای خوراکی های خام و پخته باید جدا باشد.
•    هنگام گرم کردن غذا مطمئن باشید که دمای درونی مواد غذایی حداقل ۷۵ درجه سانتی گراد باشد. در غیر این صورت سموم و باکتری ها نابود نمی شوند.
•    توجه داشته باشید بعضی خوراکی ها نسبت به بعضی دیگر زمینه بیشتری برای آلودگی دارند و باید احتیاط های بهداشتی جدی تری در مورد آنها رعایت کرد. به عنوان مثال این احتمال در مورد هویج و سبزیجات سبز کمتر از ماهی، مرغ، گوشت، تخم مرغ و لبنیات است.
•    به مدت و درجه مناسب پخت گوشت و مرغ دقت کنید.
•    مواد غذایی را در سریع ترین زمان ممکن در یخچال بگذارید. باقیمانده غذا را حداکثر تا یک ساعت می توان در دمای محیط نگه داشت و خنک شدن در دمای محیط اصلا ایده سالمی نیست. غذا را می توان تا ۲ روز در یخچال نگهداری کرد و برای مدت بیشتر باید در فریزر گذاشت.
•    اگر مقداری از خوراکی آلوده یا فساد شده، بقیه را نیز دور بریزید.
•    مواد غذایی سرد را سرد و مواد غذایی گرم را گرم نگه دارید.
•    اجازه ندهید بچه های کوچک مواد غذایی حاوی تخم مرغ خام را بخورند.

خوراکی های زمینه ساز مسمومیت


مهم ترین خوراکی های زمینه ساز مسمومیت از این قرارند:

برگر: بیشتر افراد ترجیح می دهند در سفر کباب یا دیگر برگرها را آماده کنند، اما اگر گوشت به خوبی پخته نشود، زمینه ساز مسمومیت غذایی می شود زیرا باکتری اشریشیا کلی در بعضی قسمت های گوشت چرخ کرده باقی می ماند.

برای پیشگیری سعی کنید گوشت سالم انتخاب کنید و قبل از مصرف از طبخ کامل آن مطمئن باشید.

کاهو و گوجه فرنگی: ظرفی از سالاد کاهو و گوجه بسیار دلچسب است، اما این خوراکی ها ممکن است حین پرورش، فروش یا حتی آماده سازی در منزل به عوامل بیماری زا آلوده شود.

سبزیجات را قبل از مصرف کاملا بشویید و ضدعفونی کنید و از تمیزی دست ها نیز مطمئن باشید.

هندوانه، خربزه و طالبی: شاید عجیب به نظر برسد، اما این میوه ها عامل مسمومیت های جدی غذایی هستند. باکتری لیستریا و دیگر باکتری هایی که در محیط سرد یخچال تکثیر می یابند روی پوست خارجی میوه می مانند و در زمان مصرف به گوشت میوه انتقال می یابند و زمینه ساز بیماری می شوند.

برای پیشگیری از این بیماری ها قبل از مصرف پوست را با یک برس کاملا بشویید و سپس تکه کنید.

درمان های سنتی مسمومیت های غذایی


آویشن: یکی از مشهورترین گیاهان برای رفع سوءهاضمه و مسمومیت غذایی، آویشن است. یک قاشق چای خوری آویشن را با یک فنجان آب و یک قاشق چای خوری عسل مخلوط کنید و بنوشید. اگر معده درد شدیدی داشتید، نصف قاشق  غذاخوری آویشن را با مقداری آب بجوشانید سپس از صافی عبور دهید، با نصف قاشق غذاخوری دارچین دم کنید و بنوشید.

زنجبیل: در طب سنتی مصرف زنجبیل برای مسمومیت ناشی از خوردن میوه های تازه اما آلوده توصیه می شود. آثار ضدباکتری و ضدانگلی آن نیز در طب رایج به اثبات رسیده است. برای کاهش تهوع ناشی از مسمومیت می توان روزی ۳ بار و هر بار حدود ۲۵۰ میلی گرم عصاره زنجبیل را که در داروخانه ها به فروش می رسد، مصرف کرد.

زیره: از دیگر گیاهان مفید می توان به زیره سبز (کراویه) و سیاه اشاره کرد که در کاهش نفخ شکم بسیار موثرند. برای این منظور می توان نیم گرم زیره سیاه را با مقداری نبات سایید و پس از صرف غذا میل کرد.
نوشیدن یک فنجان چای زیره (۳ بار در روز) نیز توصیه می شود. یک قاشق چای خوری دانه زیره را در یک فنجان آب جوش بریزید و بگذارید به مدت ۱۰ دقیقه بماند، سپس آن را بنوشید.

تخم شنبلیله و ماست: ماست آنتی باکتریال طبیعی است و باکتری های موجود در مواد سمی را از بین می برد. می توانید یک قاشق چای خوری تخم شنبلیله را به ماست اضافه و میل کنید. لازم نیست حتما تخم شنبلیله را بجوید، می توانید آنها را قورت دهید. این ترکیب به سرعت درد معده و حالت تهوع را کاهش می دهد.

ریحان: ریحان نیز یکی از درمانگران عالی مشکلات التهابی معده و گلو است. برگ آن را بفشارید و شیره آن را داخل یک قاشق غذاخوری عسل بریزید و میل کنید و اثر آن را طی یکی- دو ساعت بعد ببینید.

دمنوش نعناع: نعناع را در قوری بریزید و دمنوش آن را میل کنید. کرامپ و دردهای گوارشی تان کم می شود. همچنین می توانید روغن نعناع را روی شکم بریزید. نشانه ها در زمان کوتاهی ناپدید می شوند.

موز: موز منبع مفیدی از پتاسیم است و به شکل حیرت انگیزی به بازگشت و بهبود مشکلات ناشی از مسمومیت غذایی کمک می کند. یک سیب و موز را بگویید یا فقط موز را له و میل کنید.

منابع:


www.SanteMagazine.fa
santecheznous.com


درمان گرفتگی شانه‌، با این تمرین‌ها


هفته نامه سلامت – حمید مهدوی‌ محتشم*: آیا حین فعالیت‌های روزمره مثل شانه کردن موی سر یا برداشتن شیئی از کابینت دستتان خشک می‌شود و احساس می‌کنید دیگر نمی‌توانید آن را حرکت دهید؟ یا اینکه نمی‌توانید دستتان را بالا بیاورید؟ شاید با خود بگویید خب به علت خستگی است، اما این‌طور نیست، اینها علائم شانه فریز یا یخ‌زده است. شانه فریزشده، یک عارضه التهابی کپسول مفصلی شانه است که با درد و خشکی مفصل همراه است و با گذشت زمان بدتر می‌شود و درنهایت مفصل متحرک به مفصل نیمه‌متحرک تبدیل خواهد شد.

 

البته این فرایند بین ۱ تا ۳ سال طول می‌‌کشد. از آنجا که مفصل شانه خشک می‌شود و حالت چسبندگی به خود می‌دهد، نام دیگر آن «کپسولیت چسبنده» است. در کل،‌ مفصل شانه از ۳ استخوان، بازو، کتف و ترقوه تشکیل شده که در یک نقطه به نام مفصل شانه به یکدیگر متصل می‌شوند. در اطراف مفصل شانه بافتی پوشیده شده که از آن محافظت می‌کند و به آن «کپسول مفصلی شانه» می‌گویند. در عارضه شانه یخ‌زده، این کپسول ملتهب می‌شود و سفت‌‌شدن شانه حرکت دادن مفصل را دشوار می‌کند.

 درمان درد شانه‌های یخ‌زده

علایم

علائم اصلی این عارضه، درد و خشکی در ناحیه یادشده است که باعث می‌شود فرد به سختی بتواند دست خود را حرکت دهد. درد در خود مفصل یا در عضلات نیز نمایان می‌شود. حتی این درد در بازو هم احساس می‌شود. البته درد شانه یخ‌زده در شب بیشتر می‌شود، به طوری‌که خوابیدن را برای فرد زجرآور می‌کند. شانه یخ‌زده دارای ۳ مرحله است که فرد در هر مرحله علائم مختلفی را تجربه می‌کند. البته لازم به ذکر است بعضی متخصصان مراحل شانه یخ‌زده را ۴ مرحله اعلام کرده‌اند. به این ترتیب که ابتدا فرد درد بسیار شدیدی را در ناحیه شانه‌اش تجربه می‌کند، طوری که دچار اختلال خواب شبانه می‌شود و به علت درد از خواب بیدار می‌شود. همچنین شانه فرد دچار التهاب شدید در کپسول مفصلی می‌شود.

 

این مرحله حدود ۴ تا ۹ ماه طول می‌کشد سپس شانه فرد دچار یخ‌زدگی یا خشکی می‌شود. در این حالت فرد در حالت استراحت درد ندارد، اما دامنه حرکتی شانه او محدود شده است. به عبارت دیگر نمی‌تواند شانه خود را تکان بدهد، به‌خصوص در بالا آوردن شانه و چرخاندن آن محدودیت دارد و احساس می‌کند شانه او خشک شده است. در این شرایط، عضلات به علت بی‌تحرکی ضعیف می‌شوند و به مرور زمان دچار آتروفی (کوچک شدن عضله) می‌شوند.

علت‌ها

دلیل ابتلا به شانه یخ‌زده هنوز مشخص نشده، اما بیشتر در زنان دیده می‌شود و افراد در سنین بین ۴۰ تا ۶۰ سال مستعد ابتلا به آن هستند. همچنین افرادی که دچار سکته شده یا تحت عمل جراحی قرار گرفته‌اند و باید دستشان را بی‌تحرک نگه دارند احتمال دارد دچار شانه یخ‌زده شوند. ۱۰ تا ۲۰ درصد افراد مبتلا به دیابت نیز شانس مبتلا شدن به این عارضه را دارند و در بیماری‌هایی مانند بیماری‌های قلبی، تیروئید و پارکینسون نیز احتمال ابتلا به این نوع التهاب بالاست.

یادتان باشد که…

• درد در مفصل شانه را جدی بگیرید و نزد پزشک بروید و از درمان‌های خودسرانه اجتناب کنید.
• برای اجرای ورزش از متخصصان علوم ورزشی مشورت بگیرید.
• همیشه تمرینات را با شدت کم شروع کنید و با گذشت چند روز که بدنتان آماده‌تر شد، شدت تمرین‌ها را اندکی افزایش دهید.
• هیچ‌گاه خود را با شخص دیگری مقایسه نکنید.
• حرکاتی که در ادامه آموزش داده‌ایم را می‌توان هم در بخش ورزش‌درمانی و هم در بخش پیشگیری از بروز شانه یخ‌زده انجام داد. اگر دچار شانه یخ‌زده شده‌اید، ابتدا با پزشکتان مشورت کنید و سپس به اجرای مرتب آنها بپردازید. اگر هم به این عارضه مبتلا نشده‌اید، با انجام این تمرین‌ها، احتمال ابتلا به این عارضه بسیار کم خواهد شد.

تمرین اول

روی صندلی بنشینید و دست‌هایتان را پشت سرتان بگذارید. به آرامی به سمت عقب خم شوید، به طوری که نگاهتان رو به سقف باشد. تمرین را ۳ ست و هر ست ۱۰ مرتبه تکرار کنید. استراحت بین هر ست ۱۰ تا ۲۰ ثانیه باشد.

تمرین دوم

در وضعیت ایستاده مقابل دیوار قرار بگیرید و یک دستتان را تا زاویه کتف بالا بیاورید و تنه‌تان را به سمت مخالف بچرخانید. تمرین را برای هر سمت ۳ مرتبه انجام دهید و هر مرتبه ۱۵ ثانیه در وضعیت یادشده بمانید. استراحت بین هر ست ۱۵ تا ۳۰ ثانیه باشد.

تمرین سوم

در گوشه دیوار یا ورودی در اتاق قرار بگیرید و دست‌هایتان را باز کنید و تنه‌تان را به سمت جلو حرکت دهید. تمرین را ۴ مرتبه انجام دهید و در هر مرتبه ۱۵ ثانیه در وضعیت یادشده بمانید. استراحت بین هر مرتبه باید ۱۵ تا ۲۰ ثانیه باشد.

تمرین چهارم

در وضعیت ایستاده چوبی را در دستانتان بگیرید و دست‌هایتان را به بالا و پایین حرکت دهید. تمرین را ۳ ست و هر ست ۱۰ مرتبه تکرار کنید. استراحت بین هر ست ۱۰ تا ۲۰ ثانیه باشد.

تمرین پنجم

در وضعیت ایستاده شانه‌تان را به جلو، بالا و عقب بچرخانید. تمرین را ۳ ست انجام دهید و هر ست ۱۰ مرتبه تکرار کنید. استراحت بین هر ست ۱۰ تا ۲۰ ثانیه باشد.

تمرین ششم

در وضعیت ایستاده به دیوار تکیه دهید و دست‌هایتان را از آرنج در حالت ۹۰ درجه قرار دهید. تا آنجا که آرنج‌ها صاف شوند، آنها را بالا ببرید و سپس پایین بیاورید. تمرین را ۲ ست انجام دهید و هر ست ۱۲ مرتبه تکرار کنید. استراحت بین هر ست باید ۱۵ تا ۳۰ ثانیه باشد.

*کارشناس ارشد آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی


فواید نخود برای سلامتی



کاهش کلسترول

فقط ۲ فنجان نخود، کل نیاز روزانه به فیبر رژیمی را تامین می‌کند و خبر بهتر اینکه این فیبرها هم شامل فیبر محلول است و هم فیبر غیر محلول؛ که دومی باعث کاهش کلسترول بد خون یا همان LDL می‌شود. اخیرا یک تحقیق علمی نشان داد که نخود باعث کاهش سطح کلسترول حتی بیشتر از سایر مواد غذایی با مقادیر فیبر برابر می‌شود.

سلامت گوارش

همان‌طور که می‌دانید فیبر بخشی از گیاهان است که حل نمی‌شود و کمک می‌کند تا سیستم گوارش شما به‌درستی فعالیت کند. به همین دلیل است که پزشکان دائما توصیه می‌کنند ۴۰‌درصد از رژیم غذایی خود را از غذاهای غنی از فیبر تهیه کنید که قطعا نخود یکی از بهترین منابع آن است.

کمک به کاهش وزن

هر کسی که رژیم غذایی گرفته باشد می‌داند که فشارهای گرسنگی حتی قوی‌ترین اراده‌ها را هم ضعیف می‌کند. یک فنجان نخود فقط ۲۶۹ کالری انرژی دارد، اما نصف نیاز روزانه‌تان به فیبر و ۳۰‌درصد پروتئین مورد نیاز شما را تامین می‌کند و هر دوی این‌ها به تنظیم انسولین که موجب ذخیره چربی در بدن می‌شود، کمک می‌کنند. با این تفاسیر می‌توانید یک فنجان نخود برای وعده ناهار میل کنید و تا شام سیر بمانید. در راستای همین موارد یک تحقیق نشان داد شرکت‌کنندگانی که از نخود به‌عنوان میان وعده در بین وعده‌های غذایی‌شان استفاده کرده بودند، میزان رضایت بیشتری را گزارش دادند و میل کمتری به پرخوری در وعده‌های غذایی اصلی داشتند.

عضله سازی

اگر شما گیاهخوار باشید، نمی‌توانید به اندازه کافی پروتئین دریافت کنید،این باور رایج همیشه هم صادق نیست کما اینکه بسیاری از ورزشکاران و بدنسازان گیاهخوار نیز از آن مطلع‌اند.پروتئین‌ها از ۲۰ اسیدآمینه مختلف تشکیل شده‌اند و واقعیت این است که همه آنها در گیاهان یافت نمی‌شوند.این اسیدهای آمینه اجزای تشکیل‌دهنده عضلات را فراهم می‌کنند که برای انقباض عضلانی لازم می‌شوند و هنگامی که عضله منقبض می‌شود، رشد می‌کند. یک فنجان نخود یک سوم پروتئین مورد نیاز توصیه شده در روز را برای شما تأمین می‌کند. بنابراین آنها را با پروتئین موجود در آجیل، سبزیجات، ماهی، یا منابع حیوانی ترکیب کنید تا پروتئین خود را تکمیل کرده و قوی شوید!

تقویت ایمنی بدن

توصیه عمومی بر این است که هنگامی که احساس سرماخوردگی کردید ویتامین C بیشتری دریافت کنید؛ اما محققان در مورد اثربخشی آن در مبارزه با سرماخوردگی تردید دارند. نخود ۲۳٪ از نیاز روزانه شما به روی و همچنین ۶۴٪ نیاز روزانه شما به مس را تامین می‌کند.

افزایش انرژی بدن

یک فنجان نخود حاوی ۶۴٪ مس و ۲۶٪ آهن مورد نیاز روزانه است. این دو ماده معدنی با هم به‌عنوان یک تیم فوق‌العاده کار می‌کنند تا شما را پر انرژی کنند. آهن برای ترکیب شدن با سلول‌های قرمز خون و جلوگیری از کم‌خونی به مس نیاز دارد. در عین حال، مس مسئول انتقال انرژی به سلول‌ها و در نتیجه ایجاد حس سیری طولانی‌مدت است.

اثرات مهم آنتی‌اکسیدانی

نخودها منبع خیلی خوبی از سلنیوم هستند. سلنیوم یک ماده معدنی است که به عملکرد مناسب آنزیم‌های کبدی کمک کرده و ترکیبات سرطان‌زا را از بدن دفع می‌کند. نخودها همچنین منبع فولات هستند که به تشکیل سلول‌هایی که از سرطان در بدن جلوگیری می‌کند، کمک می‌کنند.

حفاظت از پوست

نخود در بسیاری از مناطق آب و هوایی گرم و آفتابی دیده می‌شود و این خبر خوبی است برای کسانی که آن را مصرف می‌کنند، چرا که مانند یک کرم ضد آفتاب طبیعی عمل می‌کند. در واقع نخود حاوی مقادیر بالایی از یک ماده مغذی به نام منگنز است طوری که فقط یک فنجان نخود پخته ۸۵‌درصد از مقدار مورد نیاز روزانه این ماده معدنی را تأمین می‌کند که به عنوان آنتی‌اکسیدان در سلول‌های پوست عمل می‌کند. منگنز همچنین از پوست در برابر آسیب نور ماوراءبنفش یا همان UV محافظت می‌کند که باعث کاهش جوش‌ها و بثورات پوستی می‌شود.

تنظیم قند خون

متاسفانه، روزبه‌روز به تعداد افرادی که با دیابت نوع ۲ دست و پنجه نرم می‌کنند، افزوده می‌شود.اگر شما نیز یکی از میلیون‌ها نفر در سراسر جهان هستید که نیاز به تنظیم قند خون دارید،حبوباتی مانند نخود را به رژیم غذایی خود اضافه کنید. پزشکان به مصرف حبوبات و سبزیجات نشاسته‌ای به‌دلیل فیتوکمیکال‌ها و فیبرهایشان توصیه می‌کنند. نخود به‌طور آهسته هضم می‌شود و بدون اینکه قند خون را تحت تاثیر ناگهانی قرار دهد موجب کاهش سطح هموگلوبین A1C می‌شوند.هموگلوبین گلوکوزیله یا همان A1C میزان قند خون در دو تا سه ماه گذشته را نشان می‌دهد.


این علائم ثابت می‌کند شما شپش دارید!



مجله سیب سبز: همیشه در شوخی‌های‌مان برای اینکه از یک فرد کثیف دوری کنیم، می‌گوییم طرف شپش دارد! اما خیلی دلتان خوش نباشد و فکر نکنید شپش فقط سراغ آدم‌های کثیف و بدبو می‌رود! حتی اگر هر روز هم حمام می‌کنید باز هم ممکن است که خیلی راحت پذیرای این مهمان ناخوانده کوچولو شوید!

شپش‌ها تا ۶ ساعت زیر آب دوام می‌آورند!

اگرچه شپش‌ها می‌توانند باعث خارش پوست سر شوند اما بیماری‌های دیگر از جمله شوره، اگزما و حساسیت به شامپو و سایر محصولات هم می‌توانند باعث خارش سر شوند، بنابراین باید با راه تشخیص شپش به خوبی آشنایی داشته باشید. برای این کار باید با استفاده از یک شانه دندانه ریز از قسمت‌های مختلف سر فرق باز کنید و پوست را بررسی کنید. اگر هم به شپشی برخوردید، می‌توانید با همان شانه آن را از روی مو بردارید. درواقع تنها نشانه هجوم شپش‌ها مشاهده‌کردن شپش‌های بالغ یا نابالغ روی سر است. وجود تخم شپش به تنهایی دلیل بر حمله شپش نمی‌شود.

 

در بسیاری از افراد شپش‌ها هیچ مشکلی ایجاد نمی‌کنند و ممکن است مدت زیادی طول بکشد تا سر شروع به خارش کند. جالب است بدانید شپش‌ها می‌توانند تا ۶ ساعت زیر آب دوام بیاورند! پس حمام‌کردن یا نکردن دلیل بر ابتلای به آن نمی‌شود. خبر خوب اینکه شپش‌ها بیماری‌ها را از فردی به فرد دیگر منتقل نمی‌کنند.

این علائم ثابت می‌کند شما شپش دارید!

نه پرواز می‌کنند و نه می‌پرند!

در حقیقت ۳ نوع شپش وجود دارد که هر سه آنها علائم تقریبا مشابهی را ایجاد می‌کنند اما هر یک در قسمت متفاوتی از بدن لانه گزینی می‌کنند. شپش سر که روی سر، گردن و گوش‌ها زندگی می‌کند، شپش بدن که از روی لباس یا تختخواب روی بدن منتقل می‌شود و شپش ناحیه تناسلی که روی موهای زائد و پوست ناحیه تناسلی زندگی می‌کند. شپش سر موجودی ۶ پا  است که به پوست سر و گردن می‌چسبد و از خون انسان تغذیه می‌کند. سایز شپش به اندازه یک دانه کنجد است که با کمی دقت می‌توانید آنها را ببینید. رنگ شپش می‌تواند سفید، قهوه‌ای یا خاکستری تیره باشد. تخم شپش معمولا گرد یا بیضی شکل است و شپش‌ها آنها را روی ساقه مو در نزدیکی پوست سر می‌چسبانند.

 

برای مشخص‌شدن تخم شپش می‌توانید بعد از حمام موی‌تان را شانه بزنید و موهای روی شانه را بررسی کنید. شپش درمیان کودکان در مدارس و مهدکودک‌ها رایج‌تر است زیرا بچه‌ها با یکدیگر ارتباط نزدیک‌تری دارند و ممکن است از شانه‌ها و گل سرهای یکدیگر استفاده کنند. بزرگسالانی که در خانه با کودکان زندگی می‌کنند هم در خطر بیشتری قرار دارند. وقتی موهای سرتان با موهای سر فرد مبتلا تماس پیدا می‌کند شپش می‌تواند از روی موی او به موی شما بخزد. البته شپش‌ها می‌توانند برای مدت کوتاهی روی لباس یا وسایل شخصی هم زنده بمانند اما به‌یاد داشته باشید شپش‌ها نه می‌توانند پرواز کنند و نه بپرند!

چیزی پوست سرتان را قلقلک می‌دهد؟!

شایع‌ترین علامت شپش، خارش است. اگرچه شپش بیماری خاصی ایجاد نمی‌کند اما گزش آن باعث ایجاد حساسیت روی پوست می‌شود. ممکن است بلافاصله پس از ابتلا دچار خارش نشوید. به‌خصوص اگر هجوم شپش‌ها خفیف باشد. ممکن است حتی تا ۶هفته بعد از ابتلا هم هیچ نشانه‌ای نداشته باشید. علاوه بر خارش شدید، شپش‌ها می‌توانند باعث ایجاد حس قلقلک روی سر یا بدن شوند طوری که احساس می‌کنید چیزی درحال راه رفتن روی پوست‌تان است!

 

این علائم ثابت می‌کند شما شپش دارید! 

 

به‌دنبال خاراندن پوست ممکن است زخم‌هایی هم روی آن ایجاد شود. زخم‌های حاصل از خارش جای گزش شپش می‌توانند توسط باکتری‌های روی پوست عفونی شوند. اگرچه این موضوع خیلی رایج نیست اما اگر پوست سرتان قرمز، ملتهب و دردناک شده است یا غدد لنفاوی‌تان حساس شده‌اند در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید. اینها از علائم عفونت‌های پوستی هستند. حتی گاهی‌اوقات افراد مبتلا نمی‌توانند به راحتی بخوابند. علاوه ‌براین، شپش‌ها می‌توانند باعث ایجاد برآمدگی‌های قرمز رنگ روی سر، گردن، شانه‌ها و ناحیه تناسلی شوند. تکه‌های سفید رنگ چسبیده به مو نیز تخم‌های شپش هستند و به سختی می‌توان با استفاده از شانه آنها را از روی مو جدا کرد.

دفع شپش با شپش کش!

هرقدر هم بهداشت را رعایت کنید ممکن است به شپش مبتلا شوید. در این صورت بهترین راه برای درمان استفاده از داروها و روش‌هایی است که متخصص پوست برای‌تان تجویز کرده است. البته برای این کار داروهایی هم وجود دارند که برای تهیه آنها نیازی به نسخه پزشک وجود ندارد از جمله شامپوهای «پایرترین» یا «پرمترین.» از دیگر داروهای مخصوص درمان شپش می‌توان به مالاتیون (که باید به پوست سر و موها مالیده شود و بعد شسته شود)، لوسیون بنزیل الکل (که باید برای ۱۰ دقیقه روی سر و مو باقی بماند و بعد شسته شود) و شامپوی لیندان اشاره کرد.

 

برخی از این داروها از عصاره گل داوودی یا ترکیبات مشابه آن تولید شده‌اند و بی‌خطر محسوب می‌شوند اما ممکن است برای کودکان مناسب نباشند. این محصولات شپش‌ها را می‌کشند اما تخم‌های آنها را از‌بین نمی‌برند. قبل از استفاده حتما دستور مصرف‌شان را با دقت بخوانید. ممکن است ۹ تا ۱۰ روز بعد احتیاج به مرحله دوم درمان پیدا کنید. اگر این درمان ۲ مرحله‌ای برای‌تان کارساز نبود وقت آن رسیده به پزشک متخصص مراجعه کنید تا داروهای قوی‌تری برای‌تان تجویز کند.

هیچ‌وقت از کش سر، سنجاق، مقنعه و روسری دیگران استفاده نکنید!

ابتلا به شپش مسری است، بنابراین برای جلوگیری از ابتلا به آنها باید یکسری نکات را رعایت کنید. هیچ‌وقت وسایل شخصی خود ازجمله شانه سر، سنجاق، کش، تل، کلاه، مقنعه و روسری خود را با افراد دیگر تقسیم نکنید. لباس‌ها و ملحفه‌های‌تان را هم مرتب عوض کنید و شست‌وشو دهید. اگر یک نفر در خانه‌تان مبتلا به شپش شده حتما همه مبل‌ها، صندلی‌ها و زمین را جاروبرقی بکشید و برای ۲ هفته روی آنها را با کاور پلاستیکی بپوشانید. اگر می‌خواهید نگرانی‌تان رفع شود به پزشک مراجعه کنید؛ پزشک، پوست سر شما را با استفاده از نور مخصوصی بررسی می‌کند.

 

با این لامپ می‌توان به آسانی شپش‌ها را شناسایی کرد. علاوه‌بر این بايد تمامي لباس‌هایی که در ۴۸ساعت گذشته از آن استفاده کرده‌اید و ملحفه‌ها و حوله‌ها را با استفاده از شوینده‌های مخصوص شپش و آب داغ شست‌وشو دهید. اگر هم کودک‌تان عادت دارد با عروسک‌هایش بخوابد آنها را هم برای ۲۰دقیقه در خشک کن با دمای بالا بیندازید. برای درمان شپش‌تان خجالت نکشید! ارزش این همه خارش و سختی را ندارد!

این علائم ثابت می‌کند شما شپش دارید!

مایونز، سرکه و شانه مخصوص مصریان باستان!

برخی‌ معتقدند مایونز، سرکه سفید و عصاره درخت چای می‌توانند به صورت طبیعی شپش‌ها را از بین ببرند. گفته می‌شود اگر مایونز روی مو مالیده شود و یک شب تا صبح روی آن با کلاه کیسه‌ای مخصوص سر پوشیده شود شپش‌ها را خفه می‌کند. درمورد سرکه نیز اعتقاد بر این است که ماده چسبنده تخم‌ها را حل می‌کند و آنها را از روی مو جدا می‌سازد. اگرچه تاثیر این روش‌ها به طور علمی ثابت نشده است اما متخصصان معتقدند امتحان کردن آنها ضرری به بدن نمی‌رساند. با این حال بهتر است به عنوان اولین راه چاره به کار برده نشوند.

 

علاوه بر اینها می‌توان از شانه مخصوص شپش استفاده کرد. این شانه دارای دندانه‌های بسیار ریزی است که شپش‌ها و حتی تخم‌های آن را از روی مو جدا می‌سازد. درواقع اولین بار مصریان باستان از آن استفاده می‌کردند و آثاری از این شانه‌ها در مقبره‌های‌شان پیدا شده است. تنها نکته منفی وقت گیر بودن کار با آن است چراکه باید با دقت تک‌تک شپش‌ها و تخم‌های‌شان را از روی مو جدا کرد. بهتر است بلافاصله پس از استفاده از شامپوهای ضد‌شپش از این شانه استفاده کرد تا تمامی آثار شپش از روی مو پاک شوند.


جراحی زیبایی را با بهترین‌ها تجربه کنید


دکتر علی کربلایی خانی، فوق تخصص جراحی ترمیمی و جراحی پلاستیک با یک دهه فعالیت در این زمینه، با دستی پر از تجربه برای خدمت رسانی به هموطنان عزیز خود، اعلام آمادگی می‌کند. ایشان با انجام بیش از ۵۰۰۰ عمل زیبایی می‌تواند یکی از بهترین جراحان به نام در این حوزه باشد. جراحی پلاستیک بینی، سینه، شکم، پلک، لیفت ران، لیفت بازو، پیکره تراشی و… از جمله جراحی‌های شناخته شده هستند که تا کنون دکتر کربلایی با موفقیت انجام داده است.

پیکره تراشی با تیشه؛ از واقعیت تا اجرا

در تصویری که برای تبلیغات پیکره تراشی قرارداده میشود، در اکثر مواقع میبینیم که انسان فربه و بی نهایت چاقی، بدنش توسط یک تیشه تراشیده میشود و در نهایت یک انسان خوش هیکل از آن بیرون می‌آید. باید گفت: این تفکر در حد یک تبلیغات بیش نیست و اصلا جنبه‌ی واقعیت ندارد. در مطب دکتر کربلایی قبل از هر کاری توده بدنی شما مشخص میشود تا بر حسب آن معلوم شود که آیا شما میتوانید کاندیدای خوبی برای این عمل باشید یا خیر. دکتر کربلایی می‌گوید در هر عمل پیکره تراشی به دلیل محدودیت زمانی، جراح فقط میتواند بین ۵ تا ۱۰ کیلو چربی را از بدن بیمار خارج کند و این موضوع برای افرادی که با تصویر موجود در تبلیغات تن به جراحی داده‌اند اصلا خوشایند نیست!

فرم دهی بدن (بادی کانتورینگ)

دکتر کربلایی تاکید میکند که پیکره تراشی واژه‌ای وطنی است که البته مردم را برای شناساندن این جراحی دچار مشکل کرده است. افراد از جراح توقع دارند بعد از عمل جراحی، اندام آن‌ها را مانند آنچه در تبلیغات میبینند، تراشیده باشد و افراد به اندام رویایی خودشان دست پیدا کنند. در حالی که این عمل در اصل کار فرم دهی به بدن شما را انجام میدهد و چربی‌های تجمیع یافته در یک قسمت را خارج میکند. به این منظور باید قبل از هر کاری بدن بیمار بررسی شود و از حضور چربی‌های تجمیع شده در قسمت‌های بدن آگاه شد و بعد از آن جراح با برگزاری جلسه ای، با بیمار مشورت میکند که چربی کدام ناحیه متعادل نیست و باید برداشته شود تا بدن بیمار به تناسب برسد. دکتر کربلایی اضافه میکنند که اگر فردی ۱۴۰ کیلوگرم وزن داشته باشد باید از روش‌های دیگر درمانی برای کم کردن وزنش کمک بگیرد. روش هایی مانند کوچک کردن معده میتواند گزینه مناسبی باشد.

جابجایی چربی در بدن

پیکره تراشی یعنی جابهجایی چربی در بدن و باید شخص وزن مناسب برای اینکار را داشته باشد تا بتواند به نتیجه مطلوب دست پیدا کند. برای به دست آوردن وزن مناسب باید توده‌ی بدنی را محاسبه کرد. برای اینکار وزن بیمار را تقسیم بر مجذور قد او میکنند. عدد به دست آمده میزان توده چربی شخص است. اگر این عدد زیر ۳۵ باشد یعنی فرد میتواند از عمل پیکره تراشی استفاده کند در صورتی که عدد به دست آمده بالای ۳۵ باشد انجام دادن عمل از نظر علم پزشکی ممنوع می‌باشد. در نهایت باید گفت: این عمل کمک به برقراری تعادل و تناسب چربی در قسمتهای مختلف بدن میکند. به این منظور باید چربی‌های نافرم را بیرون آورد تا تناسب برقرار شود. به عنوان مثال فردی که ران‌های بزرگ دارد، ولی بازو‌های لاغر اندامی داشته باشد، میتوان از چربی‌های ران برداشته و مقداری از آن را به بازو انتقال داد. توجه داشته باشید پیکره تراشی باید حتما در کلینیک یا بیمارستان انجام شود و اصلا نباید زیر بار جراحی در مطب رفت. چون نمیتوان بیهوشی انجام داد و زمان عمل کوتاه است و امکان نیمه کاره ماندن عمل وجود دارد.

توجه! در عمل لیپوماتیک پوست لیفت نمی‌شود

دکتر کربلایی در ادامه توضیح میدهد که در تبلیغات گفته میشود در عمل لیپوماتیک پوست لیفت یا بالا کشیده میشود. باید گفت: جراحی لیپوماتیک تن‌ها برای افرادی مناسب است که افتادگی شکم ندارند و بارداری نداشته اند. کسانی که بارداری داشته اند و به افتادگی پوست دچار شدند، حتما باید یک جراح پلاستیک آن‌ها را ویزیت کند و اگر لازم بود در حین جراحی لیپوماتیک، پوست شکم‌شان هم لیفت شود و پوست اضافی برداشته شود که در اصطلاح به این کار ابدومینوپلاستی میگویند. اکثر بیماران از این موضوع اطلاع ندارند و بعد از عمل لیپوماتیک دچار سرخوردگی میشوند. زیرا چربی‌ها بیرون آورده شده‌اند، ولی با پوستی آویزان و شل مواجه میشوند. بهترین راه حل کمک گرفتن از یک جراح پلاستیک است که توانایی این را داشته باشد به طور همزمان با خارج کردن چربی‌های اضافی، پوست شل شده را بالا بکشد.

تزریق ژل هیچ کاربردی در بادی کانتورینگ ندارد!

همانطور که توضیح داده شد در بادی کانتورینگ یا پیکره تراشی، برای فرم دادن به یک قسمت از بدن، میتوان از چربی قسمت دیگر استفاده کرد. گاهی اوقات بیماران درخواست میکنند از ژل برای فرم دهی بدن استفاده کنیم، ولی باید گفت: تزریق ژل برای نواحی بدن که پایین‌تر از گردن هستند هیچ کاربردی ندارد. استفاده از ژل، فقط در ناحیه صورت نتیجه مطلوب دارد. مانند ژل گونه و یا ژل لب. ژل هایی که در حال حاضر در بازار وجود دارند به دلیل جذب شدن در بدن اصلا گزینه مناسبی برای قسمتهای دیگر نیستند. البته این موضوع یکی از خاصیت خوب انواع ژل در عصر حاضر است. زیرا باعث میشود اگر فردی از فرم لب یا گونه خود بعد از تزریق ژل راضی نبود بعد از گذشت ۶ ماه تا یکسال از دست ژل تزریق شده رهایی یابد.

جراحی پلک را به دست چه کسی بسپارید؟

جراحی پلک هم یکی از جراحی‌های آشنا در زمینه زیبایی است. جراحی پلک به دو روش انجام میشود. یک دسته افرادی هستند که دچار پتوز یا افتادگی پلک شده اند یعنی عضله پلک ضعیف است و فرد افتادگی پلک دارد که این عمل توسط همکاران پلک انجام میشود. دسته دوم افرادی هستند که با بالا رفتن سن، پلک شان پوست اضافه پیدا کرده است و باید پوست را برداشت که این عمل توسط جراحان پلاستیک انجام می‌شود.

دکتر کربلایی در مورد جراحی سینه توضیح میدهد که جراحی سینه برای افراد با نیازهای متفاوتی انجام می‌شود.

دسته اول افرادی هستند که سینه شان حجم مناسبی دارد و فقط از افتادگی آن رنج میبرند. برای رفع این مشکل، ما سینه را فقط لیفت میکنیم تا به سر جای خودش برگردد. دسته دوم افرادی هستند که سینه بزرگی دارند. در اینجا ما همراه با کوچک کردن سینه آن را لیفت میکنیم. دسته آخر هم افرادی هستند که برای بزرگ کردن سینه به ما مراجعه میکنند که بهترین گزینه برای آن‌ها قراردادن پروتز و انجام لیفت سینه است.

ایشان ادامه می‌دهند که کوچک کردن سینه روش‌های مختلفی دارد.

روش اول برای کوچک کردن سینه از برش عمودی در پایین سینه استفاده می‌شود.

روش دوم زمانی است که سینه بزرگ‌تر است و همزمان علاوه بر برش عمودی زیر سینه، دور هاله سینه هم برداشته می‌شود که این روش به روش دو برشی معروف است.

روش سوم برای سینه‌هایی با حجم خیلی زیاد است و با دو برش نمیتوان به نتیجه مطلوب رسید. به این منظور از سه برش استفاده می‌شود. برش عمودی زیر سینه، برش افقی و برش دور هاله.

روش چهارم برای جراحی سینه استفاده از تکنیک فیلیپر یا انتقال آزاد نوک سینه است. این روش برای افرادی که سینه‌ای خیلی بزرگ و حجیم دارند مناسب است. دکتر کربلایی توضیح می‌دهد که در این روش ابتدا نوک سینه را بر میداریم و سپس بافتی که نمیخواهیم را خارج می‌کنیم و بعد از آن نوک سینه را به روش کاشت سر جای خودش قرار می‌دهیم.

رابطه جراحی سینه و شیردهی چیست؟

چنانچه بیمار فقط عمل لیفت سینه را انجام دهد، مشکلی در شیردهی ندارد و میتواند نوزاد را به طور کامل با شیر خودش سیر کند. اگر عمل جراحی سینه در سن بلوغ برای افرادی که از رشد بیش از اندازه و بدون وقفه سینه رنج میبرند انجام شود، در زمان شیردهی میتوانند نوزاد را شیر بدهند، ولی به صورت کامل نه. چون میزان قابل توجهی از غدد شیردهی را از دست میدهند. همچنین در تکنیک فیلیپر بیمار اصلا نمیتواند شیردهی داشته باشد و حتی حس نوک سینه هم از بین میرود.

 

 


دکتر علی کربلایی خانی-فوق تخصص جراحی پلاستیک و زیبایی 

دکتر علی کربلایی خانی

 

جراح پلاستيك
فوق تخصص  جراحي ترميمي
دست و اعصاب محيطي

 .


 
دکتر علی کربلایی خانیآدرس: تهران، ونک، ولیعصر به سمت جنوب، ساختمان پزشکان ۲۵۸۸, بالای داروخانه دکتر فخرایی، طبقه اول واحد ۲

 

روزهای مراجعه: دوشنبه و چهارشنبه

 

 

دکتر علی کربلایی خانی


علل عقب‌ماندگی ذهنی در کودکان


هفته نامه سلامت: عقب‌ماندگی ذهنی در کودکان بحث گسترده و بسیار جامعی است. محققان معتقدند فقط ۱۰ تا ۱۵ درصد عللی که باعث عقب‌ماندگی ذهنی می‌شوند، شناخته شده است. شاید این‌طور تصور می‌شود که عقب‌ماندگی ذهنی در اثر اختلالات ژنتیکی ایجاد می‌شود، ولی در این مبحث توضیح می‌دهیم همیشه علل عقب‌ماندگی ذهنی ژنتیک نیست و علم پزشکی هنوز نتوانسته علت درصد بالایی از عقب‌ماندگی‌های ذهنی را مشخص کند و جلوی تولد چنین کودکانی را بگیرد، ولی عواملی وجود دارند که دوری از آنها احتمال عقب‌ماندگی را کمتر می‌کند.

انجمن علمی متخصصان کودکان آمریکا، علل عقب‌ماندگی را بر اساس زمان وقوع آن به ۳ گروه تقسیم کرده است: علل پیش از تولد، علل حین تولد و علل پس از تولد.

 

 معیار کم‌توانی ذهنی چیست؟

علل پیش از تولد

علل پیش از تولد را می‌توان در یک تقسیم‌بندی کلی به ۴ گروه زیر تقسیم کرد:

۱٫ اختلالات کروموزومی: دانشمندان گام بزرگی در شناسایی علل ژنتیکی عقب‌ماندگی ذهنی‌ برداشته‌اند. حداقل ۷۵۰ نشانگان ژنتیکی به‌عنوان علل عقب‌ماندگی شناسایی شده است. مشهورترین عقب‌ماندگی ذهنی ناشی از اختلالات کروموزومی شامل نشانگان داون، نشانگان ویلیامز، نشانگان ایکس شکننده و نشانگان پرادرویلی است.

۲٫ خطاهای مادرزادی سوخت و ساز: بعضی نقص‌های ارثی ناشی از خطاهای مادرزادی سوخت و ساز در اسیدآمینه، کربوهیدرات، ویتامین‌ها یا سایر عناصر موجود در بدن است. یکی از متداول‌ترین‌ آنها بیماری فنیل‌کتونوریاست. در این بیماری بدن نمی‌تواند ماده‌ای به نام فنیل‌آلانین را به تیروزین تبدیل کند، درنتیجه تجمع فنیل‌آلانین منجر به رشد نابهنجار مغز و عقب‌ماندگی ذهنی کودک می‌شود. جلوگیری از عقب‌ماندگی بسیار آسان است. آنچه مهم است تشخیص زودرس اختلال است. برای این کودکان رژیم‌های غذایی خاصی تنظیم می‌شود که معمولا تا اواسط کودکی قطع می‌شوند، ولی در بعضی کودکان لازم است این رژیم تا آخر عمر ادامه یابد.


۳٫ اختلالات رشد مغز
: دو نمونه مهم از اختلالات رشد مغزی «هیدروسفالی» و «میکروسفالی» نام دارند. کودکان میکروسفال دور سر بسیار کوچک و به شکل کله‌قند دارند. چنین کودکانی عقب‌مانده ذهنی هستند. کودکان هیدروسفال دور سر بزرگی دارند که ناشی از تجمع مایع مغزی نخاعی در مغز است. برای چنین کودکانی وسیله‌ای به نام شنت (لوله) به وسیله جراحی در مغز کار می‌گذارند تا مایع اضافی را از مغز خارج کند. با این کار جلوی بروز عقب‌ماندگی ذهنی گرفته می‌شود.

۴٫ محیط: دوران بارداری بسیار حساس است و مادر باید از همه عوامل خطرزا دوری کند و کاملا مراقب سلامت خود باشد. در مادرانی که سوء‌تغذیه دارند، سیگار، الکل، کوکائین و هروئین مصرف می‌کنند، دچار بیماری‌های عفونی مانند سرخجه(به‌خصوص در ۳ ماهه اول بارداری) می‌شوند یا در معرض مواد سمی مانند سرب و اشعه ایکس قرار می‌گیرند، احتمال اینکه کودک عقب‌مانده ذهنی به دنیا بیاورند، زیاد است.

علل حین تولد

در طول زایمان نیز ممکن است مشکلات زیادی ایجاد شود که باعث عقب‌ماندگی ذهنی در کودک می‌شود. یکی از مشکلاتی که جنین را حین زایمان تهدید می‌کند، کمبود اکسیژن در مراحل انتهایی زایمان است؛ مثلا ممکن است کودک مدت زیادی در کانال زایمانی گیرکند و بندناف تحت‌فشار قرار گیرد. عفونت‌هایی مانند سیفلیس و تبخال نیز در طول زایمان ممکن است از مادر به کودک منتقل شود. این دو بیماری می‌توانند منجر به بروز عقب‌ماندگی در کودک شوند.

علل پس از تولد

این علل به دو گروه بزرگ تقسیم می‌شوند:

۱٫ علل زیستی بعد از تولد: آسیب مغزی مانند ضربه‌های مغزی، عفونت(مننژیت و آنسفالیت)، مسمومیت و سوء‌تغذیه از علل مهم عقب‌ماندگی ذهنی بعد از تولد هستند. مسمومیت با سرب نیز در بروز عقب‌ماندگی ذهنی بسیار تاثیرگذار است. گرچه کاربرد سرب در رنگ محدود شده، ولی هنوز هم نوزادانی هستند که با خوردن رنگ دچار مسمومیت با سرب می‌شوند.

۲٫ علل روانی ـ اجتماعی بعد از تولد: محیط تاثیر زیادی در سطح هوش کودک دارد. کودکانی که در مناطق فقیر پرورش می‌یابند، کودکانی که در پرورشگاه بزرگ می‌شوند و مراقب مناسب ندارند و آنهایی که مورد سوء‌رفتار قرار می‌گیرند، بیشتر در معرض عقب‌ماندگی ذهنی هستند.

توجه

افراد عقب‌مانده ذهنی هزینه زیادی بر خانواده و جامعه تحمیل می‌کنند. نگهداری از چنین افرادی بسیار دشوار است و با افزایش سن دشوارتر هم می‌شود. بعضی از این افراد نیاز به نگهداری دائمی دارند. گروهی هم که آموزش‌پذیرند، باید هزینه زیادی صرف آموزش آنها کرد. سطوح عقب‌ماندگی ذهنی متغیر است. درگذشته برای بیان سطح عقب‌ماندگی ذهنی از معیار سنجش هوش استفاده می‌شد که ۸۰ بود، ولی امروزه این رقم به ۷۰ و ۷۵ رسیده است. البته معیار سنجش عقب‌ماندگی فقط سنجش هوش نیست و مهارت‌های سازشی فرد (شغل، روابط اجتماعی، ارتباطات، مراقبت از خود، تحصیلات و…) نیز مورد توجه قرار می‌گیرد.

افراد دچار عقب‌ماندگی ذهنی که آموزش‌پذیرند و سطح هوشی بهتری دارند به خدمات آموزشی، مهارت‌آموزی، آموزش برای خانواده و… نیاز دارند. آموزش باید از همان مقطع ابتدایی حتی زودتر آغاز شود تا بتوان کودک را برای ورود به اجتماع آماده کرد. باید کاری کرد چنین افرادی تعاملات اجتماعی بهتری با اطرافیان داشته باشند. حتی بهتر است کودکان دچار عقب‌ماندگی ذهنی را کنار کودکان سالم قرار داد تا عرصه رقابتی ایجاد شود. البته کودکان سالم نیز یاد می‌گیرند با چنین افرادی ارتباط طبیعی‌تری برقرار کنند.

در انتخاب شغل کودکان دچار عقب‌ماندگی ذهنی نیز باید دقت شود. کارهای تکراری باعث توقف پیشرفت یا افت این افراد می‌شود، ولی مشارکت در کارها (البته کارهایی متناسب با توان آنها) می‌تواند بسیار کمک‌کننده باشد.

عقب‌ماندگی ذهنی به ۴ گروه خفیف، متوسط، شدید و عمیق تقسیم می‌شود. گروه شدید و عمیق آموزش‌ناپذیرند و با کمک و آموزش نمی‌توان نمره هوشبهر آنها را تغییر داد. این دو گروه هیچ‌گاه نمی‌توانند زندگی مستقلی داشته باشند و حتی کارهای شخصی خود را تا حدودی انجام دهند.

امروزه برای تشخیص بعضی عقب‌ماندگی‌های ذهنی و ناهنجاری‌های مادرزادی از روش‌های مختلفی مانند آزمایش خون، آمنیوسنتز، نمونه‌برداری از جفت و… استفاده می‌شود و به مادر و خانواده این فرصت را می‌دهد که کودک سالمی داشته باشند.


۵ کاری که هرگز نباید بعد از ورزش انجام داد



خبرگزاری ایسنا: اگر از بدن خود محافظت کنید، بدن‌تان نیز از شما محافظت خواهد کرد.

رفتن به باشگاه بخشی از فرایند رسیدن به تناسب اندام است ولی باید توجه داشته باشید که کارهایی که بعد از تمرین نیز انجام می‌دهید، بخشی دیگر از تناسب‌اندام است و روی عملکردتان تأثیر مستقیم خواهد گذاشت. برای همین در این نوشته می‌خواهیم به شما بگوییم که بعد از باشگاه رفتن باید به چه نکاتی دقت کنید.

۱. لباس‌های باشگاه خود را عوض نکنید

لباس‌های مرطوب خود را سریع عوض کنید و لباس دیگری بپوشید. لباس‌های مرطوب محیط مناسبی برای رشد باکتری هستند و می‌توانند باعث سرماخوردگی شوند. جدا از این که بتوانید بعد از باشگاه به‌ سرعت دوش بگیرید یا نه، باید لباس‌ها، جوراب‌ها و کفش‌های خود را عوض کنید تا عضلات‌تان گرم باقی بمانند. این اقدام سبب افزایش گردش خون و بهبود ریکاوری می‌شود. حتی تعویض کفش‌ها نیز حس خوبی به شما می‌دهد. فقط از کفش‌هایی استفاده کنید که به‌ خوبی از پاهای شما محافظت می‌کنند. عضلات پاهای شما نیز هنگام تمرین و ورزش خسته می‌شوند. بنابراین این کفش‌ها نیز باید مناسب باشند.

۲. فقط استراحت کنید

نشستن جلوی تلویزیون بعد از برگشت از باشگاه کار آسان و دل‌پذیری است اما بهتر است این کار را انجام ندهید. انجام فعالیت‌های سبک راه خوبی برای افزایش سرعت ریکاوری است؛ چرا که سرعت گردش خون را افزایش می‌دهد. در طول روز این فعالیت‌های سبک را انجام دهید. حتی می‌توانید قبل از رفتن به سر کار نیز این کارها را انجام بدهید. مثلا بلند شوید، راه بروید؛ در حالی‌ که ایستاده‌اید حرکات کششی انجام بدهید و نفس عمیق بکشید.

۳. سوخت‌ مناسبی به بدن‌تان نرسانید

بهتر است ۲۰-۳۰ دقیقه بعد از جلسه تمرینی، حتما مواد غذایی و مایعات مصرف کنید. اگر بعد از تمرین باید به سر کار بروید، غذا را همراه خود بیاورید تا بتوانید حتی داخل خودرو هم که شده آنها را مصرف کنید. بهتر است این وعده غذایی حاوی پروتئین، کمی چربی و مقداری کربوهیدرات باشد تا انرژی از دست‌ رفته جایگزین شود. می‌توانید شیرکاکائو کم‌چرب، ساندویچ بوقلمون همراه با نان گندم کامل، بادام یا میوه مصرف کنید. باید آب فراوانی هم بنوشید. از مصرف بدون برنامه‌ریزیِ مواد غذایی خودداری کنید. هر چیزی را نباید مصرف کنید. جایگزین کردن کالری‌های از دست‌ رفته کار ساده‌ای است؛ بنابراین زحمات خود را به باد ندهید.

۴. فعالیت‌های سنگین بدنی انجام دهید

شاید فکر کنید حالا که از باشگاه آمده‌اید و عرق هم کرده‌اید، بد نیست قبل از دوش گرفتن، کمی کارهای فیزیکی مربوط به خانه را انجام بدهید اما انجام این نوع فعالیت‌ها می‌تواند به عضلات خسته شما فشار زیادی وارد کند؛ به‌ خصوص اگر مایعات و غذای کافی نیز مصرف نکرده باشید. بلند کردن اجسام سنگین، بالا رفتن از نردبان و خم‌ و راست شدن می‌تواند خطر آسیب‌دیدگی را بالاتر هم ببرد. بهتر است در این مواقع به عضلات خود یک روز استراحت بدهید. بهتر است این فعالیت‌ها را زمانی انجام بدهید که شرایط بدنی بهتری دارید.

۵. به ریکاوری بدن خود و عضلات‌تان توجه نکنید

از دستاوردهای خود محافظت کنید. این طرز تفکر که من جلسه تمرینی سبکی داشته‌ام، بنا بر این به ریکاوری نیازی ندارم، اشتباه است. درست مثل ورزشکاران حرفه‌ای با احترام با بدن خود رفتار کنید. اگر از بدن خود محافظت کنید، بدن‌تان نیز از شما محافظت خواهد کرد.


وقتي حرفي باهم نداريم چه كنيم؟


مجله زندگی ایده آل: زمان نامزدي‌ تان را به ياد بياوريد. آيا در قرار هاي آن روزهايتان لحظاتي پيش مي‌ آمده كه احساس كنيد حرفي براي گفتن نداريد؟ قطعا نه. قطعا در آن روز ها بعد از هر ملاقات باز هم احساس مي‌كرديد كه يك عالمه حرف ناگفته برايتان باقي مانده و هنوز به خانه نرسيده، با پيامك يا تلفن زدن باقي حرف‌هايتان را به يكديگر مي‌گفتيد اما بعد از ازدواج اوضاع براي همه اينطور نمي‌ماند.

 

خيلي از زن و شوهرها از اين‌كه ديگر حرفي براي گفتن به هم ندارند احساس نارضايتي مي‌كنند؛ گرچه آن‌ها احساس مي‌كنند اين يك اتفاق طبيعي است اما حرف‌نزدن در زندگي زناشويي مي‌تواند يكي از بزرگ‌ترين تهديدها براي ارتباط زن و شوهر باشد. ما به شما از اهميت اين موضوع مي‌گوييم و سعي مي‌كنيم با يادآوري چند نكته به شما در صحبت كردن با همسرتان كمك كنيم.

 

وقتي حرفي باهم نداريم چه كنيم؟

همه مشكلات حل مي‌شود با…

اگر مي‌خواهيد موافقت همسرتان را نسبت به موضوعي كه مي‌دانيد، مخالفش است جلب كنيد به راه‌هاي ناجوانمردانه متوسل نشويد. همسرتان را‌گير نيندازيد و براي رسيدن به نتيجه مطلوب‌ او را غافلگير نكنيد. گرچه ممكن است او به دليل خارج شدن از شرايطي كه آزارش مي‌دهد به شما پاسخ مطلوب‌ را بدهد اما زياد خوشحال نشويد چون آن جواب چندان هم واقعي نخواهد بود.

 

سعي كنيد زماني براي گفت‌وگو پيش قدم شويد كه هر دوي شما شرايط برابري داريد و همچنين از آمادگي كامل براي حرف زدن برخورداريد. مي‌توانيد در اين مورد با هم توافق كنيد كه قبل از شروع يك گفت‌وگوي جدي از او بپرسيد كه آيا زمان مناسبي هست يا خير؟ انتظار نداشته باشيد كه همسرتان هر زمان كه شما مي‌خواهيد و در مورد هر موضوعي كه دلخواه شماست، صحبت كند. وقتي موضوعي را مطرح مي‌كنيد درصورت نياز، به او زماني براي فكر كردن بدهيد اما قرار نيست اين فرصت زياد هم طولاني شود پس به او يادآوري كنيد، دوست داريد در همين يكي، ۲ روزه در مورد آن موضوع با هم صحبت كنيد.

وقتي شما يك گفت‌وگوي موفق با همسرتان داريد در واقع اهميتي كه براي او و حرف‌هايش قائليد و همچنين زيبايي او درنظرتان را ثابت مي‌كنيد. گفت‌و‌گو خيلي جاهاي خالي را در زندگي زن و شوهرها پر مي‌كند، از جمله:

  • حس ارتباط داشتن و نزديك بودن به يكديگر
  • احساس اين‌كه عقايدمان مورد توجه و احترام قرار مي‌گيرد
  • امكان يادگرفتن چيزهاي تازه از يكديگر
  • امكان به بحث گذاشتن مشكلات و صحبت كردن در موردشان
  • امكان پيدا كردن بهترين راه‌ها براي حل كردن مشكلات به كمك يكديگر
  • امكان درك كردن يكديگر و گفت‌وگو در مورد احساسات

همه آنچه مي‌توانيد در مورد آن صحبت كنيد

يك نويسنده فرانسوي معروف مي‌گويد: يك ازدواج موفق، پر است از صحبت‌هايي طولاني‌ كه به‌نظر زن و شوهرها كوتاه مي‌رسد اما براي بعضي‌ها پيدا كردن موضوعي براي صحبت چندان آسان نيست. صحبت كردن با شريك زندگي موضوع خاصي نمي‌خواهد. شما مي‌توانيد از جزء جزء وقايع زندگي‌تان موضوعات نابي براي صحبت كردن بسازيد. شما مي‌توانيد يك گفت‌وگوي زن و شوهري را با چنين موضوعاتي شروع كنيد:

  • عادت‌هاي همسرتان و به ياد آوردن عقايدش
  • برنامه‌ريزي براي يك برنامه تفريحي مشترك يا مسافرت
  • خاطرات دوران كودكي‌تان
  • فيلم‌ها يا برنامه‌هاي تلويزيوني
  • تجربه‌هايي كه دوست داريد به دست بياوريد يا جاهايي كه دوست داريد ببينيد
  • تجربه‌هايي كه در آن روز به دست آورده‌ايد يا تفاوت‌هايي كه در كارهاي روزتان ايجاد كرده‌ايد
  • احساسات و عقايدتان در روزي كه گذشت و نظرات‌تان در مورد زندگي
  • پرسيدن سوالاتي كه اينگونه شروع مي‌شوند: اگر مي‌توانستي… ؛ آيا تا به حال…؛  آيا به‌نظر تو… و…

 

وقتي حرفي باهم نداريم چه كنيم؟ 

 

علاوه بر اين موضوعات شما مي‌توانيد در مورد اخبار، وضعيت هوا، فرزندان‌تان، شغل‌تان، مسائل مالي، مسائل خانه و خانه داري، وضعيت سلامت‌تان، دوستان و… هم صحبت كنيد. يادتان نرود اين موضوعات بايد شروعي براي گفت‌وگوي شما باشد پس سعي نكنيد تنها خودتان در موردشان صحبت كنيد. بعد از بيان نظرتان چند لحظه‌اي مكث كنيد و نظر همسرتان را هم بپرسيد يا گاهي بعد از بيان نظرتان سوالي را مطرح كنيد كه او را درگير اين بحث كند. اگر مدت‌هاست از چنين تجربه‌اي دور بوده‌ايد شايد شروع اين گفت‌وگو‌ها براي‌تان دشوار باشد و در آغاز به نتيجه‌اي كه دل‌تان مي‌خواهد نرسيد اما نااميد نشويد و يادتان نرود كه موفقيت زندگي مشترك‌تان ارزش تمامي اين تلاش‌ها را دارد.

اين ريزه‌كاري‌ها را رعايت كنيد

صحبت كردن با شريك زندگي، شرايط پيچيده‌اي ندارد اما با وجود اين، كارنامه بسياري زن و شوهر‌ها پر است از ارتباطات ناموفق و صحبت‌هايي كه به سوء‌تفاهم و بحث ختم مي‌شوند. نبايد فراموش كرد كه در زندگي زن و شوهرها هم مثل باقي ارتباط‌ها، آداب و رسوم و ريزه كاري‌هايي وجود دارد كه شايد كوچك و ساده به‌نظر برسند اما وجودشان شرط لازم يك ارتباط موفق است.

چه انتظاري داريد؟

 اگر انتظار داريد، صحبت‌هاي‌تان به دعوا ختم شود، مطمئن باشيد كه مي‌شود. اگر انتظار داريد، پس از چند دقيقه صحبت، روزها از همسرتان دور شويد، مطمئن باشيد كه مي‌شويد. انتظار شما از گفت‌وگوهاي‌تان تا حد زيادي مي‌تواند نتيجه آن را مشخص كند. پس سعي كنيد، مثبت‌انديش باشيد و قبل از وارد ميدان شدن انتظاري مثبت را در خودتان تقويت كنيد.

چرا حرف مي‌زنيد؟

 آيا در مورد يك موضوع مهم با همسرتان حرف مي‌زنيد تا نگاهش را نسبت به آن موضوع عوض كنيد؟ آيا دوست داريد با اين گفت‌وگو‌ها به هم نزديك‌تر شويد و آرامش بيشتري به دست بياوريد؟ شما مي‌توانيد براي يك مكالمه كوتاه كه ساده هم به‌نظر مي‌رسد، هدف‌هاي مختلفي داشته باشيد. اين هدف‌ها تا حدودي مي‌توانند آخر و عاقبت مكالمه شما را مشخص كنند، پس بيشتر مراقب انتخاب كردن‌شان باشيد.

نگوييد ما بايد حرف بزنيم

 موضوع صحبت شما هرچه باشد بايد طوري آغاز شود كه يك گفت‌وگوي ۲ نفره به‌نظر برسد نه تلاش شما براي به كرسي نشاندن حرف‌تان. شما قرار است با يكديگر در مورد يك موضوع گفت‌وگو كنيد و با همديگر براي حل كردن مشكلات‌تان اقدام كنيد. پس سعي كنيد در شرايطي كه براي هر‌دوي شما مناسب است و درصورت تمايل‌تان اين گفت‌وگو را آغاز كنيد.

 

وقتي حرفي باهم نداريم چه كنيم؟ 
پيشنهاد يك گفت‌وگو را بدهيد

 مي‌توانيد با جملاتي مانند داشتم فكر مي‌كردم كه… ؛ تو در اين مورد چه فكر مي‌كني… ؛ دوست دارم در اين مورد صحبت كنيم… و… مكالمه‌تان را آغاز كنيد. اين گفت‌وگو مي‌تواند در مورد هر موضوعي باشد و موجب مي‌شود كه صحبت‌هاي‌تان به مسيري ۲ نفره وارد شود.


1 246 247 248 249 250 265