Tag Archives: کار

خبرگزاری آريا – ۸ کار ساده اي که بايد در روزهاي تعطيل انجام دهيد


8 کار ساده اي که بايد در روزهاي تعطيل انجام دهيد

خبرگزاري آريا –
انجام کار در روزهاي تعطيل
برنامه ريزي هفته در روز تعطيل يکي از مهم ترين کارها براي برنامه ريزي هفته ي شماست‎
برنامه ريزي هفته در روز تعطيل يکي از مهم ترين کارها براي برنامه ريزي هفته ي شماست. روزهاي جمعه نبايد خسته کننده ترين و دردآورترين روز هفته باشد.
امروز شما تصميم مي گيريد چطور هفته اي را سپري کنيد. اولويت هاي خود را تنظيم مي کنيد. اهداف خود را يادآوري مي کنيد. عادت هاي خود را به کار ميندازديد تا شما را زودتر به اهدافتان برسانند.
ليستي از کارهايي که در هفته مي خواهيد انجام دهيد تهيه کنيد و کارهاي مشابه را گروه بندي کنيد
من اين را از توني رابينز دزديده ام . اين يک تکنيک فوق العاده است و خوب جواب مي دهد. کارهاي از يک گروه را در يک زمان مشخص و پشت هم انجام دهيد. از نظر ذهني اينکار بهترين جواب را براي شما مي دهد.
صبح جمعه، سريعا يک کار راحت را انجام بدهيد
اينکار براي اينست که شما حس خوبي براي انجام وظايفتان در اول صبح داشته باشيد. شما ممکن است کار راحتتان جواب دادن به يک ايميل و يا آپلود کردن پستي در بلاگ باشد. کاري را بکنيد که ناخودآگاه شما را حالت خوبي قرار بدهد.
برنامه هاي اجتماعي خود را براي هفته تنظيم کنيد، از قبل
اگر قرار است کاري اجتماعي را انجام دهيد، آنرا بايد برنامه ريزي کنيد و اجازه ندهيد چيزي خارج از برنامه ي شما اتفاق بيفتد. بسياري از مردم اجازه مي دهند برنامه ها به آنها ديکته شوند، در حالي که بايد ما آنها را تنظيم کنيم. کار اشتباه بسياري اينست که زمان زيادي را قرار مي دهند که ديگران هر جوري خواستند آنرا پر کنند. مسئوليت را بعهده ي کس ديگري واگذار نکنيد.
کارهاي ساده در روزهاي تعطيل
روزهاي جمعه نبايد خسته کننده ترين و دردآورترين روز هفته باشد‎
يک هدف اصلي را براي هفته ي بعد در نظر بگيريد و موفقيت خود را بر اساس آن بسنجيد
اين هدف نبايد يک هدف بزرگ باشد. نگويئد اين هفته مي خواهم يک کتاب بنويسم. يک فصل را براي نوشتن تعيين کنيد. ممکن است هدف شما مرتب کردن کمد لباستان باشد. مهم اين نيست که هدف شما چيست، مهم اينست که عادت درست کنيد براي خود. عادت به اينکه اول هفته براي خود هدفي معين کنيد. اول آن يک هدف کوچک است. اما وقتي عادت شد، شما مي توانيد آنرا بزرگتر کنيد و به اهداف بزرگتري برسيد. از کوچک شروع کنيد.
خريد هاي فروشگاهي خود را روز جمعه انجام بدهيد
”شکست براي آمادگي در واقع آمادگي براي شکست است”. براي نمونه در مورد غذا. به جاي اينکه برنامه ي شما بگويد کي غذا بخوريد برنامه ي غذايي خود را تنظيم کنيد. به فروشگاه برويد و براي غذاي هفته ي خود خريد کنيد.
يک قهوه ي سرد بنوشيد
نوشيدن قهوه توان و کارآيي شما را به صورت تواني بالا ميبرد. اين يک قانون است.
ايميل خود را تا قبل از بعدازظهر چک نکنيد
صبح جمعه ي شما بسيار پربازده است. بايد آنرا با يک کار سخت شروع کنيد. به جاي اينکه صبح نتوانيد چند ايميل را پاسخ بدهيد و شکست بخوريد.
هر ۱/۵ ساعت براي خود آلارم ۵ يا ۱۰ دقيقه اي تنظيم کنيد
هر کسي که مي گويد براي کار کردن بايد بي وقفه بدون در نظر گرفتن ساعت کار کرد کارآيي را کشته است. براي اينکه بتوانيد جمعه هاي خود را کارآتر بکنيد بايد بتوانيد از کارهاي روتين هر روزه ي خود دور شويد. تا بتوانيد ذهن خود را خالي کنيد. در ضمن بايد در نظر داشته باشيد که نبايد کلا کامپيوتر خود را رها کنيد و به تلفن همراه خود بچسبيد. وگرنه کل هدف ارا از دست داده ايد. برويد و مقداري پياده روي کنيد، وقتي برگشتيد آماده ايد به سر کار خود برگرديد.
منبع : ibazaryabi.com


خبرگزاری آريا – دست و دل تان به کار نمي‌رود؟


دست و دل تان به کار نمي‌رود؟

خبرگزاري آريا –
بي حوصلگي
گاهي کار زيادي براي انجام دادن داريم اما دست و دل مان به کار کردن نمي رود‎
همه ما در چنين شرايطي بوده ايم که کار زيادي براي انجام دادن داشتيم اما دست و دل مان به کار کردن نمي رفت. من اسم اين لحظات را «لحظات تهي» مي نامم. در گذشته خيلي پيش مي آمد که دچار چنين احساسي شوم و در نتيجه بسياري از کارهايم در زندگي عقب مي افتادند اما پس از مدتي ياد گرفتم که چگونه بايد از اين لحظات تهي استفاده و آنها را به لحظات مفيد و موثري تبديل کنم.
۱٫ اين لحظات را به رسميت بشناسيد
دوتا از بدترين کارهايي که مي توانيد در اين لحظات انجام دهيد، انکار کردن آنها و فرار از واقعيت است. هر دو اين کارها باعث مي شوند که اسير يک چرخه باطل شويد. به جاي مبارزه کردن با اين لحظات، آنها را به رسميت بشناسيد. از اين که جلوي آينه به خود بگوييد که روز بدي داشتيد، ذهن تان کار نمي کند و احساس مي کنيد که داريد عقل تان را از دست مي دهيد، نترسيد، هيچ اتفاقي نمي افتد.
هر چه راحت تر اين لحظات را به رسميت بشناسيد، راحت تر مي توانيد مديريت شان کنيد. به ياد داشته باشيد که حتي بزرگ ترين کارآفرينان دنيا هم درگير چنين لحظاتي مي شوند. همه ما همين طور هستيم.
۲٫ محدوده زماني قائل شويد
وقتي توانستيد به هنر اعتراف کردن به اين لحظات تهي، که ترکيبي از بن بست خلاقيت، اضطراب و کلافگي هستند دست پيدا کنيد، بايد صبوري پيشه کنيد و به خودتان بگوييد ايرادي ندارد که دچار چنين لحظاتي شده ايد؛ اما فقط مجازيد چند ساعت يا يکي دو روز با اين مسئله درگير باشيد، بعد از آن بايد به سراغ کارهاي تان برويد و با جان و دل انجام شان دهيد. اگرچه نمي توانيد لحظات تهي را از بين ببريد، اعمال يک بازه زماني مي تواند چاره کار شما براي کنترل اين لحظات باشد. به خودتان اجازه دهيد يکي دو روز استراحت کنيد، اما آن را بيش از حد طول ندهيد.
۳٫ درس بگيريد
روي مبل لم ندهيد و منتظر الهام شدن علم و دانش به خود نباشيد. اجازه دهيد ذهن تان به موضوعات مختلفي فکر کند و ايده هاي متفاوتي را شکار کند. اجازه دهيد علاوه بر تجربه عملي برخي چيزها، با فکر کردن هم چيزي بياموزيد.
زماني که دچار اين لحظات تهي شديد، در مورد آنها فکر کنيد. چه اتفاقي افتاد که ديگر دست و دل تان به کار کردن نرفت؟ داشتيد به چه چيزي فکر مي کرديد؟ شايد مدتي طولاني را به تنهايي صرف انجام پروژه اي کرده ايد و حالا ذهن تان نيازمند شارژ مجدد است. سعي کنيد از هر موقعيتي درس بگيريد.
۴٫ سفر کنيد
گاهي اوقات بهترين روش براي کنار آمدن با لحظات تهي، اين است که به مراقبت ويژه از خود بپردازيد. تنها سفر کردن روش موثري براي مهرورزي به ذهن، بدن و روح تان است. به دوردست ها سفر کنيد و تنها سفر برويد. آن بازه زماني دو روزه را يادتان هست؟ آن دو روز را در مکان جديدي بگذرانيد.
اگر به طور مرتب دچار اين لحظات تهي مي شويد، کمي به خودتان فشار وارد کنيد و به رغم عدم تمايل تان به کار کردن، سعي کنيد موتور خلاق ذهن تان را دوباره روشن کرده و شروع به کار کنيد.
۵٫ محدوديت هاي خود را بپذيريد
روش هايي براي گول زدن ذهن و بدن تان براي افزايش خلاقيت وجود دارد اما گاهي اوقات فقط بايد بنشينيد، نفس عميقي بکشيد و اين حقيقت را بپذيريد که شما نيز محدوديت هايي داريد. تجربه به من نشان داده است که هر چقدر براي مفيد ساختن آن لحظات تهي تلاش کنم، باز هم اگر اين طور فکر کنم که همه چيز را تحت کنترل دارم، بيشتر دچار خستگي و نااميدي مي شوم.
هر از گاهي به خود يادآوري کنيد که شما سوپرمن نيستيد و محدوديت هايي دارد که يکي از آنها، اين است که نمي توانيد کاري براي آن لحظات تهي تان انجام دهيد. اين موضوع را بپذيريد. به خود کمي زمان بدهيد و سپس کم کم شروع به کار کنيد.
۶٫ قدرت خود را به خود يادآوري کنيد
شما اين توانايي را داريد که خلاقيت و کارايي تان را دوباره به کار بيندازيد. کمي زمان مي برد تا ياد بگيريد چطور بايد با اين لحظات تهي کنار بياييد. اگر در دو يا سه تلاش اول به نتيجه نرسيديد، خودخوري نکنيد. صرفا اگر بدانيد که قدرت کنترل اين لحظات را داريد، از شر افکار نااميد کننده دور خواهيد ماند. هر زمان که بخواهيد، مي توانيد خود را از اين چاله بيرون بکشيد.
استفاده از لحظات تهي به معناي دوري کردن از آنها و انکارشان نيست، بلکه بايد ياد بگيريد که چطور آن لحظات را بي فايده سپري نکنيد. گاهي اوقات بايد هيچ کاري به جز استراحت انجام ندهيد و چيزهاي زيباي زندگي را به خود يادآوري کنيد.
منبع: مجله پنجره خلاقيت



خبرگزاری آريا – راز تعادل بين کار و زندگي شخصي چيست؟


راز تعادل بين کار و زندگي شخصي چيست؟

خبرگزاري آريا –
برقراري تعادل ميان کار و زندگي
راز تعادل بين کار و زندگي شخصي
بسياري از ما در ايجاد تعادل بين زندگي شخصي و شغلي خود با مشکلاتي رو به رو هستيم. براي آشنايي با چگونگي داشتن زندگي متعادل در ادامه با ما همراه باشيد.
کيت يک مدير سخت‌کار است. او در يک شرکت تازه راه‌اندازي شده کار مي‌کند و با زحمت زياد مشغول به کار است، اما احساس مي‌کند که زندگي شخصي خود را از دست داده و زماني که در حال کار نيست، تلاش مي‌کند تا “حالت کار” را خاموش کرده تا از علايق، دوستان و خانواده‌اش لذت ببرد اما در نهايت او در مي‌يابد که انرژي کافي براي اين کار را ندارد. بسياري از مردم مانند کيت هستند، درک درستي از تعادل زندگي و کار ندارند. آن‌ها سعي مي‌کنند “کار” و “زندگي” را جداگانه نگه دارند، اما اين نتايج نامطلوب را به ارمغان مي‌آورد.
راز تعادل بين کار و زندگي شخصي
زماني که نفرين تعادل بين زندگي و کار آغاز مي‌شود
کساني که در حال تلاش براي حفظ تعادل زندگي و شغل تنها با تقسيم زمان خود هستند و خطي بين حالت کار و حالت زندگي مي‌کشند به طور غيرمستقيم خود را تقسيم مي‌کنند. هنگامي که مردم “کار” و “زندگي” را در مقابل هم قرار مي‌دهند، ناخودآگاه به “کار” عليه “زندگي” فکر مي‌کنند و دائما مجبور به انتخاب يکي از اين گزينه‌ها هستند؛ در اين صورت، سود در يک طرف هميشه بيشتر از طرف ديگر است. بنابراين مردم “کار” را به عنوان زماني که در آن زندگي نمي‌کنند مي‌‌بينند.
“کار” به عنوان يک عامل ضروري رنج‌آور ديده مي‌شود که بايد از زمان شروع تا پايان آن رنج بکشند، اما اگر همه چيز مربوط به کار را منفي و زجرآور تلقي کنيد، در حالي که “زندگي” شما در معرض خطر انتظارات غير واقعي از لذت است، در واقع هيچ تعادلي وجود ندارد. ايجاد تعادل بين کار و زندگي به ميزان قابل توجهي با گرفتن شغلي جديد و لذت‌بخش ممکن است؛ اما هيچ شغلي کامل نيست. هميشه براي هر شغل جنبه‌هاي خسته‌کننده‌اي وجود دارند و پس از مدتي کوتاه شما با همان “زندگي” در مقابل “کار” رو به رو مي‌شويد، زيرا شما چارچوب قديمي را تغيير نداده‌ايد.
تعادل ميان کار و زندگي
بسياري از ما در ايجاد تعادل بين زندگي شخصي و شغلي خود با مشکلاتي رو به رو هستيم
تنها راه شکستن نفرين
هدف واقعي، بازتوزيع مثبت (+) و منفي (-) به طور مساوي در طول زندگي است. اگر همه کارها منفي باشد و زماني که حالت کار خاموش است مثبت باشد، عملکرد خوب در کار از بين خواهد رفت و باعث ايجاد منفي بيشتر خواهد شد. مردم براي خوشبختي به شدت بر زندگي خود تکيه مي‌کنند، اما آن‌ها واقعا نمي‌توانند به خوشبختي دست يابند؛ زيرا آن‌ها با مشکلاتشان در کار رو به رو نمي‌شوند. در مقابل، کساني هستند که تلاش مي‌کنند جنبه‌ي مثبت را در زندگي کاري خود قرار دهند. تعادل زندگي شغلي‌شان به گونه‌اي است که فقط حالت کار را مثبت مي‌دانند.
متأسفانه، اگر اين افراد هنوز در چارچوب روشن / خاموش قبلي گير کرده باشند، همه منفي‌ها به حالت خاموش بودن خود تغيير مي‌کنند و روابط و سلامت آن‌ها به خطر خواهد افتاد.
تعداد بسيار کمي از افراد خوش‌شانس در دو طرف معادله مثبت را تجربه مي‌کنند. اگر شما يکي از کساني هستيد که در هر دو طرف مثبت احساس مي‌کنيد، بسيار خوش‌شانس هستيد! شما يکي از ۵٪ جمعيت هستيد. براي بقيه ۹۵٪ جمعيت، در اينجا يک درمان براي داشتن تعادل زندگي واقعي وجود دارد.
راه‌حل اين است که حس يک واحد متحد را در خود بهبود ببخشيم. هنگامي که اين کار را انجام دهيد، رقابت کار و زندگي را از بين خواهيد برد و نشانه‌گذاري کار به عنوان “رنج” و زندگي به عنوان “لذت” را به صورت ناخودآگاهانه پايان خواهيد داد در اينصورت انرژي مثبت به آرامي و بدون زحمت در زندگي شما جريان پيدا خواهد کرد.
براي به دست آوردن احساس يک اتحاد واحد از خودتان بپرسيد: چرا من واقعا کاري را که در زندگي و کار انجام‌ مي‌دهم را انجام مي‌دهم؟ براي پاسخ دادن به اين سوال طرح خود را از يک واحد متحد بسازيد که به طور مستقيم به شخصي که هستيد و چيز‌هايي که به آن اهميت مي‌دهد مربوط باشد. اکنون از طرح خود براي بررسي زندگي خود در محل کار، اوقات فراغت خود و روابط خود استفاده کنيد و ببينيد آيا آن‌ها با يکديگر همخواني دارند. چارچوب جديد ديگر “تعادل” نيست، بلکه “هم ترازي” است. طرح شما اين‌ها را نشان مي‌دهد:
جنبه‌هايي از کار شما وجود دارد که از آن رنج نمي‌برند: دوباره نگاه کنيد و بسياري از جنبه‌هاي مثبت را پيدا خواهيد کرد که چيزهايي که به آن‌ها اهميت مي‌دهيد را بازتاب مي‌کنند. به عنوان مثال، شما ممکن است خلاقيت را ارزشمند بدانيد و متوجه شويد که فرصتي داريد تا آن را روز در کار نشان دهيد.
چيزهايي که در مورد “کارتان” اهميت مي‌دهيد همان چيزهايي هستند که‌‌ در “زندگي” به آن توجه مي‌کنيد: به عنوان مثال، شما ممکن است دوستي را در زندگي خود ارزشمند بدانيد‌ و همچنين با همکاران خود اين ارزش را تمرين کنيد. ارزش‌هاي شما در تمام تعاملات شما وجود دارند و به خودِ متحد خدمت مي‌کنند.
آنچه در کار و آنچه که در زندگي خود انجام مي‌دهيد، يکديگر را حمايت و تقويت مي‌کنند: براي مثال، همان سخاوتي که به دوستانتان نشان مي‌دهيد مي‌تواند روابط خوبي را با مشتري در محل کار ايجاد کند. توانايي خود را در کار مي‌توانيد براي حل موانع در زندگي شخصي خود نيز استفاده کنيد.
شما ديگر هرگز نيازي به استفاده مجدد از مدل کاري روشن / خاموش بين کار و زندگي نخواهيد داشت زيرا به طور مداوم با توجه به آنچه که واقعا ارزشمند است عمل مي‌کنيد، به عنوان نتيجه، شما مي‌توانيد ببينيد که انرژي مثبت شما تخليه، سرازير و در حال خاموش / روشن بودن نخواهد بود، بلکه به طور مداوم از طريق تمام حالت‌هاي شما در يک حلقه بازخورد مثبت دائمي جريان مي‌يابد.
زندگي بدون نفرين اضطراب‌آور
مفهوم سازي تجديد يافته شما از “تعادل” تا “هم ترازي” يک تحول دروني است که مي‌تواند به شما در تغيير وضعيت فعليتان کمک کند. به عنوان مثال، ممکن است نشان دهد که شما واقعا در کار فعلي رنج مي‌بريد اما اکنون مي‌توانيد طرح خود را براي شناسايي علت رنج خود استفاده کنيد (به عنوان مثال چه چيزي با آنچه که شما ارزش مي‌خوانيد هماهنگ نيست؟) و يا به خودتان يادآوري کنيد که چرا واقعا کاري را که انجام مي‌دهيد، انجام مي‌دهيد و يا تغييري ايجاد کنيد … يا کار خود را عوض کنيد. حتي اگر عوض کردن شغل خود را انتخاب کرديد، هنوز هم مي‌توانيد با پيدا کردن شغل بعدي مثبت بمانيد.
شما ممکن است از کارهاي روزمره خود متنفر باشيد، اما يکي از چيزهايي که ارزشمند مي‌دانيد، تأمين کردن خانواده است بنابراين دانستن اينکه در حال تأمين خانواده هستيد عامل تحرکي براي شما محسوب مي‌شود و يا اگر معتاد به کار خود هستيد طرح شما ممکن است آشکار کند که چيز‌هايي که قبلا براي آن ارزشي قائل نمي‌شديد (آرامش، تفريح کردن، به دنبال اشتياق رفتن ، صرف وقت با خانواده و دوستان) در واقع حاوي مقاديري از ارزش هستند که زندگي کاري با تعادل را حمايت و حتي تقويت مي‌کنند.
همبستگي ارزشمند و متناسب با زندگي بهينه، موجب حفظ جريان انرژي مثبت و خوشبختي در تمامي جنبه‌هاي زندگي مي‌شود. بنابراين شروع کرده و طرح خود را بنويسيد.
منبع: يوکن



خبرگزاری آريا – شايع‌ترين بيماري‌هاي شغلي کارگران چيست؟/عوامل رواني اجتماعي موثر بر سلامت نيروي کار


شايع‌ترين بيماري‌هاي شغلي کارگران چيست؟/عوامل رواني اجتماعي موثر بر سلامت نيروي کار

خبرگزاري آريا – رئيس مرکز سلامت محيط و کار وزارت بهداشت گفت: کارفرمايان بايد محيط‌هاي کاري را به گونه‌اي آماده‌سازي کنند که کمترين زيان جسمي، روحي و رواني به شاغلان در اين محيط‌ها وارد شود. در اين زمينه محدوديت‌ها و مشکلاتي وجود دارد که همه آنها در برخي مواقع به دليل مقاومت ازسوي کارفرما نيست، بلکه امکان جايگزيني ماده زيان‌آور وجود ندارد.
دکتر احمد جنيدي جعفري به مناسبت روز «کارگر» در جام جم آنلاين بيان کرد: اختلالات اسکلتي عضلاني، بيماري هاي پوستي و بيماري هاي ريوي از جمله شايعترين بيماري هاي شغلي کارگران محسوب مي شوند. ولي قابل ذکر است با ارزيابي محيط کار و ايجاد تناسب بين شاغل و شرايط محيط کاري مي توان از بسياري از اين بيماري هاي شغلي پيشگيري کرد و يا مانع پيشرفت بيماري شد.
وي ادامه داد: تغذيه مناسب، وضعيت روحي و رواني و … نيز در سلامت کارگران موثر است، بخشي از سلامت افرادي که در يک محيط مشغول به کار هستند، به شرايط محيطي که در آن قرار گرفته‌اند، ارتباط دارد و باتوجه به عوامل زيان‌آوري که در محيط وجود دارد، سلامت آنها تحت تاثير قرار مي‌گيرد و البته اين عوامل مي‌توانند اختلالاتي را براي نيروهاي کار ايجاد کند که درنهايت منجر به حادثه، بيماري و افت عملکرد در محيط کاري مي شود. شاغلين نوجوان (افراد شاغل بين ۱۵ الي ۱۸ سال) از جمله گروه هاي آسيب پذير براي بيماري هاي شغلي هستند و مخصوصاً عدم رعايت اصول ارگونومي در محيط کار آن ها مي تواند اختلالات اسکلتي عضلاني جدي را براي آنان به دنبال آورد.
به گفته جنيدي، در بسياري از مشاغل وجود بيماري غير شغلي نيز مي تواند در کارايي فرد تأثير بگذارد و باعث به خطر افتادن ايمني شاغل و يا ديگران شود. به همين دليل علاوه بر بيماري هاي شغلي توجه به بيماري هاي غير شغلي فرد نيز داراي اهميت است.
رئيس مرکز سلامت محيط و کار وزارت بهداشت در ادامه بيان کرد: برخورداري کشور از نيروي کار سالم در گروه سني ۱۵ تا ۶۵ سال با جمعيتي بالغ بر ۲۰ ميليون نفر که نزديک به يک چهارم جمعيت کل کشور را شامل مي گردد نه تنها تبعات اقتصادي ناشي از بار بيماري ها و حوادث ناشي از کار را حذف مي کند بلکه به عنوان محور اصلي خانواده در تامين نيازهاي اقتصادي، بر سلامت جسمي، روحي و رواني کل جامعه موثر خواهد بود .
اين مسئول وزارت بهداشت گفت: کارفرمايان بايد محيط‌هاي کاري را به گونه‌اي آماده‌سازي کنند که کمترين زيان جسمي، روحي و رواني به شاغلان در اين محيط‌ها وارد شود. در اين زمينه محدوديت‌ها و مشکلاتي وجود دارد که همه آنها در برخي مواقع به دليل مقاومت ازسوي کارفرما نيست، بلکه امکان جايگزيني ماده زيان‌آور وجود ندارد.
وي افزود: : براساس بررسي هاي به عمل آمده حدودا به ازاي هر چهل و دو هزار ريال سرمايه گذاري در اقدامات بهداشتي در محيط کار حدود يک ميليون ريال بازگشت سرمايه به سيستم اقتصادي کشور دارد، بدين معني که حفظ و تامين سلامت نيروي کار نه تنها عمل نمودن به قوانين جاري کشور در حوزه اشتغال بوده، بلکه سرمايه گذاري اثر بخش در نظام سلامت کشور است.
رئيس مرکز سلامت محيط و کار وزارت بهداشت افزود: در سال ۶۹ ، اقدامات تصريح شده در قانون براي وزارت بهداشت در دومقوله، “تدوين دستورالعمل ها براي تامين بهداشت کاروکارگر ومحيط کار وجلوگيري از بيماري هاي حرفه اي ( ماده ۸۵ قانون کار ) و برنامه ريزي ، کنترل وارزشيابي و بازرسي در زمينه بهداشت کار ودرمان کارگري ( تبصره ۱ ماده ۹۶ قانون کار ) است و طي اين ۲۷ سال علاوه بر تدوين آيين نامه ها ، معيارها ، و دستورالعمل ها در باب الزامات بهداشت کار ، قريب به ۳۷ برنامه بهداشت کار و درمان کارگري تدوين و در کشور اجرا گرديده است .
وي خاطرنشان کرد: مطابق با قانون کار(ماده ۹۶ لغايت۱۰۵ قانون کار) مي بايست بازرسي از کليه کارگاه ها توسط کارشناسان بهداشت حرفه اي وزارت بهداشت صورت پذيرد اجراي برنامه بازرسي بهداشت حرفه اي از کارگاه ها با هدف دسترسي شاغلين به قوانين ومقررات موضوع ماده ۸۵ ، با شاخص درصد پوشش بازرسي بهداشت حرفه اي تعريف مي شود که به ميزان ۷۱ درصد رسيده است.
به گفته جنيدي، تدوين معيارهاي محيط کارسالم تحت عنوان ” حدود مجاز مواجهه شغلي عوامل زيان آور محيط کار و ابلاغ” ، چاپ و انتشار آن از سال ۷۴ تاکنون يکي ديگر از اقدامات اين وزارتخانه است، همچنين آموزش و دسترسي کارفرمايان به اطلاعاتي که براي ايجاد شرايط کار سالم نياز دارند راهنماهايي در زمينه بهداشت کار تدوين شده است که در حال حاضر تعداد اين راهنماها با ۳۸عنوان راهنماي بهداشت حرفه اي در زمينه هاي مختلف به چاپ رسيده است و تعداد ۲۰ راهنماي ديگر نيز در دست بررسي و چاپ است .


چرا قوانین تبعیض‌آمیز کار به نفع زنان اصلاح نمی‌شوند؟


روزنامه اعتماد – محمد رهبري: اين روزها يكي از مهم‌ترين مطالبات فعالان حوزه زنان و مخالفان تبعيض جنسيتي، اصلاح قوانين كار به نفع زنان است. آنها با استناد به نرخ پايين اشتغال زنان در ايران و نرخ بالاي بيكاري در زنان تحصيلكرده به نسبت مردان، معتقدند كه ساختار قوانين حاكم در ايران و مناسبات رسمي و غير رسمي در بازار كار، به علت آنكه مردان را در استخدام و ميزان درآمد در اولويت قرار مي‌دهد تبعيض‌آميز هستند و براي اصلاح اين قوانين و مناسبات به نفع زنان سال‌هاست كه تلاش مي‌كنند.

اما آن طور كه به نظر مي‌رسد فعالان حقوق زنان در اين زمينه در مقايسه با ساير حوزه‌ها توفيق كمتري به دست آورده‌اند و حتي به نسبت جلب نظر بسياري از افكار عمومي در قوانين مربوط به حقوق زنان در خانواده، حمايت اجتماعي كمتري را در رابطه با قوانين مربوط به كار به دست آورده‌اند. اما ريشه اين ناكامي در كجاست؟

چرا قوانين تبعيض‌آميز كار به نفع زنان اصلاح نمي‌شوند؟

در شرايطي كه مطابق با آمار رسمي منتشر شده نزديك به چهار ميليون بيكار در كشور وجود دارد و نرخ بيكاري جوانان ۱۵ تا ۲۹ ساله نيز حاكي از آن است كه حدود ٢٥% درصد از جمعيت فعال اين گروه سني بيكار بوده‌اند و اين ايام اخبار تعطيلي كارخانه‌ها و بيكار شدن كارگران يا ندادن حقوق آنها مرتبا به گوش مي‌رسد، بايد گفت كه مساله بيكاري به يكي از مهم‌ترين مشكلات اجتماعي- اقتصادي حاكم در كشور تبديل شده است. در اين ميان بحران بيكاري مي‌تواند منجر به بحران‌هاي اجتماعي از قبيل كاهش نرخ ازدواج يا عقب افتادن سن ازدواج در جامعه ايران شود. علت اين مساله نيز واضح است. تا زماني كه امكان كسب درآمد و تامين معاش خانواده وجود نداشته باشد، شكل دادن به يك زندگي جديد بسيار سخت خواهد بود و بسياري از كساني كه خواهان ازدواج هستند، در عمل شرايط ازدواج را نخواهند داشت.

در جامعه ايران، به صورت عُرفي و هنجاري، تامين معاش خانواده بر عهده مرد است و او است كه بايد نيازهاي خانواده را از قبيل مسكن، ماشين و ساير نيازهاي روزمره تامين كند. عقيده‌اي رايج به صورت عمومي در ميان مردم است تا زماني كه پسر شغل و درآمد مناسب، كار و حتي ماشين نداشته باشد نبايد ازدواج كند و در اصل اين دختران و خانواده دختران هستند كه رضايت نمي‌دهند كه با چنين پسر بيكاري ازدواج كنند و حتي نگاه مناسبي به پسري كه بيكار باشد و همسرش اقدام به تامين مايحتاج خانواده بكند، نمي‌شود.

اگرچه امروزه به علت هزينه‌هاي بالاي زندگي، بسياري از مردان و زنان با هم و در كنار هم اقدام به تامين نياز معاش خانواده مي‌كنند، اما اين به معناي تغيير نگاه مذكور در جامعه ايران نيست و در نهايت جامعه از مرد خانواده انتظار دارد كه به تامين معاش خانواده بپردازد و شايد يكي از علل مهم ناكامي در همراهي جامعه و قانونگذاران در اصلاح قوانين كار را در اين مورد بتوان جست‌وجو كرد.

در واقع، لازم است هر يك از افرادي كه خواهان اصلاح قوانين كار به نفع زنان هستند، يك بار خود را به جاي قانونگذار بگذارند و پاسخ دهند كه آيا اگر قوانين كار به لحاظ فرمي و محتوايي ميان زن و مرد برابر باشد، با توجه به هنجارها و عُرف‌هاي اجتماعي چنين قوانيني عادلانه نيز خواهند بود؟ آيا پذيرش اجتماعي مناسبات و قوانين كار حاكم در جامعه امروز ايران، ريشه در همان عُرف‌ها و هنجارهاي اجتماعي ندارد كه مرد با تامين‌كننده اصلي معاش خانواده مي‌داند؟

به نظر مي‌رسد اين عُرف و هنجار مسلط در جامعه امروز ايران كه وظيفه مردان است كه معاش خانواده را تامين كنند، ريشه در شرايط اجتماعي- اقتصادي گذشته‌هاي دور دارد كه كسب درآمد نيازمند قدرت بدني بود و اين شرايط امروزه ديگر در جامعه ايران حاكم نيست و زنان نيز با استفاده از دانش و مهارت‌هاي‌شان مي‌توانند به كسب درآمد بپردازند. اما با وجود تغيير اين شرايط، هنوز عرف و هنجارهاي مسلطِ گذشته در مورد تامين‌كننده نهايي معاش خانواده تغيير نكرده است و فعالان حقوق زنان و مخالفان تبعيض جنسيتي، لازم است در كنار تلاش‌هاي خود براي اصلاح قوانين، تغيير اين هنجار مسلط در جامعه امروز ايران را از طريق نگاه به جامعه و تغيير فرهنگ در آن، دنبال كنند.

در واقع بايد گفت همان‌گونه كه برابري، عدالت نيست، مطالبات برابري طلبانه و اصلاح قوانين به سمت برابري بين زن و مرد نيز اگر مبتني بر هنجارهاي حاكم بر جامعه نباشد، عادلانه نيست و همين موضوع مي‌تواند يكي از ريشه‌هاي مخالفت قانونگذاران و عدم همراهي جمعي ايرانيان با اصلاح اين قوانين باشد. در واقع بايد گفت كه پذيرش واقعيت واضحِ تبعيض آميز بودن قوانين و مناسبات بازار كار شرط لازم براي اصلاح اين قوانين است اما كافي نيست و تا زماني كه مبناي عادلانه و همراهي عمومي را پيدا نكند اصلاح آنها به‌شدت دشوار خواهد بود.

شايد در ميان بسياري از فعالان اين حوزه، تنها مردان به عنوان تامين‌كنندگان نهايي معاش خانواده ديده نشوند و نگاهي برابري‌طلبانه نسبت به وظايف و حقوق زنان و مردان وجود داشته باشد و اين نگاه در ميان طبقه متوسط به بالاي شهري به مرور در حال گسترش باشد، اما اين نگاه نتوانسته است عرف و هنجارهاي اجتماعي حاكم در جامعه ايران را كنار بزند. در نتيجه هرگونه تلاش براي تغيير قوانين كار به نفع زنان و برابري بيشتر، بدون تلاش براي اصلاح فرهنگ عمومي و هنجارهاي حاكم، عقيم خواهد بود و اصلاح فرهنگ عمومي مكملي ضروري براي تلاش‌هاي برابري‌طلبانه است.


خبرگزاری آريا – سرمايه هاي کشور را از محيط کار دور نکنيم / رفتار و سبک زندگي جانبازان الگوسازي شود


سرمايه هاي کشور را از محيط کار دور نکنيم / رفتار و سبک زندگي جانبازان الگوسازي شود

خبرگزاري آريا – عضو فراکسيون اميد مجلس شوراي اسلامي گفت: جانبازان را نبايد از محيط کار دور کرد، بلکه بايد محيط اشتغال را متناسب با اين عزيزان که سرمايه هاي انقلاب هستند مهيا ساخت تا بتوانند در جامعه و محيط کار همانند معلولين حضور فعال داشته باشند.
محسن عليجاني زماني به مناسب روز «جانباز» به جام جم آنلاين گفت: تکريم جانبازان اولين و مهم ترين موضوع در مورد آنان است. همچنين احساس نشود که جانبازان براي يک دوره خاص بودند لذا رفتارشان و کارهايشان و سبک زندگي شان در جامعه بايد براي جوانان الگوسازي شود.
وي ادامه داد: نيازهاي عاطفي و درماني دومين موضوع مهم ديگر در خصوص جانبازان است، که بايد تامين شود. جانبازان را نبايد از محيط کار دور کرد، بلکه بايد محيط اشتغال را متناسب با اين عزيزان که سرمايه هاي انقلاب هستند مهيا کرد تا بتوانند در جامعه و محيط کار همانند معلولين حضور فعال داشته باشند.
عليجاني زماني خاطرنشان کرد: همان طور که تلاش مي شود فضاهاي کاري را براي معلولين متناسب سازي کنيم و يا فضاي مديريتي شهري و معماري را طوري متناسب سازي مي کنيم تا يک معلول حضور فعال داشته باشد در خصوص يک جانباز نيز اين موضوع بايد رعايت شود.
به گفته عضو فراکسيون اميد مجلس، موفقيت مطلوب و حداکثري در خصوص اين دسته از اقدامات به جانبازان نداشتيم و بايد تلاش کنيم تا به اين سمت برويم.


خبرگزاری آريا – سموم خانگي خطرناکي که هر روز با آن‌ها سر و کار داريد!


سموم خانگي خطرناکي که هر روز با آن‌ها سر و کار داريد!

خبرگزاري آريا – بسياري از پاک کننده هايي که براي تميز کردن خانه از آنها استفاده مي کنيم به ظاهر بدون ضرر هستند ولي در باطن يک سم خطرناک محسوب مي شوند.
به گزارش خبرگزاري آريا به نقل از باشگاه خبرنگاران، تميز کردن خانه مي تواند هزينه زيادي برايمان داشته باشد، از جمله مي تواند به قيمت از دست دادن سلامتي مان تمام شود.
بسياري از محصولاتي که ما هر روزه براي تميز و سالم نگه داشتن محيط مان از آن ها استفاده مي کنيم، در واقع به بدن ما آسيب مي رسانند.
تميز کننده هاي فرش و وسايل خانه
اسپري ها و پاک کننده هاي مورد استفاده براي تميز کردن فرش و مبلمان و ساير اثاثيه منزل مانند صندلي هاي راحتي و…، حاوي پرکلر اتيلن بوده که نوروتوکسين (سم آسيب رسان به سيستم عصبي) و ماده شيميايي هستند و کارشناسان حفاظت از محيط زيست آنها را يک ماده سرطان زا محسوب مي کنند. اين ماده شيميايي در توليد تميزکننده هاي خشک نيز استفاده مي شود.
مواد ظرفشويي
طبق نظر کارشناسان غذا و دارو، اکثر مواد شوينده ظروف حاوي تريکلوسان هستند که تا حد زيادي ضد باکتري بوده و مي تواند رشد باکتري هاي مقاوم در برابر دارو را ترويج دهد. در حقيقت، يکي از بزرگترين اشتباهاتي که ما در چند دهه گذشته در حوزه سلامت انجام داده ايم، استفاده بيش از حد از مواد شوينده ضدباکتري است. آنها رشد ميکروب هاي مقاوم را ترويج داده و ما را سالم و امن تر از قبل نمي سازند.
نرم کننده پارچه
ترکيبات آمونيوم کواترنري (۴ بخشي) که در مواد نرم کننده مايع يافت مي شود، داراي اثر ضدميکروبي بوده و باعث مقاومت ميکروبي مي شود. آنها همچنين مي توانند پوست را تحريک کنند و بر اساس تحقيقات ممکن است علت مشکلات خاص تنفسي باشند.
شيشه پاک کن
شيشه پاک کن ها، شيشه را به لطف وجود بوتاکسي اتانول تميز و درخشان مي سازند. استنشاق اين ماده مي تواند گلويتان را تحريک کند. اگر بيش از حد اين ماده را استنشاق کنيد، ممکن است به کليه هايتان آسيب وارد شود.
براق کننده سينک
آمونياک پاک کننده بسيار خوبي است، زيرا محل خراش هاي سينک ها را هم تميز مي کند. اما اين ماده يک مشکل بهداشتي دارد، زيرا باعث مشکلات تنفسي براي افراد مبتلا به آسم و ساير بيماري هاي تنفسي (به خصوص در سالمندان) مي شود.
تميزکننده هاي سرويس بهداشتي
مواد پاک کننده بر پايه کلر، از جمله آن هايي که مخصوص سرويس بهداشتي هستند، براي سلامتي خطرناک هستند. اين ماده مي تواند موجب تحريک تنفسي شديد شود.
تميزکننده هاي اجاق گاز
تميز کردن اجاق گاز با مواد تميزکننده موجود در بازار بسيار آسان است، اما بسيار سمي هستند. عنصر فعال، هيدروکسيد سديم (که به آب قليايي نيز شناخته مي شود) بسيار خورنده بوده و اگر به پوست و يا چشمان تان برسد، باعث سوختگي هاي شديد مي شود. اگر اين ماده را استنشاق کنيد، ممکن است دچار گلودردي شويد که چندين روز طول مي کشد و اين اصلا نشانه خوبي نيست.
ضد کک ها
ما بايد از حيوانات خانگي به خوبي مراقبت کنيم. اما بايد آگاه باشيم که برخي از محصولات مربوط به محافظت از حيوانات، مي توانند براي انسان سمي باشند. بسياري از محصولات از بين برنده کک (براي حيواناتي نظير سگ)، شامل مواد شيميايي مانند ايميداکلوپريد، فيپرونيل، پيرترين ها، پرمترين و متوپرن هستند که سبب سردرد، سرگيجه و تهوع در انسان مي شوند.
حشره کش ها
حشره کش ها داراي مواد شيميايي مشابه ضدکک ها و سمي هستند. آنها همچنين اغلب داروي ديازينون، پروپکسور و کلروپيريفوس دارند که باعث سردرد، سرگيجه و حالت تهوع خواهند شد.
لوله بازکن
بسيار ساده تر است که از مواد شيميايي براي تميز کردن لوله ها استفاده کنيد تا از فنر ، اما اين مواد شيميايي تميز کننده که بيشتر بر پايه آب قليايي و سولفوريک اسيد است مي توانند پوست و چشم را بسوزانند.اگر اين ماده به اشتباه بلعيده شود، مي تواند به شدت به مري و معده آسيب برسانند.اسيد سولفوريک مي تواند کليه ها، کبد و دستگاه گوارش را تخريب کند. بخار اين مواد براي چشم ها خطرناک است.
پودر لباسشويي
مواد شوينده آنزيم هايي دارند که به پاک کردن لکه ها از الياف پارچه کمک مي کنند. اما خطرناک هستند و مي توانند باعث استفراغ و شوک، تشنج و حتي کما شود. پس بهتر است دور نگه داشتن اين مواد از کودکان را جدي بگيريد.
محصولات ضد کپک و قارچ
هر محصولي که بتواند کپک ها و قارچ ها را از بين ببرد، به نظر مي رسد يک محصول خوب است. اما اين مواد معمولا حاوي کلريد کلر و آلکال آمونيوم هستند که ضدقارچي رايج هستند. آنها همچنين در صورت استنشاق مي توانند فرد را دچار مشکلات تنفسي کرده و در صورت مصرف مي توانند گلو را بسوزانند.
دستمال توالت
دستمال توالت؟! بله. بسته به نوعي که استفاده مي کنيد، مي تواند حاوي مواد شيميايي سمي باشد. اين محصول علاوه بر کلر، مي تواند حاوي بيسفنول A (BPA) باشد که سبب اختلال غدد درون ريز خواهد شد.
براق کننده چوب
به نظر مي رسد مواد براق کننده چوب شامل محصولات نفتي و همچنين آمونياک، نفتا، نيتروبنزن، تقطير نفت و فنول – است که همه آن ها مي تواند پوست، چشم، گلو، ريه ها و ناي را تحريک کند.


خبرگزاری آريا – من کمبود آهن دارم، چه کار کنم؟


من کمبود آهن دارم، چه کار کنم؟

خبرگزاري آريا –
من کمبود آهن دارم، چه کار کنم؟
بهترين روش براي سرشار کردن تغذيه از آهن خوردن پودينگ سياه است، که اگر هر ۱۵ روز يک بار خورده شود، ايده آل است.
خستگي، رنگ پريدگي، کاهش اشتها، سر درد و… اگر اين علائم را در خود مي‌بيند، احتمالاً کمبود آهن داريد. کمبود آهن يا کم خوني بسيار رايج است؛ خصوصاً در بين زنان جوان به خاطر قاعدگي ماهيانه شان (آهن به وسيلۀ خون جابه‌جا مي‌شود) و تغذيه اي با حداقل ميزان گوشت قرمز شدت بيشتري دارد. بيش از ۱۰% زنان فرانسوي از کم خوني رنج مي‌برند.
براي افزايش ميزان آهن تغذيه مان، چه بخوريم؟
پودينگ سياه تنها منبع تأمين آهن نيست. مطمئناً، تغذيه اي سرشار از آهن مد نظر ماست که متنوع و شامل انواع خوراکي ها باشد که بتواند نيازهاي روزانۀ ما به آهن را تأمين کند.
با اين حال، حواستان باشد که اضافه کردن مواد غذايي سرشار از آهن براي رفع نياز بدن به اين عنصر کافي نيست بلکه بايد خوراکي هايي را که به جذب آهن کمک مي‌کنند را نيز به تغذيه تان اضافه کنيد. به بيان ديگر، بايد بين آهن غير همينيک، که کم يا به سختي جذب مي‌شود و آهن همينيک که به راحتي توسط بدن جذب مي‌شود، تمايز قائل شد.
آهن غير همينيک در خوراکي هايي با منشأ گياهي (حبوبات، سويا، غلات، کاکائو، ميوه ها و سبزيجات) يافت مي‌شوند که بخش عمده اي از تغذيه ما را در بر مي‌گيرند، در حالي که آهن همينيک در مواد غذايي با منشأ حيواني (پودينگ سياه، جگر گوساله، انواع گوشت ها، گوشت پرندگان، ماهي ها و محصولات دريايي) وجود دارد.
به بيان ديگر، براي افزايش دريافت آهن، بايد فرآورده هاي حيواني را افزايش دهيد البته با رعايت تغذيه اي متعادل و سالم.
در واقع، ناگفته پيداست که بايد ميزان گوشت مصرفي تان از سبزيجات بيشتر باشد. اما، ايده آل ترين وضعيت اين است که سبزي ها و نشاسته جات مصرفي تان را با اضافه کردن مقدار اندکي گوشت، ماهي و فرآورده هاي دريايي تکميل کنيد زيرا اين مواد (پروتئين ها) به جذب بهتر آهن غير همينيک کمک مي‌کنند.
و يک نکتۀ مهم ديگر، خوراکي هاي سرشار از ويتامين C هم بخوريد زيرا اين ويتامين به خاطر خاصيتش در افزايش جذب آهن غير همينيک معروف است.
توجه! چاي را با يک فاصلۀ منطقي بعد از غذا بنوشيد !
اگر برخي مواد غذايي باعث جذب آهن غير همينيک توسط بدن مي‌شوند، بايد بدانيد که برخي ديگر عکس اين خاصيت را دارند.
چاي از جملۀ اين مواد است. به بيان دقيق تر، تانين موجود در چاي باعث کاهش جذب آهن هنگام هضم اين عنصر مي‌شود.
بنابراين قرار دادن يک فاصلۀ زماني منطقي بعد از غذا براي نوشيدن چاي، از اهميت ويژه اي برخوردار است، خصوصاً اگر دچار کمبود آهن هستيد: پس حداقل يک ساعت قبل و يک ساعت بعد از غذا چاي ننوشيد. اما صبحانه استثناست و به خاطر منطق هاي سنتي، نوشيدن چاي در اين وعدۀ غذايي ايرادي ندارد.
منبع:seemorgh.com



خبرگزاری آريا – کيفي‌ترين فعاليت در دانشگاه‌هاي علوم پزشکي را به لحاظ تاثيرگذاري، کار در نشريات مي‌دانم


کيفي‌ترين فعاليت در دانشگاه‌هاي علوم پزشکي را به لحاظ تاثيرگذاري، کار در نشريات مي‌دانم

خبرگزاري آريا- معاون فرهنگي و دانشجويي وزارت بهداشت با اشاره به نقش تاثيرگذار فعالان نشريات دانشجويي در دانشگاه‌ها گفت: دانشجويان فعال در حوزه نشريات دانشجويي رسالت خطيري برعهده دارند و بدون شک من کيفي‌ترين فعاليت در دانشگاه‌هاي علوم پزشکي را به لحاظ تاثيرگذاري، کار نشريات مي‌دانم.
به گزارش خبرگزاري آريا، دکتر محمد رضا فراهاني در سفر يک روزه خود و هيأت همراه به دانشگاه علوم پزشکي بوشهر در نشست با نمايندگان نشريات دانشجويي و انجمن‌هاي علمي با اشاره به نقش حياتي نشريات در محيط‌هاي دانشگاهي گفت: به دليل اين تاثيرگذاري و نقش ارزشمند نشريات در عرصه اطلاع‌رساني، دوست دارم روز به روز تعداد نشريات دانشجويي در دانشگاه‌هاي علوم پزشکي افزايش يابد.
وي اظهار کرد: بنده معتقدم ارزش و قداست کار فعالان نشريات دانشجويي به واسطه اينکه قلم بر دست مي‌گيرند و با علم وانديشه خود در مسير اطلاع رساني و توليد خبر قدم برمي‌دارند، بسيار بالاست و بايد بيش از پيش از نشريات دانشجويي حمايت کنيم چرا که آنها با تفکر وانديشه خود در صدد ساختن جامعه‌اي سالم و پويا هستند.

فعالان نشريات دانشجويي دانشگاه‌هاي علوم پزشکي در چند سال اخير به بلوغ فکري لازم رسيده‌اند
دکتر فراهاني با تأکيد بر اين که فعالان نشريات دانشجويي در دانشگاه‌هاي علوم پزشکي در چند سال اخير به بلوغ فکري لازم رسيده‌اند، گفت: برگزاري کارگاه‌هاي آموزشي مختلف درحوزه نشريات دانشجويي و راه‌اندازي خانه نشريات از جمله فعاليت‌هاي تاثيرگذار در حوزه نشريات بوده است.
معاون فرهنگي و دانشجويي وزارت بهداشت با اشاره به اينکه مسئوليت اجراي کارگاه‌هاي آموزشي نشريات را در سه سطح دانشگاه، منطقه و ملي تعريف کرده‌ايم، خاطرنشان کرد: خوشبختانه با برگزاري کارگاه‌هاي آموزشي نشريات در سطح دانشگاه‌هاي علوم پزشکي، علاقه‌مندان به حوزه نشريات مي‌توانند با فراگيري اصولي علوم رسانه‌اي، به صورت هدفمند به فعاليت‌هاي رسانه‌اي خود در فضاهاي دانشگاهي بپردازند.
دکتر فراهاني گفت: مسئوليت اجراي برگزاري کارگاه‌هاي آموزشي نشريات را به نمايندگان مناطق دانشگاه‌ها واگذار کرده‌ايم که در تاکنون دوکارگاه آموزشي در دانشگاه‌هاي علوم پزشکي کرمان و اهواز برگزار شده است.
معاون وزير بهداشت با تاکيد بر اينکه حمايت‌هاي مالي براي فعاليت خانه نشريات و همچنين برگزاري کارگاه‌هاي آموزشي انجام مي‌گيرد، گفت: خوشبختانه خانه نشريات فعال شده است و آنها با دعوت از اساتيد باتجربه در حوزه رسانه و با برگزاري کارگاه‌هاي آموزشي، در راستاي آموزش علاقه‌مندان به حوزه نشريات در سطح دانشگاه‌ها، گام‌هاي موثري بر مي‌دارند.
وي با اشاره به اينکه آيين‌نامه‌اي در خصوص کمک مالي از نشريات دانشجويي توسط فعالان اين حوزه در دانشگاه‌ها تهيه شده است، اظهار کرد: فعالان نشريات دانشجويي به واسطه‌ اين که مشکلات اين حوزه را به خوبي مي‌شناسند مي‌توانند به ما در مسير اعتلا و پيشبرد اهداف مورد نظر کمک کنند.
دکتر فراهاني گفت: احساسم اين است که خانه نشريات بيش از مجامع کانون‌هاي فرهنگي و جاهاي ديگر که در قانون پيش بيني شده، در محيط‌هاي دانشگاهي نقش ايفا مي‌کنند و ما نيز مکلف هستيم به دليل فعاليت تاثيرگذار آنها، حمايت‌هاي لازم را انجام دهيم چراکه نقش نشريات خيلي نقش کليدي و مهمي است و بي دليل نيست که خداوند در قرآن کريم به قلم و قداستش قسم خورده است.
وي ايجاد خانه نشريات در سطح دانشگاه‌هاي علوم پزشکي کشور و جداسازي جشنواره نشريات از جشنواره فرهنگي را دليل بر اهميت موضوع نشريات دانشجويي ونقش سازنده‌ عنوان کرد و گفت:هر چقدر کارگاه‌هاي آموزشي با موضوع نشريات دانشجويي برگزار کنيم و هرچقدر دانشجويان در اين کارگاه‌ها علم آموزي و دانش افزايي کنند بازهم کم است.

سال آينده شاهد اتفاقات خوبي در حوزه انجمن‌هاي علمي خواهيم بود
معاون فرهنگي و دانشجويي وزارت بهداشت در بخش ديگري از سخنان خود به فعاليت انجمن‌هاي علمي در چند سال اخير در سطح دانشگاه‌هاي علوم پزشکي اشاره کرد و گفت: سال آينده شاهد اتفاقات خوبي در حوزه انجمن‌هاي علمي خواهيم بود.
دکتر فراهاني با بيان اينکه دکتر هاشمي وزيربهداشت نيز تاکيد زيادي به حمايت از انجمن‌هاي علمي دارد، اظهار کرد: وزير بهداشت چندي پيش گزارش فعاليت‌هاي انجمن‌هاي علمي در سطح دانشگاه‌هاي علوم پزشکي را از من گرفت و موضوع انجمن‌هاي علمي براي ايشان از اهميت خاصي برخوردار است به طوري که معتقد است بايد فکر اساسي براي توسعه کمي وکيفي انجمن‌هاي علمي صورت گيرد.
معاون وزير بهداشت با اشاره به اينکه براي تقويت سطح کمي وکيفي فعاليت‌ انجمن‌هاي علمي بايد تفاهمنامه‌اي سه جانبه‌اي با معاونت آموزشي، معاونت پژوهشي و معاونت فرهنگي ودانشجويي منعقد شود، اظهار کرد: در قالب اين تفاهمنامه مثلا معاونت فرهنگي و دانشجويي مسئوليت ثبت انجمن و مسائل مالي‌ را برعهده گيرد و مسئوليت آموزشي و پژوهشي را ديگر معاونت‌ها برعهده گيرند.

به اندازه کانون‌هاي فرهنگي و نشريات، براي انجمن‌هاي علمي هزينه نکرده‌ايم
دکتر فراهاني گفت: ما به اين اندازه که براي فعاليت تشکل‌ها، نشريات دانشجويي و کانون‌هاي فرهنگي هزينه مي‌کنيم و اعتباراتي تخصيص مي‌دهيم ، براي انجمن‌هاي علمي پولي خرج نکرده‌ايم در حالي که انجمن‌هاي علمي در اين چند سال اخير با برگزاري کارگاه‌هاي مختلف آموزشي و فعاليت‌هاي تحقيقاتي و پژوهشي فعاليت‌هاي خوبي از خود نشان داده‌اند.‎
معاون فرهنگي و دانشجويي وزارت بهداشت افزود: انجمن‌هاي علمي عليرغم اينکه حمايت‌هاي مالي از آنها صورت نگرفته و مکان فيزيکي براي استقرار و فعاليت‌شان در سطح دانشگاه‌هاي علوم پزشکي ندارند، اما به خوبي در مسير رشد و پيشرفت قدم بر مي‌دارند و ما شاهد حرکت‌هاي سازنده‌اي از آنها هستيم و بهره‌وري بالايي از آنها شاهد هستيم بنابراين بايد به همان اندازه‌ که از تشکل‌ها وکانون‌ها حمايت مي‌کنيم، از انجمن‌هاي علمي نيز پشتيباني کنيم.

بايد فکري براي استقرار ومحل فعاليت انجمن‌هاي علمي در دانشگاه‌ها کنيم
دکتر فراهاني گفت: بايد به اين سمت برويم که براي فعاليت انجمن‌هاي علمي در دانشگاه‌ها، محل مناسبي براي استقرار آنها در نظر بگيريم. بايد همه دبيران انجمن‌هاي علمي در دانشگاه‌هاي علوم پزشکي محل مناسبي براي استقرار فعاليت داشته باشند و در مکان‌هاي مشخص شده، به برگزاري جلسات مختلف اقدام کنند و اين مساله يکي از نيازهاي اوليه براي فعاليت اين انجمن‌ها است.
وي با تاکيد بر اينکه انجمن‌هاي يک نهاد مستقل در سطح دانشگاه‌ها است، گفت: در گذشته و قبل از تأسيس انجمن‌هاي علمي، کميته‌هاي تحقيقات دانشجويي در دانشگاه‌ها در زمينه پژوهشي و متودولوژي تحقيق اقدام به فعاليت‌هاي مرتبط با حوزه خود مي‌کردند اما انجمن‌هاي علمي بحث فناوري اطلاعات و همچنين کارآفريني وتوليد ثروت مي‌توانند به پيشرفت‌هاي زيادي دست يابد.
دکتر فراهاني گفت: بايد افق‌هاي فکري فعالان انجمن‌هاي علمي را وسيع‌تر کنيم تا آنها بتوانند در زمينه‌هاي علمي و پژوهشي به موفقيت‌هاي زيادي دست يابند. فعاليت انجمن‌هاي علمي در دانشگاه‌ها صرفا محدود به برگزاري کارگاه‌هاي آموزشي و اعطاي گواهي پايان دوره نيست بلکه انجمن‌هاي علمي بايد در کشور توليد علم، ثروت و کارآفريني کنند.


تکنیک ایرانی‌ها برای پیدا کردن کار


روزنامه هفت صبح – علی هادی زاده: معاون رئیس جمهور به تازگی در محافل مختلف از ایجاد اشتغال برای ۹۵۰ هزار نفر حرف زده است. عددی نفرین شده که به نظر می رسد حالا حالاها شاهد محقق شدن آن نباشیم. این اتفاق تاثیرات مختلفی روی جامعه بیکاران ما گذاشته است و در مدت ۱۰ سال باعث شده بسیاری از رفتارهای جامعه جویندگان کار تغییر کند؛ از روش های پیدا کردن کار گرفته تا مهاجرت برای کاریابی و البته خوداشتغالی.

در میان همه این روش ها به نظر می رسد ایرانی ها روز به روز بیشتر به دنبال دورزدن موانع هستند و می خواهند راحت تر و سریع تر به کار برسند. از کاهش نرخ خوداشتغالی گرفته تا افزایش آدم هایی که می گویند اصلا به کار نیاز ندارند. در این میان یک حقیقت بیشتر از همه به چشم می آید؛ با وجود تمام راه های جدید، با اختلاف زیاد هنوز بیشتر مردم از طریق آشنایان و دوستان خود کار پیدا می کنند. این مسئله نه تنها در ایران بلکه در خارج هم تا حدودی شایع است ولی نه به این اندازه. در خارج از کشور کاریابی از طریق ارتباطات معمولا مقام سوم یا چهارم را دارد و میزان آن نیز کم است.

تکنیک ایرانی ها برای پیدا کردن کار

در مقام اول هم آژانس های کاریابی و بعد شبکه های اجتماعی مخصوص کاریابی مثل لینکدین قرار دارند. ولی در ایران داستان برعکس بوده و افراد همچنان به کمک دوستان و آشنایان خود چشم دارند. برای این که بدانید فرهنگ بیکاران ما چقدر دستخوش تغییر شده است و برای پیدا کردن به سراغ چه روش هایی می روند، نگاهی به آمارهای رفتاری قشر بیکار انداخته ایم تا ببینیم با چه طرز تفکری سر و کار داریم. از طرفی آمارهای کسانی که به دنبال کار نیستند را نیز بررسی کرده ایم تا ببینید چه میزان از پیدا کردن کار ناامید شده و برای چند ماه بیکار مانده اند.

چند درصد به خاطر کار مهاجرت کرده اند؟

آنهایی که در استان های پرجمعیت و به خصوص مراکز استان ها زندگی می کنند حتما با پدیده افراد مهاجری که به دنبال کار می گردند رو به رو شده اند. شاید به نظر شما تعداد این افراد بسیار زیاد باشد ولی اگر نگاهی به آمار مهاجرت بیندازیم متوجه می شویم که از میان کل دلایل مهاجرت از روستا به شهر و از شهرهای کوچک به شهرهای بزرگ، بحث کاریابی درصد زیادی به خود اختصاص نداده است. با این حال نمی تواند از روند رو به افزایش این مسئله چشم پوشی کرد.

طبق آخرین آمار حدود ۹٫۷ درصد از شهرنشین ها و ۸٫۴ درصد از روستایی ها به خاطر پیداکردن کار مهاجرت کرده اند. از طرفی حدود ۸٫۸ درصد شهرنشین ها و ۶٫۴۳ درصد روستایی ها کار داشته اند ولی برای پیدا کردن یک کار بهتر مهاجرت کرده اند. در مجموع می توان گفت حدود ۱۸ درصد ایرانی ها برای پیداکردن کار به جای دیگری مهاجرت کرده اند. این در حالی است که حدود ۵۰ درصد از افراد دلیل مهاجرت خود را پیروی از خانواده اعلام کردهاند. حال این که دلیل مهاجرت خانواده در سال های قبل چه بود را نمی توان دقیق مشخص کرد. ولی با توجه به آمارها احتمالا این نیز بی ارتباط با کاریابی نبوده است.

به طور متوسط چند ماه باید دنبال کار بگردیم؟

نتیجه یک بررسی میدانی از اجرای طرح آمارگیری نیروی کار کشور نشان می دهد از تعداد کل بیکاران مرد و زن ۱۰ ساله و بیشتر کشور، بیش از ۳۳ درصد ۱۹ ماه و بیشتر بیکار بوده اند. طولانی بودن دوره بیکاری و جست و جو برای شغل در یک دوره حدود دو ساله می تواند نتایج بسیار زیان باری برای جامعه به همراه داشته باشد. اولین آسیب بالا بودن دوره انتظار برای ورود به بازار کار این است که بدانیم حفظیات و داشته های تئوری جوان فارغ التحصیل دانشگاهی درگیر بیکاری (به شرط کارآمد بودن در بازار کار)، در یک دوره نسبتا طولانی جست و جوی کار کاملا فراموش خواهد شد و متاسفانه کارجویانی که چنین شرایطی را سپری می کنند،

در زمان ورود به بازار کار تنها چیزی که از دوره تحصیل خود به یاد می آورند همان مدرک کاغذی دانشگاهی است. در مورد زنان وضعیت به مراتب بدتر از مردان است و درصد زنانی که بیش از ۱۹ ماه منتظر یک شغل مانده اند، ۱۴ درصد بیشتر است. به دلیل وجود نداشتن مکانیزم های سنجش دقیق کارجویان، قرار گرفتن افراد بسیاری در پست ها و مشاغلی که اساسا توان انجام آن را ندارند، در نظر گرفتن مسائلی غیر از مهارت و تخصص افراد در پذیرش کارجویان از سوی برخی بخش ها و مسائلی از این دست باعث شده تا امروز کارجویان ایرانی اولین راه جست و جوی شغل را نه آزمون با شرایط برابر رقابت برای همه و نه عرضه مهارت و توانمندی های خود، بلکه پرس و جو از دوستان و آشنایان قرار دهند.

از چه راهی دنبال کار می گردیم؟

از چه روشی به دنبال کار می گردید؟ از طریق سایت ها و آژانس های کاریابی یا روزنامه و تماس با کارفرما؟ جواب این که از چه روشی بیشتر به دنبال کار می گردیم بسیار ساده است؛ دوستان و آشنایان. در حال حاضر، حدود ۳۵ درصد کل جست و جوی شغل و در عین حال ورود به بازار کار کشور از طریق پرس و جو از دوستان و آشنایان انجام می شود. دومین راهکار همان روش قدیمی درج آگهی یا پیداکردن کار از طریق آگهی های استخدامی چاپ شده در روزنامه است. در کنار این، ثبت نام افراد جویای کار در مراکز کاریابی کشور نیز سومین راهکاری است که افراد برای جست و جوی شغل بر می گزینند.

درج آگهی و یا مطالعه آگهی های استخدامی مندرج در روزنامه ها و مجلات و تماس با کارفرما نیز راهکارهای دیگری هستند که از سوی کارجویان مورد استفاده قرار می گیرد. به صورت کلی، ۳۳٫۱ درصد زنان و ۳۶٫۷ درصد مردان از طریق دوستان و آشنایان به دنبال کار می گردند. این مسئله در سال ۹۰ و ۹۱ نزدیک به ۴۰ درصد بوده است ولی طی سال های اخیر یا به خاطر سخت تر شدن شرایط کاری یا به دلایل پیدا و پنهان دیگری میزان پارتی بازی در ایران کمتر شده است و طی پنج سال حدود پنج درصد کمتر شده است. در عین حال روش های دیگری مثل، ثبت نام افراد جویای کار در مراکز کاریابی کشور افزایش پیدا کرده است.

تکنیک ایرانی ها برای پیدا کردن کار

در بخش کسانی که با کارفرما برای پیدا کردن کار تماس می گرفته اند نیز یک تغییر جالب را شاهد هستیم. این روش در سال ۹۰ بسیار پرطرفدار بوده ولی در سال ۹۲ استقبال از آن بسیار کم می شود. ولی بعد از آن دوباره این روش محبوب شده و اکنون میزان کسانی که از این طریق به دنبال کار می گردند به حدود ۱۴ درصد رسیده است. نکته جالب اینجاست که این روش، بیشتر مورد علاقه مردان است در حالی که روش مورد علاقه زنان بعد از پرس و جو از آشنایان، رفتن به سراغ آگهی های استخدامی است. در ضمن زنان بیشتر از مردان در آزمون های استخدامی دولتی و آژانس های کاریابی حضور داشته و کمتر دوست دارند به کارفرما زنگ بزنند.

چقدر خودمان به دنبال ایجاد کار رفته ایم؟

همیشه دنبال کار گشتن به دنبال کارمندی نیست. برای خیلی افراد به خصوص نسل جدید به نظر می رسد تعریف کار بیشتر به صاحبکار شدن نزدیک است تا کارمند شدن. احتمالا حدس می زنید که از سال ۹۰ تاکنون تعداد افراد بیشتری به سراغ کارسازی رفته اند تا کاریابی، ولی در حقیقت و طبق آمار کاملا در اشتباهید. طبق آخرین آمار تنها حدود ۶٫۵ درصد از جمعیت بیکار کشور به دنبال منابع مالی و امکانات برای شروع فعالیت خوداشتغالی بوده اند. این ۶٫۵ درصد برآورد عددی ۷٫۶ درصدی برای مردان و ۴٫۴ درصدی برای زنان در این بخش است.

از طرفی تنها ۱٫۶ درصد از افراد بیکار کشور به دنبال جاز کسب بوده و برای پروانه کار تقاضا دادهاند. بخواهیم از عقب تر به موضوع نگاه کنیم در مجموع حدود هشت درصد جمعیت کشور به دنبال خوداشتغالی هستند و بقیه به دنبال استخدام شدن می گردند. حتی با وجود رشد استارتاپ ها این روند از سال ۹۰ تاکنون تقریبا بی تغییر مانده است و حتی از سال ۹۳ تاکنون حدود یک درصد کاهش داشته است.

چرا بعضی افراد به دنبال کار نمی گردند؟

این گونه نیست که همه جمعیت بیکار ایران به دنبال کار باشند. بسیاری به دلایل مختلف اصلا به دنبال کار نمی گردند برای این که دقیقا بفهمیم چرا عده ای به دنبال کار نیستند و کلا پای خود را از این فرآیند بیرون کشیده اند به سراغ آمارهای سال ۸۴ تا ۹۵ رفتیم تا ببینیم مشکل کار در کجاست. مهم ترین دلیل افرادی که اصلا به دنبال کار نمی گردند مسئولیت های شخصی یا خانوادگی است. مسئله ای که از سال ۸۴ تاکنون بسیار بیشتر شده است و از حدود ۶۰ درصد به حدود ۸۰ درصد در سال ۹۵ رسیده است.

دلیل دوم کسانی که به دنبال کار نیستند اشتغال به تحصیل و یا آموزش است. مسئله ای که برخلاف بحث مسئولیت های شخصی یا خانوادگی، روندی کاهشی داشته است و از حدود ۵۰ درصد به ۴۵ درصد رسیده است. در مقام سوم کسانی وجود دارند که از انجام کار بی نیاز هستند و از سال ۸۴ تاکنون بسیار بیشتر شده اند و از حدود پنج درصد به حدود ۱۵ درصد رسیده اند. در مقام چهارم هم کسانی وجود دارند که به خاطر بیماری، ناتوانی جسمی موقت و بارداری به دنبال کار نمی گردند و میزان آنها هم تقریبا مشابه افراد بی نیاز از کار است.

البته درصد آنها طی این ۱۰ سال کمی کمتر شده است. در آخر این جدول با یک مورد بسیار عجیبی رو به رو می شویم که هرچند میزان کمی دارد ولی در نوع خود جالب توجه است. حدود دو درصد افراد به خاطر دل سرد شدن از جست و جوی کار و ناامید شدن از پیدا کردن کار دیگر به دنبال کار نیستند. میزان این افراد هم در سال ۸۴ نزدیک به صفر بوده است ولی با روندی رو به رشد، هر سال در حال افزایش هستند.


1 2