Tag Archives: اعتیاد

مشارکت در تولید واکسن درمان اعتیاد به مورفین (درمان اعتیاد)


مشارکت در تولید واکسن درمان اعتیاد به مورفین (درمان اعتیاد)

 

حسام حاجی عباسی مدیر عامل شرکت بین المللی دارویی و غذایی نواندیش، ایده پرداز دارویی و دستیار در تولید واکسن درمان اعتیاد به مورفین:

در ابتدا خواستم توضیحی از اعتیاد برای شما دوستان گرانقدر داشته باشم، همانطور که میدانید اعتیاد یک «بیمارى اجتماعی» است که عوارض جسمى و روانى دارد و تا زمانى که بـه علل گرایش «بیمار» توجه نشود، درمان جسمى و روانى فقط براى مدتى نتیجه‏ بخش خواهد بود و فرد معتاد دوباره گرفتار «مواد اعتیاد آور» می‏ گردد. اعتیاد به موادمخدر یکى از مهمترین مشکلات اجتماعی، اقتصادى و بهداشتى است که عوارض ناشى از آن تهدیدى جدى براى جامعه بشرى محسوب شده و موجب رکود اجتماعى در زمینه ‏هاى مختلف مى گردد.

همچنین ویرانگری‏‌هاى حاصل از آن زمینه‌ساز سقوط بسیارى از ارزش‌ها و هنجارهاى فرهنگى و اخلاقى شده و بدین ترتیب سلامت جامعه را بطور جدى به مخاطره مى اندازد. پدیده شوم قاچاق مواد مخدر بیش از آنکه فعالیتى سوداگرانه، تجارى و اقتصادى در عرصه مافیاى اقتصاد بین ‏المللى باشد، ابزارى کارآمد، مؤثر و راهبردى در گسترش نظام سلطه صاحبان قدرت جهان بر کشورهاى توسعه نیافته است. تحلیلگران مسائل سیاسى و اجتماعى بر این باورند که در تهاجم و نفوذ فرهنگی، پدیده مواد مخدر مهمترین عامل به تباهى کشیدن و انحطاط اخلاقى جوامع به شمار می‏ رود. متاسفانه گسترش دامنه مصرف مواد مخدر در جامعه امروزى به حدى است که حتى قشر متفکر و تحصیل کرده را نیز به سمت خود کشانده است.

اعتیاد بعنوان یک آسیب اجتماعی، هیچ گاه بطور کامل ریشه‏ کن نخواهد شد، اما با تدبیر، اندیشه و تلاشى مخلصانه حداقل می‏توان آن را به کنترل در آورد.

مراحل اعتیاد:

١- مرحله آشنایى: این مرحله با تشویق دیگران، مخصوصاً دوستان ناباب، یا از روى غرور و کنجکاوى خود فرد شروع می ‏شود.
٢- مرحله شک و تردید: در این مرحله فرد به مبارزه با امیال خود می ‏پردازد.
٣- مرحله اعتیاد واقعى: در این مرحله علائم اعتیاد ظاهر گشته، فرد و زندگی وی را احاطه می‌کند.

انواع مواد مخدر:

١- سستی زا

٢- توهم زا

٣- توان افزا

 

مشارکت در تولید واکسن درمان اعتیاد به مورفین (درمان اعتیاد)

 

و، اما واکسن درمان اعتیاد به مورفین اولین واکسن درمانی تضمینی اعتیاد در جهان است؛ که بدونِ درد و خُماری، پس از سال‌ها تحقیق و بررسی در کشور ثبت اختراع و تولید شده است. این دارو بر رویِ حدود ۱۵۰۰ نفر داوطلب ترک اعتیاد مورفین در استان‌های فارس، کرمان و کرمانشاه با همکاری دانشگاه‌های علوم پزشکی هر استان به داوطلبان ترک اعتیاد مورفین درسه نوبت (صفر، ۳۰ و ۶۰ روز) تزریق شده است، که ۹۸ درصد معتادان داوطلب به ترک اعتیاد مورفین بازیابی شده است. در حال حاضر جهت تولید این دارو نیاز به سرمایه‌گذاری بوده و امید داریم با توجه به نام گذاری امسال مبنی بر حمایت از کالایِ ایرانی «این داروی درمان اعتیاد که برای اولین بار در جهان در ایران تحقیق و تولید شده است». به مرحله تولید انبوه و بهره برداری برسد.

در صورت تمایل به همکاری؛ علاقمندان، اصحاب شرکت‌های دارویی، اشخاص حقیقی و حقوقی میتوانند با شماره ۰۹۱۲۰۰۶۹۶۶۷ تماس حاصل کنند.


روایت کمک خواهی یک جوان بعد از ترک اعتیاد


روزنامه قانون: حسن. ط متولد ۱۳۷۱ است. سال‌ها اعتیاد و کارتن خوابی را تجربه کرده و حال نزدیک به سه ماه است که اعتیادش را ترک کرده اما هنوز کارتن خواب است و شب‌ها به خانه نمی‌رود. وقتی از دفتر روزنامه برای مصاحبه با او تماس گرفتیم، نیم ساعت بعد در دفتر حاضر شد تا از مشکلات زندگی‌اش بگوید. سال ۸۸ پدرش به دليل بدهی ورشکست شد و مادرش بعد از اینکه به وسیله اقوام نزدیک طرد شد، بیماری روحی روانی گرفت و او را به بهزیستی بردند.

بهبود يافته ها را رها نكنيد (فوری)

برادر کوچکش سال‌ها در بهزیستی است و برادر ۱۶ ساله دیگرش نيز سخت کار می کند تا بتواند قرض‌های پدرش را بدهد. می گوید:« من از بچگی حزب‌اللهی بودم و در بسیج بزرگ شدم. الان دیگر مدت‌هاست که کارت بسیجم را باطل کرده‌اند. پدرم نيز رزمنده دوران جنگ است. حالا من به دفاتر رهبری می روم تا بتوانند برای ما کاري کنند. البته کاری که آن‌ها برای من کردند، این بود که توانستم معافیتم را بگیرم. من با داشتن پدر و مادر توانستم معافی بگیرم که این کار سختی است. من و برادرم در دوره ابتدایی در مدرسه غیرانتفاعی درس می‌خواندیم اما به‌یک‌باره همه چیز عوض شد و زندگی مان برگشت». روایت او را از زندگی‌اش در گفت و گو با «قانون» بخوانید.

اعتیادم از دبیرستان شروع شد

از بچگی در یک اتاق سه در چهار زندگی می‌کردیم و پدرم با یک پيکان قسطی مسافرکشی می‌کرد. زندگی خوبی نداشتیم. پدرم کم کم وارد شهرداری و در آنجا مشغول به کار شد. او در سال ۸۸ به دلیل ورشکستگی و کلاهبرداری به زندان افتاد، در صورتی که وکیل های پدرم املاک مردم را با مهر شرکت پدرم فروخته بودند. همان وقت‌ها پدرم احساس خطر کرد اما وکیلش گفت به من اعتماد کن و برو چند وقتی تهران نباش. ما ۶ ماه به گرگان رفتیم و وقتی برگشتیم، پدرم را بازداشت کردند.

همه اموال‌مان را گرفتند و ما نيز از خانه‌مان به اتاقی رفتیم که عمویم به ما داده بود. اما داستان اعتیاد من از روزهای دبیرستانم شروع شد. از ۱۵سالگی من و دوستانم به مناطق تفریحی نزدیک کرج می‌رفتیم و آنجا سیگار و قلیان می‌کشیدیم. من از اینکه با کشیدن قلیان سرم گیج می‌رفت خوشم می‌آمد و دلم می‌خواست این لذت را تکرار کنم اما هیچ وقت سمت مواد مخدر دیگری نرفتم.

تا اینکه در یکی از روزهایی که پدرم در زندان بود و مادرم نيز بیمار و افسرده همراه دو برادرم در خانه بودند، یکی از دوستان پدرم که معماری ۴۰ساله بود، به من گفت برای نظافت یک آپارتمان ۲۴واحدی بروم و برای هر واحد قرار شد به من ۸۰هزار تومان بدهند. قرار بود دوماهه تمام آپارتمان‌ها را تمیز کنیم و تحویل بدهيم. آن معمار اعتیاد داشت و من اولین بار دست او کراک دیدم. وسوسه شدم تا این ماده را مصرف کنم و از روی دروغ به او گفتم که مصرف کننده هستم تا به من مواد بدهد، می‌خواستم ببینم نشئگی‌اش چطور است.

من نزدیک به هفت پک از آن کراک کشیدم و بعد از حال رفتم. معمار نبود و وقتی آمد، دید من نیمه‌جان افتاده‌ام. کبود شده بودم و نزدیک بود سنکوپ کنم. وقتی بیدار شدم دیدم پاهایم در یک تشت آب سرد است. مرفین این طوری است که وقتی مصرف می‌کنی، داخل بدن گرم می‌شود و بیرون بدن سرد است. وقتی بیدار شدم انگار کامپیوتری بودم که ریست شده است. یادم نمی‌آمد شب قبل چه اتفاقي افتاده تا اینکه فیلمش را به من نشان داد و فهمیدم که چه اتفاقی افتاده است. فیلم را دیدیم، خندیدیم و شوخی کردیم. خلاصه از آن روز اعتیاد من به شیشه شروع شد. ما روز تا شب در خیابان‌ها می‌چرخیدیم، شب‌ها به آنجا می‌رفتیم و مواد می‌زدیم. آخر سر هم بعد از ۶ ماه کار را تحویل دادیم،در حالی که خانه را نصفه و نیمه تمیز کرده بودیم و من اعتیاد شدیدی به شیشه پیدا کرده بودم. البته به جای ۸۰ هزار تومان برای تمیز کردن هر واحد ۶۰ هزارتومان به ما داد.

من نزدیک به دو سال با این آقا بودم و تمام هزینه مصرف شیشه‌ام را تامین می‌کرد. البته مصرف من زیاد بود و روزی یک گرم مصرف می‌کردم. من از کشیدن مواد سیر نمی‌شدم. از بی‌خوابی و فاز غم آن خیلی خوشم می‌آمد اما مگو همین مواد دارد من را بیچاره می‌کند. بارها با خودم گفتم که چرا وقتی به من شیشه را تعارف کردند، آن را کشیدم.

مادرم آن‌قدر بدحال بود که پدرم را نمی‌توانست ببیند

آن موقع خانه ما در شهرجدید بود و من به خانه نمی‌رفتم و سر نمی‌زدم. مادرم هر بار گریه می‌کرد و ناراحت بود اما من بهانه می‌آوردم که دارم کار پیدا می‌کنم. مادرم آدم خودداری بود و فقط آرام و بی‌صدا از گرسنگی برادرم گریه می کردو اشک می‌ریخت. همه مشکلات را در خودش می ریخت و با کسی حرف نمی‌زد.

حتی بلد نبود به خانه اقوام برود یا با دوستی ارتباط بگیرد، صبح تا شب در خانه می‌نشست و غصه می‌خورد. در یکی از شب‌هایی که خانه بودم، دیدم مادرم نیمه شب از خواب بیدار شد و شروع کرد به نماز خواندن. میانه نمازش در حال گریه با خدا دردودل می‌کرد. مادرم آن‌قدر حالش بد بود که حتی به زندان نمی‌رفت تا پدرم را ببیند، در خانه می‌نشست و جایی را پیدا می‌کرد تا گریه کند.

در این وضعیت من ۱۶ ساله و برادرم حمید ۹ ساله بود. یکی از برادرهایم دو ماه قبل از اینکه پدرم به زندان بیفتد، به دنیا آمده بود و مادرم نمی‌توانست دست تنها و با این همه گرفتاری از او مراقبت کند. یادم نمی رود وقتی بچه گریه می کرد، او هم کنارش می نشست و به جای اینکه به او غذا بدهد، گریه می‌کرد. مادرم بیمار شده بود و نمی‌توانست به بچه شیر بدهد. هربار که بچه گرسنه می ماند، مادرم و برادرم با هم گریه می‌کردند.

نمی‌دانستیم چکار باید کنیم. یک شب بچه ساعت یک نیمه شب از خواب بیدار شد و از گرسنگی شروع کرد به گریه کردن. در حالی که یک ریال پول نيز در جیبم نداشتم، به خیابان رفتم و هر کسی را دیدم التماسش کردم كه به من پولی بدهد تا برای برادرم شیرخشک بخرم. اما هر کاری کردم، کسی حرفم را قبول نکرد. من از شهرجدید پیاده تا هشتگرد را دنبال شیرخشک دویدم اما پیدا نکردم. آخر سر بعد از یک ساعت و نیم در ساعت سه بعد از نیمه شب با یک شیشه کوچک شیر گاو به خانه رسیدم. آن شب باعث شد که من به دنبال کار بروم.

در یک پیک موتوری مشغول به کار شدم؛ از ساعت ۹ صبح تا ۱۱ شب می رفتم و ماهی ۲۷۰ هزارتومان، آن هم در سال ۹۱ می‌گرفتم. آن موقع ۱۸ سالم بودم. غذایم را آنجا می‌خوردم و بقیه غذاها را هم می‌آوردم خانه تا مادر و برادرم بخورند. من همچنان اعتیاد داشتم اما کسی نمی‌فهمید. مادرم همچنان برای دیدن پدرم نمی‌توانست به زندان برود. تا اینکه یک روز من و برادرم با هم به دیدن او در زندان رجایی شهر رفتیم و پدرم به ما گفت که مادرم یک بار برای دیدن او به زندان رفته و آن‌قدر بدحال شده که دیگر نتوانسته برای دیدنش به زندان برود.

ملاقات‌مان کابینی بود و من و برادرم نيز همین که پدرم را پشت میله‌های زندان و در لباس زندان دیدیم، شروع کردیم به گریه کردن. حکم حبس پدرم این‌طور بود که هر وقت می‌توانست بدهی ۷۰۰میلیونی را بدهد، آزاد می شد و اگر هم پرداخت نمی کرد، در زندان می‌ماند.

در فضای سبز شهرداری استخدام شدم

بعد از مدتی دایی مادرم خانه اش را از ما گرفت و ما به خانه مادربزرگم رفتیم. در یک اتاق زندگی می‌کردیم. در این گیر و دار من همچنان دنبال پیدا کردن کار در شهرداری بودم تا اینکه من را در فضای سبز شهرداری با حقوق ماهی ۸۰۰ تومان و بیمه استخدام کردند. یک روز در هنگام کار به من زنگ زدند و گفتند که مادرت با عمویت درگیر شده است.

رفتم خانه دیدم شیشه های خانه شکسته و چشم مادرم کبود شده است. بعد از این ماجرا یکی از دوستان دوران جنگ پدرم، خانه‌ای در چمنزار نزدیک کرج برای‌مان گرفت و ما به آنجا نقل مکان کردیم. ماهی ۱۵۰ هزارتومان اجاره می‌دادیم. این همزمان با وقتی شده بود که من مصرف موادم را زیاد کرده بودم و به خانه نمی‌رفتم.

یادم می آید یک بار ۹ ماه را به خانه نرفتم و از مادر و برادرهایم خبری نداشتم، یک ساعت به خانه می‌رفتم، می‌نشستم و برمی‌گشتم. بعضی وقت‌ها به خانه می رفتم و مادرم را مجبور کردم تا از پول یارانه به من بدهد تا مواد بخرم. یک روز حالم بد بود و مادرم از من پرسید معتاد شده‌ای؟ من عصبانی شدم و پایپ را از جیبم بیرون آوردم و شروع کردم جلویش به مصرف کردن. آنجا مادرم ضربه شدیدی خورد، شروع کرد به گریه کردن و دیگر با من حرف نزد. تا اینکه یک روز به من زنگ زدند و گفتند که مادرت در خانه نیست. به خانه رفتم.

شب که برادرم از سر کار آمد، گفت یک روز مادرم رفته تهران تا از فامیل پول قرض بگیرد. جلوی خانه عمه ام رفته و ۱۰ هزار تومان پول به او داده و گفته بود دیگر به آنجا نرود. فامیل های ما همه او را طرد کردند تا اینکه دیگر به خانه نمی‌آمد و روزها و شب‌ها همراه با برادر کوچکم در خیابان‌ها بود تا اینکه هر دو را به بهزیستی بردند. برادرم حمید، خانه عمویم می‌رفت و روزها در مکانیکی او کارگری می‌کرد. عمویم او را نگه داشت چون برایش خیلی خوب کار می‌کرد و می‌توانست به جای چندتا کارگر از او استفاده کند و فقط به او جای خواب و غذا می‌داد.

من شب‌ها را بیرون از خانه و در خیابان‌ها می ماندم. تا اینکه یک روز در طرح جمع آوری معتادها من را به کمپ اجباری بردند. آنجا زیر نظر نیروی‌انتظامی بود، ما را کتک می‌زدند و به ما نان خشک و سیب‌زمینی می‌دادند. وقتی من را در مولوی دستگیر کردند، گفتند فردا صبح آزاد مي‌شوي اما به کمپ بردند و ضرب و شتم کردند. خواستم از داخل اتوبوس فرار کنم اما موفق نشدم. سه ماه و یک روز در کمپی بودم و به ما سوپی می‌دادند كه فقط آب و زردچوبه داشت. ساعت ۹شب خاموشی می‌زدند و اگر کسی صدایش درمی‌آمد، می آمدند ما را کتک می‌زدند. ما روی موکت می‌خوابیدیم اما وقتی خانواده بچه‌ها برای دیدن‌شان می‌آمدند، در یک اتاق دیگر که فرش و تختخواب داشت، منتقل‌شان می کردند تا بگویند ما اینجا زندگی می‌کنیم. ما فقط نیم ساعت در روز می‌توانستیم با يكديگر حرف بزنیم. در گروه های ۱۰ نفری که رو به‌روی هم بودیم. در بقیه مواقع فقط سرمان را تکان می دادیم و حرف می زدیم.

بعد از کمپ سریع مواد زدم

من بعد از سه ماه از کمپ بیرون آمدم و اولین کاری که کردم، این بود که به منطقه مولوی رفتم و مواد تهیه کردم تا مصرف کنم. هیچ وقت معتاد با زور و کتک نمی‌تواند مواد را ترک کند، کاری که در کمپ با ما کردند، این بود که بیشتر به مواد کشیدن مشتاق شدیم. آن روز برای پنج ساعت شروع کردم به جمع کردن قوطی‌های رانی در سطل آشغال‌ها و آن را به مغازه‌های ضایعات فروشی بردم و فروختم و با ۲۰هزارتومان مواد می‌خریدم.

روزها در خیابان و شب ها زیر پل بودم. شب‌ها کنار آتش، خودمان را گرم می‌کردیم. من نمی‌خواستم به گرمخانه بروم چون آنجا هم آزارمان می دادند. موقع شام مار ا تحقیر می کردند و سرمان فریاد می‌کشیدند. آدم‌هايی که آنجا بودند، اسم‌شان مددکار بود اما با زور و فریاد و کتک با ما برخورد می‌کردند. آن بچه‌ها آسیب دیده و مددجو هستند و اذیت کردن آن‌ها نيز گناه دارد. ۶ ماه پیش از آوارگی در خیابان‌ها خسته شدم و به یکی از مدیران شهرداری منطقه، نامه نوشتم که من را از آن وضعیت نجات دهد. او به من گفت به کمپ برو اما نمی‌خواستم بروم. خلاصه عزمم را جزم کردم که مواد را ترک کنم و این کار رانيز انجام دادم. الان سه ماه است که پاک شده‌ام.

خیلی می‌ترسم که خدای ناکرده مواد مصرف کنم. دیشب از نیمه شب جلوی شهرداری ایستادم تا شهردار را ببینم و مشکلاتم را به او بگویم اما او را نتوانستم ببینم و یکی از محافظ‌هایش آمد و با من صحبت کرد. نامه ام را گرفت و گفت که به مشکلاتت رسیدگی می کنیم.

این اتفاق در دوره آقای قالیباف نيز افتاد. من برای دیدن قاليباف بارها جلوی شهرداری رفتم. او نامه‌ام را امضا کرد اما با رنگ خودکار قرمز. هرجا برای پیگیری نامه را بردم، اقدامی نکردند. بعدها فهمیدم نامه هایی که با رنگ خودکار قرمز امضا می شوند، قابل پیگیری نیستند و آقای قالیباف تنها برای باز کردن قضیه از سرش، آن امضا را انجام داده است.

حال و روزمان خوب نیست

پدرم نزدیک چند ماه است که از زندان آزاد شده، به سختی توانست قرض هایش را بدهد و الان هنوز زیر بار قرض است. او به بهزیستی رفته بود و مادرم را به خانه آورده است. حال مادرم کمی بهتر شده اما برادر کوچکم هنوز در بهزیستی است و برادر وسطی‌ام در مکانیکی عمویم سخت کار می‌کند تا قرض های پدرم را بدهد. دو سال است که او را ندیده‌ام. من هم نامه‌هایی را به شهرداری می برم و می آورم تا شاید بتوانم کاری پیدا کنم و پولی بگیرم كه بتوانم به پدرم کمک کنم. البته آزادی پدرم به صورت رای باز است؛ یعنی اگر نتواند قرض‌هایش را بدهد، دوباره می توانند او را به زندان بیندازند.


پشت پرده تبلیغات داروهای ترک اعتیاد


هفته نامه سلامت: زمانی اعتیاد به مواد مخدر خلاصه می شد در تریاک و هروئین. همان سال هایی که سریال «آینه عبرت» از تلویزیون پخش می شد، ترک اعتیاد مساوی بود با بستن یک معتاد به تخت و حبس کردن او در یک اتاق و صدای داد و فریادی که نباید به آن اعتنا کرد. از آن سال ها ۲۰ سالی می گذرد و الگوی مصرف تغییر کرده و دیگر از تریاک و هروئین به عنوان موادمخدر سنتی یاد می شود.

حالا دیگر اعتیاد را یک بیماری می نامند که باید درمان شود و متخصصان درمان های علمی، دارویی و غیردارویی انجام می دهند. با افزایش تعداد معتادان در کشور، افرادی سودجو تبلیغات دروغینی در مورد ترک اعتیاد ارائه می کنند. مبلغان این قرص ها و کپسول هایی که بیشتر در ماهواره و اینترنت و مجله ها دیده می شود، وعده های فریبنده ای به معتادان می دهند و ادعا می کنند با مصرف آنها می توانند اعتیادشان را در کوتاه ترین زمان ترک کند.

هفته نامه «سلامت» در گفت و گو با دکتر سعید صفاتیان، معاون سابق پیشگیری و درمان ستاد مبارزه با مواد مخدر و مدیرعامل موسسه دانش اعتیاد و روان شناسی ایرسا و دکتر محمدرضا قدیرزاده، درمانگر اعتیاد و کارشناس سازمان پزشکی قانونی و مدیر مرکز درمان سوءمصرف جوانان، عملکرد این قرص ها را بررسی کرده و نگاهی به روش های ترک اعتیاد انداخته است.

 

پشت پرده تبلیغات داروهای ترک اعتیاد

قرص ترک اعتیاد تای هندی، دراگون، امپراطور، پرفکت، آلفا، بست، سوپر پلامپ، سناتور، پودر گیاهی همراه با شربت اشتهاآور و کپسول تقویت بدن و…

در معرفی همه این قرص ها بیان شده، با مصرف آنها ترک اعتیاد بدون نیاز به استراحت، بدون خماری و نشئگی انجام می شود، فرد معتاد در مدت زمان کوتاه بدون اینکه حتی اطرافیانش متوجه شوند، می تواند ترک کند و علاوه بر آن، ادعا می شود مجوز از FDA و سازمان های معتبر جهانی دارند. حتی در ترکیب هایش نیز فقط چند ماده گیاهی بی خطر ذکر شده است. جالب است بدانید مرکز تحقیقات پزشکی قانونی چند نمونه از این قرص ها را آزمایش کرده است.

دکتر محمدرضا قدیرزاده، کارشناس مرکز تحقیقات پزشکی قانونی درمورد نتایج این تحقیق توضیح می دهد: «قرص پرفکت از استامینوفن کدئین، کارفنیل آمین، ترامادول، کافئین، بایپریدین، دیکلوفناک، فنوباربیتال، آمی تریپتلین و فلوکستین تشکیل شده و قرص آلفا، حاوی ترامادول، تایمول و دیازپام است.

قرص بست نیز همانند قرص آلفا از ترامادول، تایمول و بایپریدین ساخته شده است. در قرص «سوپر پلامپ» از کافئین، «دیکلوفناک» و تئوبرومین استفاده شده است. در مجموع می توان گفت در تمام داروهایی که در ماهواره و اینترنت تبلیغ می شوند، ۳ نوع ماده اصلی وجود دارد؛ ترامادول، دیفنو کسیلات و داروهای بنزودیازپین ها مانند دیازپام.

توجه داشته باشید در این ۳ گروه داروها مصرف خودسرانه و بدون تجویز پزشک باعث اعتیاد می شود ولی افراد سودجو این داروها را با مقادیر متفاوت و نامشخص با هم مخلوط می کنند که ترکیب این داروها عوارض متعددی در پی دارد. شاید فردی که برای ترک تریاک از این داروها استفاده کند، مصرف تریاکش کمتر شود اما به چند ماده مخدر دیگر اعتیاد پیدا می کند.

در تبلیغ این قرص ها گفته شده ترک اعتیاد تضمینی و در یک دوره کوتاه مدت یک ماهه، در حالی که بسیاری از مصرف کنندگان آنها حتی با وجود مصرف یک ساله، هنوز اعتیادشان را ترک نکرده اند. علتش این است که فرد به چند ماده دیگر اعتیاد پیدا کرده و ترک یک ماده بسیار راحت تر از چند ماده مخدر است بنابراین این ادعا نیز صحت ندارد. دومین ادعای سازندگان این تبلیغات، گیاهی بودن محصولشان است اما آزمایش ها نشان می دهد بخش عمده مواد تشکیل دهنده این قرص ها شیمیایی است و از چند داروی گیاهی بی اثر در ترک اعتیاد مانند گرد زیره، زردچوبه و گشنیز به عنوان اسانس در این قرص ها استفاده شده است.

 در واقع سازندگان این قرص ها به دلیل باور مردم مبنی بر اینکه داروهای گیاهی بدون عوارض هستند، ادعا می کنند قرصشان گیاهی است، درحالی که این ادعا نیز دروغ است. گفتن درمورد تایید FDA یا سایر مراجع پذیرفته شده در دنیا، ترفند دیگری برای جلب اعتماد مخاطبان در داروهای ترک اعتیاد است. باید توجه داشته باشید هرگز این داروها مورد تایید FDA نیستند و اصلا در خارج از کشور تولید نمی شوند. ما مطمئن هستیم این داروها در آشپزخانه های زیرزمینی حواشی شهرها و به وسیله افراد غیرمتخصص ساخته می شوند.

 

پشت پرده تبلیغات داروهای ترک اعتیاد

علاوه بر آن، روی بسته بندی آنها، تاریخ تولید، انقضا و شماره سریال و پروانه ساخت وجود ندارد. تقویت کنندگی یکی دیگر از ادعاهایی است که در تبلیغات این داروها بیان می شود، اما در حقیقت بیشتر آنها کپسول تقویتی ویتامین E هستند که در بازار وجود دارد و نمی تواند باعث تقویت بدن فرد معتاد شوند، بنابراین این ادعا نیز صحت ندارد. مهم تر اینکه اگر قرار بود تمام افراد معتاد تنها در یک دوره یک ماهه با خوردن یک کپسول ترک کنند و درمان شوند، کشورهای پیشرفته حتما از این داروها استفاده می کردند و دیگر این همه معتاد وجود نداشت.»

دکتر سعید صفائیان نیز درمورد قرص ها توضیح می دهد: «۶-۵ سالی است که قرص ها و کپسول های ترک اعتیاد در ماهواره و اینترنت تبلیغ می شوند ولی هیچ کدام باعث ترک اعتیاد نخواهند شد. در ساخت این داروها از ۱۰ تا ۱۲ مدل داروی شیمیایی و حتی صنعتی استفاده می شود. درست مثل اینکه یک فرد به داروخانه مراجعه کند و ۲۰ استامینوفن کدئین، دیفنوکسیلات و دیازپام بخرد و یکجا بخورد.

قیمت این قرص ها هم ۶۰ تا ۷۰ هزار تومان است درحالی که با ۵ هزار تومان می توان این داروها را تهیه کرد. تحقیقاتی که چند سال گذشته در ستاد مبارزه با موادمخدر انجام شد، مشخص کرد بخش اعظم این قرص ها از دیفنوکسیلات که یک داروی ضداسهال است و داروهای خواب آورند. این قرص ها به شدت روی سیستم کبدی بدن تاثیر می گذارند و به شدت خواب آور هستند و حالت نشئگی به فرد می دهند. بسیاری از مراجعان به مراکز ترک اعتیاد اظهار می کنند از این قرص ها استفاده کرده و چندبار به دلیل عوارض کبدی، مجبور به بستری در بیمارستان شده اند و نتوانسته اند اعتیادشان را ترک کنند. در هیچ کجای دنیا چنین چیزی پذیرفته شده نیست که فردی با خوردن چنین قرص هایی بتواند اعتیادش را کنار بگذارد و هیچ عوارضی هم نداشته باشد.

درمان های مجاز ترک اعتیاد

درمان های مجاز ترک اعتیاد شامل درمان های دارویی و غیردارویی است که همگی باید تحت نظر کادر درمانی انجام شوند. داروهای مجاز و مورد تایید وزارت بهداشت که برای ترک اعتیاد موادمخدر (به جز موارد روان گردان) استفاده می شوند شامل متادون، بوپرنورفین، نانوکسان و شربت ترک اعتیاد هستند. دکتر قدیرزاده توضیح می دهد: «روش های دارویی ترک اعتیاد برای افرادی که چندبار ترک کرده اند، اما دوباره به سمت مواد مخدر رفته اند، وضعیت نابسامان شغلی، اجتماعی و خانوادگی دارند، معتادان تزریقی، مصرف بالای مواد یا مصرف توأمان چند ماده مخدر دارند، مبتلا به بیماری های روانی و زنان باردار مناسب هستند.

این افراد می توانند به کلینیک های ترک اعتیاد که از سازمان بهزیستی یا وزارت بهداشت مجوز دارند، مراجعه کنند و تحت نظر متخصصان این مراکز، ترک کنند. متخصصان دوز داروها را طوری تنظیم می کنند که کمترین علایم خماری در فرد معتاد به وجود آید. درمان های غیردارویی نیز برای افرادی مناسب هستند که انگیزه و اراده قوی دارند.

ترک های متعدد نداشته باشند. از حمایت های خانوادگی خوبی برخوردار باشند و واقعا تصمیم به ترک اعتیاد گرفته باشند.» در درمان های غیردارویی فرد به یک مرکز اقامتی (کمپ های مجاز) مراجعه می کند و درمان های اجتماع محور (TC)، درمان گروهی NA یا ۱۲ قدمی برایش انجام می شود. درمان اجتماع محور، بهترین درمان ها غیردارویی و حتی برای افرادی که شیشه و کراک مصرف می کنند، مناسب است.

دکتر صفاتیان درمورد درمان های مجاز و مورد تایید می گوید: «در حال حاضر داروی متادون در دنیا به عنوان انتخاب اول برای ترک اعتیاد به خصوص اعتیاد به هروئین شناخته شده است. متادون به صورت قرص های ۴۰، ۲۰ و ۵ میلی گرم و شربت وجود دارد و تاکنون ۱۵۰ هزار نفر در ایران با آن درمان شده اند، اما نکته بسیار مهم این است که متادون حتما باید تحت نظر پزشک مصرف شود، چون پزشک باید تعیین کند شروع مصرف با چه دوزی باشد و کم کم مقدار آن را کاهش دهد.

 

پشت پرده تبلیغات داروهای ترک اعتیاد

داروی برپرنورفین نیز برای افرادی مناسب است که هروئین را کم مصرف می کنند و اعتیاد سنگین ندارند یا به تریاک معتادند. نانوکسان داروی دیگری است که بیشتر برای سم زدایی (آمپول) با روش خاصی تجویز می شود. مصرف کپسول نانوکان همزمان با سم زدایی مصرف شود. شرب تریاک نیز چند ماهی است با هماهنگی معاونت درمان وارد بازار شده و در مراکز درمانی وجود دارد. این روش بیشتر برای معتادانی به کار می رود که نمی توانند از متادون استفاده کنند.

شربت تریاک یک روش درمانی مختص کشور خودمان است.» سم زدایی به دو روش دارویی و غیردارویی انجام می شود. دکتر قدیرزاده روش سم زدایی را این گونه شرح می دهد: «در روش غیردارویی سم زدایی، فرد معتاد به مدت یک هفته تا ۱۰ روز در یک مکان بسته قرار می گیرد و در حقیقت ترک، فیزیکی است. در سم زدایی، علایم فیزیکی بدن درد و مشکلات گوارزشی هم دیده می شود اما روش دارویی، دوز داروهای متادون و بوپرونورفین به گونه ای تنظیم می شود که علایم فیزیکی کمتر شود.»

توجه به نکته های ترک اعتیاد

– اعتیاد یک بیماری زیستی، روان شناختی و اجتماعی است و نمی توان فقط آن را با درمان دارویی کنار گذاشت. اگر می خواهید اعتیاد خود را ترک کنید، همه این مشکلات باید حل شود.

– تمام روش های درمانی باید زیر نظر کادر تخصصی، آموزش دیده و پزشک دوره دیده، روان شناس و مددکار اجتماعی انجام شوند.

– روش های درمان دارویی ترک اعتیاد را هرگز بدون مشورت پزشک انجام ندهید.

– اولین اقدام برای ترک اعتیاد، مراجعه به مراکز درمانی است. گاهی والدین با مراکز ترک تماس می گیرند و می گویند می خواهند فرزندشان را با دارو ترک دهند. این کار درست نیست. هرگز خودسرانه روش ترک خود یا اطرافیانتان را انتخاب نکنید. پزشک با توجه به نوع مصرف، شرایط فیزیکی و شخصیت بیمار تشخیص می دهد چه نوع درمانی برای او مناسب است.

– باید بدانید ماده اصلی همه داروهای تبلیغاتی ترک اعتیاد، «ترامادول» است که یکی از مهم ترین عوارض سوءمصرف آن تشنج است.

– روش های ترک اعتیادی که در این گزارش بیان شده، برای موادمخدر است. برای مواد روان گردان، درمان دارویی نداریم و فرد معتاد به مواد روان گردان به درمان های روان شناختی نیاز دارد.


افزایش آمار اعتیاد؛ پیشنهاد مصرف گُل در آرایشگاه‌های زنانه


روزنامه ایران – فریبا خان احمدی: بر اساس آماری که از سوی مشاور امور زنان در ستاد مبارزه با مواد مخدر کشور اعلام شده است ۷ درصد از جمعیت معتادان کشور را زنان تشکیل می‌دهند. به گفته فیروزه جعفری شیوع مصرف شیشه در زنان ایرانی در سال‌های گذشته به افزایش آمار زنان مصرف‌کننده مواد مخدر دامن زده است.

او دسترسی آسان به مواد مخدر، شیوع اختلالات روانی و افسردگی و باورهای غلط از جمله تأثیر مصرف شیشه در شفافیت پوست، لاغری و بهینه‌سازی وضعیت ظاهری را از جمله دلایل اصلی گرایش زنان به مصرف شیشه در سال‌های گذشته عنوان می‌کند.

افزایش آمار زنان معتاد (فوری)

پرویز افشار سخنگوی ستاد مبارزه با مواد مخدر در گفت‌و‌گو با روزنامه ایران درباره آخرین آمار تعداد زنان مصرف‌کننده مواد مخدر به روزنامه ایران گفت: هم اینک بر اساس آخرین آمارهای ستاد مبارزه با مواد مخدر در ایران حدود ۴ میلیون نفر مصرف‌کننده مستمر و غیر مستمر مواد مخدر داریم اما تعداد مصرف‌کننده‌های مستمر مواد مخدر ۲ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر است، از این تعداد حدود ۷ درصد‌شان را زنان تشکیل می‌دهند به عبارتی آمار اعتیاد زنان در آخرین شیوع شناسی مصرف مواد مخدر حکایت از آن دارد که به طور تقریبی ۱۹۶ هزار نفر معتاد زن در کشور داریم.

معاون پیشگیری و کاهش تقاضای اعتیاد ستاد مبارزه با مواد مخدر معتقد است، آمار زنان مصرف‌کننده مواد مخدر در ایران روبه افزایش نیست بلکه در سال‌های اخیر نوعی تغییر الگوی مصرف بین زنان مصرف‌کننده مواد مخدر اتفاق افتاده است. به عبارتی زنان از مصرف شیشه به مصرف گل و حشیش روی آورده‌اند و این یعنی آنکه اعتیاد زنان در مجموع زیاد نشده است. او در پاسخ به اینکه ستاد مبارزه با مواد چه برنامه‌ای برای پیشگیری از تغییر الگوی مصرف مواد بین زنان دارد، گفت: از آنجا که برخی از باشگاه‌های ورزشی و سالن‌های آرایشی زنانه مصرف گل و حشیش را بین زنان تبلیغ و توزیع می‌کنند بنابراین ستاد برای پیشگیری از مصرف گل و حشیش برنامه آموزش زنان در دانشگاه‌ها را در دستور کار دارد.

به‌گفته افشار، مصرف شیشه در بین زنان مصرف‌کننده مواد مخدراز رتبه دوم در سال ۹۰ به رتبه چهارم در سال ۹۴ تنزل پیدا کرده و نگرانی اصلی در این باره شیوع مصرف گل و حشیش بین زنان و دختران جوان است.

تغییر الگوی مصرف مواد مخدر در زنان

رئیس کارگروه کاهش تقاضای مواد مخدر در مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز در گفت‌و‌گویی ،تغییر الگوی مصرف مواد مخدر در زنان را تأیید کرد و درباره وضعیت اعتیاد زنان در ایران این گونه توضیح داد: اگر وضعیت اعتیاد زنان در ایران را نسبت به‌کل دنیا ارزیابی کنیم باید بگوییم وضعیت اعتیاد زنان در ایران نسبت به‌وضعیت اعتیاد در کل دنیا شرایط به مراتب بهتری دارد، در برخی کشور‌های اروپای غربی بین ۲۰ تا ۳۰ درصد از تعداد معتادان کشور را زنان تشکیل می‌دهند.

به‌گفته دکتر سعید صفاتیان، الگوی مصرف و نوع مصرف مواد مخدر در ایران در مقایسه با اروپا فرق می‌کند. در ایران بالاترین میزان مصرف مواد مخدر مربوط به تریاک است به همین خاطر هم همیشه در ایران مصرف مواد مردانه می‌ماند چرا که همیشه اولویت مصرف مواد مخدر در مردان ایرانی تریاک است.

او با بیان اینکه در چند سال گذشته تعداد زنان مصرف‌کننده مواد مخدر بواسطه گرایش به مصرف شیشه افزایش یافته است، افزود: ورود شیشه و گل به چرخه قاچاق مواد مخدر در ایران باعث تغییر الگوی مصرف مواد مخدر در ایران و افزایش تعداد زنان مصرف‌کننده شد؛ اینکه در کشورهای اروپایی تعداد زنان معتاد زیاد است به‌خاطر اینکه الگوهای مصرف در این کشورها همین مواد است آنجا الگوی شایع تریاک نیست بلکه گل، حشیش، مواد روانگردان و قرص‌های روانگردان است. به باور او، تغییر الگوی مصرف مواد مخدر در ایران مهم‌ترین عامل افزایش تعداد زنان مصرف‌کننده مواد مخدر است و این نشان می‌دهد ما در آینده حتماً باید روی حوزه زنان برنامه‌ریزی کنیم به‌دلیل آنکه میزان مصرف گل و حشیش و مواد روانگردان بین افراد جوان افزایش پیدا می‌کند.

به‌طور مثال در رده سنی ۲۰ سال تریاک نسبت به گل و حشیش و مواد روانگردان جدید رشد زیادی ندارد از سوی دیگر مصرف این مواد در زنان دلایل مختلفی دارد بعضی از زنان برای لاغری به سمت مواد روانگردان گرایش پیدا کردند این مواد به‌دلیل اینکه در ابتدای مصرف گیرنده‌های اشتها را در مغز کور می‌کند و شخص احساس گرسنگی نمی‌کند تمایل فرد به خوردن غذا کم می‌شود؛ این واقعیتی است که در هفته‌های اول اتفاق می‌افتد اما این اتفاق دائمی نیست و بعد از مدتی این علائم معکوس می‌شود. او گفت: خرده فرهنگ‌های مربوط به مصرف گل و حشیش که در جامعه بین زنان در این مدت توسعه پیدا کرده موجب شد مصرف گل و حشیش بالا برود. اگر به پارک‌های تهران و کنار دریا در شمال بروید یا حتی در میهمانی‌ها شاهد هستیم دختران تمایل به مصرف گل دارند و این عدد در برخی موارد بالا می‌رود. برای مثال در برخی از جمع‌های دوستانه ۱۵ نفره حداقل ۱۰ نفر از دخترها گل می‌کشند البته این عدد قابل تعمیم به جامعه نیست.

دکتر صفاتیان این را هم گفت که در ایران به‌خاطر دسترسی آسان به‌گل، حشیش و ماده روانگردان بارها هشدار داده بودیم که زنان تمایل بیشتری به مصرف این مواد دارند. کشیدن تریاک یک نوع بی‌کلاسی در خرده فرهنگ‌های مصرف‌کننده مواد تلقی می‌شود اما وقتی کسی گل مصرف می‌کند به باور برخی از افراد به اصطلاح کلاس بیشتری دارد علاوه بر این برای مصرف تریاک یا باید سیخ و سنگ داشته باشند یا تریاک را بخورند در حالی که دختران و پسران جوان نمی‌توانند وسط پارک منقل بگذارند و تریاک بکشند از طرفی هم نمی خواهند تریاک را بخورند. مصرف تدخینی و آسان گل و حشیش در میهمانی‌ها و پارک‌ها موجب شده مصرف این دو ماده بین جوانان بویژه زنان زیاد شود.

رئیس کارگروه کاهش تقاضای اعتیاد مجمع تشخیص مصلحت نظام، رشد اعتیاد زنان را ناشی از مصرف دو ماده گل و حشیش و روانگردان‌های جدید دانسته و گفت: بارها از بیمارانم در مطب سؤال کرده‌ام نخستین بار چه زمانی با گل و حشیش آشنا شده‌ای؟ پاسخ داده اند در آرایشگاه فلان خانمی پیشنهاد داد اگر گل مصرف کنی سریع لاغر می‌شوی. به هر حال درآمد برخی از آرایشگاه‌ها از فروش همین مواد است. او در پاسخ به اینکه آیا عدم افزایش آمار زنان مصرف‌کننده مواد مخدر را می‌پذیرید؟ عنوان کرد: ما، هم تغییر الگوی مصرف مواد مخدر را داریم، هم اینکه افزایش مصرف روانگردان‌ها بویژه گل و حشیش بین زنان نسبت به قبل بیشتر است.

او در پاسخ به اینکه آیا پژوهشی داریم که نشان دهد چه تعداد زن در کشور گل و حشیش مصرف می‌کنند، گفت: خیر هیچ پژوهشی در این زمینه نداریم اما اگر ۱۰۰ درصد رشد اعتیاد زنان را در نظر بگیریم ۸۰ درصد مربوط به تغییر الگوی مصرف مواد است و ۲۰ درصد تمایل به مصرف مواد از سوی زنان است یعنی یک نسبت چهار به یک دارند.

دکتر صفاتیان درباره برنامه‌های پیشگیری از اعتیاد زنان از سوی ستاد مبارزه با مواد مخدر هم گفت: ستاد مبارزه با مواد مخدر فعالیت‌های خوبی در چند سال اخیر داشته اما حجم این فعالیت‌ها به اندازه کل نیاز کشور نیست.

برنامه‌های پیشگیری نیاز به بودجه سنگینی دارد در حالی که کل بودجه ستاد ۲۰۰ میلیارد تومان است که در حوزه درمان و پیشگیری و مقابله و حقوقی صرف می‌شود بنابراین عددی نمی‌رسد که با آن بتوان کار انجام داد. برای آنکه آموزش و پرورش، دانشگاه‌ها و مردم را درگیر کنیم و اجتماعی شدن مواد مخدر را در کشور پیاده کنیم حداقل به ۱۰ برابر بودجه پیشگیری نیاز داریم از طرفی اگر هم همین رقم بودجه را همین امروز در اختیار داشته باشیم ۵ سال دیگر نتیجه می‌گیریم. عموماً نمی‌توان در زمینه پیشگیری خوب کار کرد چون بودجه کم است، برنامه‌های پیشگیری در ایران مشابه برنامه‌های کشور‌های دیگر است و اتفاق خاصی در آن کشور‌ها نمی‌افتد اما برنامه‌های ما خیلی محدود است.

تولد۷۵۰۰ نوزاد معتاد در سال

مدیرکل دفتر تحقیقات و آموزش ستاد مبارزه با مواد مخدر از تولد سالانه ۷۵۰۰ نوزاد معتاد در کشورخبر داد. حمیدرضا صرامی در گفت‌و گو با ایسنا، با بیان اینکه براساس آخرین نتایج شیوع شناسی، الگوی مصرف مواد در سطح کشور دچار تغییراتی شده است، اظهار کرد: به‌دلیل ضرباتی که به چرخه شیشه وارد کرده‌ایم، ۱۹۶۷ کارگاه شیشه طی ۱۲ سال اخیر ضربه خورده است. همچنین ۱۲ تن ماده شیشه در طول ۱۲ سال کشف شد، بنابراین شیشه از الگوی دوم مصرف مواد به الگوی سوم انتقال یافت. وی ادامه داد: باید توجه داشت که سیستم هوشمند اعتیاد، ماده گل، ماری‌جوانا و حشیش را به‌عنوان الگوی دوم مصرف مواد وارد کشور کرد. بدین معنا که در حال حاضر تریاک با ۵۳ درصد، حشیش، گل و ماری‌جوانا با ۱۱.۹ درصد، شیشه با حدود هشت درصد و هروئین با حدود ۷ درصد چهار الگوی مصرف مواد را در کشور به خود اختصاص می‌دهند.

مدیرکل دفتر تحقیقات و آموزش ستاد مبارزه با مواد مخدر عنوان کرد: سیستم مافیای مواد مخدر با ارائه فریب‌های فرهنگی و باورهای غلط تلاش می‌کند تا حشیش و ماده گل را بدون زیان و اعتیاد معرفی و از این راه مشتریان جدیدی را جذب کند. نکته مهم این است که ورود این ماده عموماً از خارج مرزهای کشوراست. متأسفانه هم‌اکنون میزان تولید در افغانستان از چهار هزار تن به نه هزار تن افزایش یافته است. برای به ‌دست آوردن چرخه جدید فروش مواد در ایران دانه‌های تراریخته شاه‌دانه را وارد کشور می‌کنند و الگوی مصرف جدیدی را ایجاد کرده‌اند.

صرامی با بیان اینکه «وضعیت شیوع مصرف مواد در ۹ استان کشور از میانگین نرخ کشوری که ۵.۴ درصد است بالاتر است»، خاطرنشان کرد: به ترتیب استان‌های خوزستان، گلستان، چهارمحال و بختیاری، کرمان، فارس، خراسان شمالی، مرکزی، کرمانشاه و سیستان و بلوچستان میانگین مصرفی بالاتری در سطح کشور دارند. طبیعتاً در این استان‌ها، استانداران، فرمانداران، بخشداران، دهیاران و دستگاه‌های فرهنگی باید اقدامات جدی‌تری را هم از لحاظ اعتباری و هم از لحاظ برنامه‌ای دنبال کنند.