Tag Archives: گوش

خبرگزاری آريا – گل هميشه بهار» مرهم گوش درد


گل هميشه بهار» مرهم گوش درد

خبرگزاري آريا –
گل هميشه بهار
گل هميشه بهار يکي از معروف ترين گياهان است که در مناطق شمال آمريکا و اروپا مي رويد. در قديم هندي ها و عرب ها از آن استفاده دارويي مي کردند.
▪ ماليدن روغن آن، گوش درد را کاهش مي دهد.
▪ چاي اين گل براي شست و شوي چشم و برطرف کردن قرمزي چشم به کار برده مي شود.
▪ براي برطرف کردن عفونت گوش، چاي هميشه بهار بخوريد.
▪ اين گل در ايجاد رگ هاي خون جديد کمک مي کند و زخم ها و بريدگي ها را بهبود مي بخشد.
▪ اين گل خاصيت ضدعفوني کننده دارد و ماليدن اين گل روي قسمت هايي که درد و ورم ايجاد شده (به علت گزيدگي زنبور) تسکين مي دهد.
▪ پس از کشيدن دندان با دم کرده آن غرغره کنيد.
▪ خاصيت ضدالتهابي آن رگ هاي خون را منقبض کرده و مانع خون ريزي مي شود.
▪ روغن آن گردش خون را تحريک کرده و با ايجاد عرق بدن، دما و تب بدن را کاهش مي دهد.
▪ مصرف خوراکي آن، التهاب زخم معده را التيام مي دهد.
▪ استفاده از اين گل در لوازم آرايشي چين و چروک و خشکي پوست را برطرف مي کند.
▪ چاي آن ضدباکتريايي و ضدالتهابي است.
▪ چاي اين گل توليد کلاژن را تحريک مي کند.
▪ براي سم زدايي بدن پس از عمل جراحي چاي هميشه بهار بخوريد.
▪ چاي اين گل قاعدگي را تنظيم مي کند.
▪ چاي هميشه بهار را در يخچال قرار دهيد و هر بار براي تسکين دادن پوست ملتهب مانند آکنه و بواسير به کار ببريد.
▪ چاي گل هميشه بهار را روزي ۳ بار مي توان مصرف کرد.
▪ براي تهيه مرهم موضعي ۲۸ گرم گل خشک و يا برگ آن را با ۲۸ گرم روغن جامد بجوشانيد.
روزنامه خراسان



خبرگزاری آريا – راه هاي درمان التهاب گوش با روش هاي پزشکي و خانگي


راه هاي درمان التهاب گوش با روش هاي پزشکي و خانگي

خبرگزاري آريا –
درمان التهاب گوش, التهاب گوش خارجي
عفونت گوش خارجي اغلب با نوعي خارش و اگزماي پوستي شروع مي‌شود
اگرچه عفونت گوش در کودکان بيشتر شايع مي‌باشد تا بزرگسالان، با اين حال بزرگسالان نيز در معرض اين عفونت قرار دارند. معمولا عفونت گوش کودکان به سرعت بهبود پيدا مي‌کند، اما عفونت گوش در بزرگسالان اغلب نشانه‌اي از ديگر مشکلات جسمي مي‌باشد.
انواع عفونت گوش
سه نوع عفونت يا التهاب گوش وجود دارد که هر کدام از آن‌ها مرتبط با يکي از بخش‌هاي گوش مي‌باشند: گوش داخلي، مياني و خارجي
عفونت گوش داخلي
عفونت گوش داخلي در واقع نوعي التهاب گوش مي‌باشد. آماس گوش دروني (Labyrinthitis) نوعي عفونت گوش داخلي بوده که بر روي شنوايي و تعادل فرد تاثير مي‌گذارد. همچنين اين احتمال نيز وجود دارد که التهاب گوش داخلي نشانه‌اي از مننژيت باشد. علائم اين نوع التهاب عبارتند از:
سرگيجه
حالت تهوع
استفراغ
عفونت گوش مياني
گوش مياني درست در پشت پرده گوش قرار گرفته که مسئول انتقال صدا از گوش خارجي به گوش داخلي مي‌باشد. به عفونت گوش مياني، اوتيت مديا (otitis media) نيز گفته مي‌شود که شايع‌ترين نوع التهاب گوش مي‌باشد. اين عفونت ناشي از تجمع مايع در پشت پرده گوش بوده که منجر به تورم پرده گوش مي‌شود. از علائم آن مي‌توان به درد گوش، گرفتگي گوش، تب، مشکلات شنوايي و ترشح مايعاتي از گوش اشاره کرد.
عفونت گوش خارجي
عفونت گوش خارجي اغلب با نوعي خارش و اگزماي پوستي شروع مي‌شود. در اين حالت گوش دردناک، حساس، قرمز و متورم مي‌شود.
درمان التهاب گوش, التهاب گوش خارجي
براي درمان عفونت گوش خارجي بايد از دارو‌هاي ضد ميکروبي و ضد التهابي استفاده کرد
علل ايجاد عفونت يا التهاب گوش
عفونت‌هاي گوش اغلب ناشي از عفونت‌هاي باکتريايي مي‌باشند. اگر عفونت گوش مياني از نوع باکتريايي باشد، به احتمال زياد باکتري Streptococcus pneumoniae عامل ايجاد عفونت بوده است. عفونت گوش مياني اغلب ناشي از سرما خوردگي يا ديگر مشکلات تنفسي مي‌باشد. عفونت گوش خارجي بيشتر ناشي از تجمع آب در گوش بوده که به خاطر شنا يا حمام کردن ايجاد مي‌شود.
راه هاي درمان التهاب گوش
نوع درمان التهاب گوش بستگي به نوع عفونت دارد. در بيشتر موارد، براي درمان عفونت‌هاي گوش مياني و خارجي، مصرف آنتي بيوتيک‌ها ضروري مي‌باشند. اگر عفونت گوش خفيف باشد، مي توانيد از روش‌هاي زير براي درمان عفونت‌ استفاده کنيد:
گذاشتن حوله يا پارچه‌اي گرم بر روي گوش آسيب ديده
مصرف دارو‌هاي ضد درد مانند ايبوپروفن يا استامينوفن
استفاده از قطره‌هاي گوش براي کاهش درد
مصرف دارو‌هاي ضد احتقان مانند سودوافدرين (pseudoephedrine)
درمان عفونت گوش مياني
براي درمان التهاب گوش مياني احتمالا آنتي بيوتيک تجويز مي‌شود. برخي از آنتي بيوتيک‌ها به صورت خوراکي مصرف شده و برخي ديگر به صورت قطره در گوش چکانده خواهند شد. احتمالا پزشک دارو‌هاي ضد درد و ضد التهابي را براي کاهش علائم عفونت نيز تجويز خواهد کرد.
همچنين از تکنيک دميدن (Autoinsufflation) مي‌توان براي درمان عفونت گوش مياني استفاده کرد. اين روش به پاک شدن لوله استاش (eustachian tube) گوش کمک مي‌کند. براي انجام اين کار بيني خود را فشار داده، دهان خود را بسته و به آرامي نفس خود را بيرون دهيد. در اين حالت، هوا وارد لوله‌هاي استاش شده و به تخليه آن‌ها کمک مي‌کند.
براي درمان عفونت گوش خارجي بايد از دارو‌هاي ضد ميکروبي و ضد التهابي استفاده کرد. اگر پزشک تشخيص دهد که اين عفونت از نوع باکتريايي مي‌باشد، احتمالا آنتي بيوتيک تجويز خواهد کرد. اگر عفونت از نوع ويروسي باشد، بايد صبر کنيد تا عفونت به مرور از بين برود. بسته به نوع ويروس، ممکن است پزشک درمان‌هاي ديگري را نيز براي شما در نظر بگيرد. در مواردي که عفونت با درمان‌هاي پزشکي بر طرف نشود و يا در مدت زمان کوتاهي گوش پر از عفونت شود، اين احتمال وجود دارد که پزشک جراحي را توصيه کند. در بيشتر موارد لوله‌هايي در گوش قرار داده شده که عفونت‌هاي موجود در گوش را تخليه مي‌کنند.
درمان التهاب گوش, التهاب گوش خارجي
يکي از دلايل ايجاد عفونت گوش را مي‌توان آلرژي غذايي در نظر گرفت
استفاده از روش‌هايي طبيعي براي درمان التهاب گوش
استفاده از روغن سير: سير داراي خواص ضد ميکروبي، ضد ويروسي و ضد قارچي بوده و به عنوان آنتي بيوتيکي طبيعي، مي‌تواند عوامل بيماري زاي عفونت گوش را از بين ببرد.
مصرف پروبيوتيک: استفاده از مکمل‌هاي پروبيوتيک مي‌توانند به درمان التهاب گوش کمک کنند. همچنين مي‌توانيد پروبيوتيک را از طريق خوردن ماست پروبيوتيک و آب نارگيل تخمير شده (کفير نارگيل) به دست آوريد.
از بين بردن آلرژي: يکي از دلايل ايجاد عفونت گوش را مي‌توان آلرژي غذايي در نظر گرفت. به گفته محققان، کودکان مبتلا به آلرژي غذايي بيشتر به عفونت‌هاي گوش دچار مي‌شوند؛ بنابراين اگر فرد به گلوتن، لبنيات و آجيل آلرژي داشته باشد، احتمال ابتلا به عفونت گوش در آن‌ها بيشتر است.
گياه گل ماهور (خرگوشک): استفاده از روغن گياه گل ماهور يکي از بهترين روش‌ها براي درمان التهاب گوش مي‌باشد.
گرما و استراحت: استراحت کردن و خوردن غذا‌هاي مقوي و سالم کمک بسياري به درمان عفونت گوش مي‌کنند. همچنين مي‌توانيد بر روي گوش خود حوله‌هاي گرم شده را قرار دهيد. به ياد داشته باشيد که حوله‌ها زياد داغ نباشند.
ويتامين D: ويتامين D باعث افزايش تقويت سيستم ايمني بدن شده که در نتيجه به بهبود سريع عفونت گوش نيز کمک مي‌کند.
در پايان اگر احساس مي‌کنيد که مبتلا به عفونت گوش شده ايد، بايد هر چه سريع‌تر تحت درمان قرار گرفته تا دچار عوارض جانبي از قبيل مشکلات شنوايي يا سرايت عفونت به ديگر قسمت‌هاي بدن نشويد.
منبع:setare.com



خبرگزاری آريا – گوش پاک‌کن استفاده نکنيد


گوش پاک‌کن استفاده نکنيد

خبرگزاري آريا – آيا شما هم براي تميزکردن گوشتان از گوش پاک‌کن استفاده مي‌کنيد؟ اگر بله، پس بهتر است از اين عادت دست برداريد، چون پزشکان توصيه مي‌کنند گوش‌پاک‌کن را نبايد در کانال گوش فرو کرد، چراکه موجب صدمه به گوش مي‌شود.
به گزارش جام جم، استفاده از گوش پاک‌کن بخصوص در کودکان خطرناک‌تر است. براساس پژوهشي که در سال ۲۰۱۷ انجام شد، بيش از ۲۶۰ هزار کودک زير ۱۸ سال در فاصله سال‌هاي ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰ به‌دليل صدمات ناشي از گوش پاک‌کن مورد معالجه قرار گرفتند. اما گوش پاک‌کن چگونه موجب صدمه به گوش مي‌شود؟
از گوش پاک‌کن براي تميزکردن جرم گوش استفاده مي‌کنند، اما واقعيت اين است که وقتي گوش پاک‌کن را داخل کانال گوش فرو مي‌بريد، جرم گوش بيشتر به‌سمت داخل رانده مي‌شود. به‌طورکلي استفاده از گوش پاک‌کن مي‌تواند به پرده گوش آسيب بزند و موجب صدمات موقتي يا حتي دائمي شود. مثلا شايد پرده گوش سوراخ يا پاره شود و به درد و خونريزي بينجامد. بدترين عارضه‌اي که ممکن است بر اثر استفاده از گوش پاک‌کن بروز کند، ناشنوايي دائمي است. اگر پرده گوش سوراخ شود، بسته به اين‌که شدت آسيب چقدر است، شايد به جراحي نياز پيدا کند.
حتما مي‌پرسيد پس گوشمان را چطور تميز کنيم؟ جرم گوش يا به‌اصطلاح پزشکي سِرومِن نوعي ماده طبيعي مرطوب‌کننده و همچنين خودپاک‌کننده است. جرم اضافي معمولا پس از اين‌که خشک شد، بر اثر استحمام پاک مي‌شود و به هيچ کار اضافه خاصي نياز نيست. جرم گوش درواقع از نفوذ آلودگي‌ها و باکتري‌ها به گوش داخلي جلوگيري مي‌کند، اما اگر تجمع بيش‌ازحد جرم گوش موجب درد و مشکلات شنوايي شد، حتما به پزشک مراجعه کنيد. هشدار مهم اين‌که هرگز در چنين مواردي اقدام به فروکردن اجسام خارجي در گوش نکنيد. پزشک مي‌تواند اين عارضه را با تجويز قطره يا ديگر روش‌هاي مطمئن درمان کند. اما با همه اينها گوش پاک‌کن وسيله‌اي کاربردي است که به‌جاي پاک‌کردن گوش مي‌توانيد از آن در آرايش يا براي تميزکردن نقاط غيرقابل دسترس استفاده کنيد.


راههای مقابله با گوش درد نوزاد در هواپیما


وب سایت نبض ما – ترجمه از مهناز ضحاکی: پیش از آن که درباره گوش درد نوزاد در هواپیما صحبت کنیم، ابتدا باید بگوییم که نوزادان زیادی هم هستند که ممکن است، هرگز نشانه هایی از گوش درد در هواپیما نداشته باشند. گوش درد چه در بزرگسالان یا کودکان، می تواند آزار دهنده و مشکل ساز باشد.

راههای مقابله با گوش درد نوزاد در هواپیما

هنگام سفرهای هوایی، نوزادان و کودکان ممکن است در هنگام پرواز هواپیما و فرود آن، به گوش درد دچار شوند. زیرا لوله هایی که گوش میانی را به پشت گلو متصل می کنند و فشار هوا را در گوش حفظ می کنند، به راحتی فشرده می شوند.

زمانی که در حین پرواز، نوزاد احساس ناراحتی کرده و مدام در حال گریه کردن باشد، در این زمان باید علت را جستجو کرد. یکی از ناراحتی های عمده نوزادان در سفرهای هوایی، می تواند گوش درد باشد.

گوش انسان به عنوان مرکز تعادل، می تواند کاملا به تغییر فشارها حساس باشد و دلیل آن هم این است که گوش بیرونی توسط غشای نازکی به نام غشای تمپان یا گوش درام از گوش میانی جدا شده است. تفاوت فشار در این غشا، باعث درد شده و از هر ۳ مسافر (بچه ها بیشتر از بزرگسالان) در سفرهای هوایی، احساس شنوائی، ناراحتی یا حتی درد در گوش ایجاد می شود.

روشهای جلوگیری از گوش درد نوزاد در هواپیما

به منظور کاهش درد گوش در نوزادان و کودکان در مواقع لزوم و با تجویز پزشک، می توان از قطره گوش، ایبوپروفن یا استامینوفن استفاده کرد.

بچه ها در تمام سنین و به دلایل مختلفی گریه می کنند و شما به دلیل محدودیت فضایی هواپیما، سعی می کنید برای آرام کردن فرزند خود تلاش کنید اما باید بدانید که گریه نوزاد می تواند علتی مانند گوش درد داشته باشد که به دلیل تغییرات فشار هوا ایجاد شده است.

در ابتدا به بررسی وضعیت کودک بپردازید تا علت اصلی گریه نوزاد مشخص شود. وضعیت هایی مانند گرسنگی نوزاد، کثیف شدن پوشک، سرد یا گرم بودن و غیره. سعی کنید او را در صندلی های میانی هواپیما قرار داده و وضعیت او را چک کنید.

گوش درد نوزاد در هواپیما می تواند گاه سبب عفونت جدی در نوزاد شده و مشکلات دیگری را به همراه داشته باشد. بنابراین در صورت بروز این وضعیت بلافاصله اقدام های لازم را انجام دهید.

معمولا بزرگسالان برای رفع گوش درد یا پیشگیری از آن، از تکه ای شکلات یا آدامس استفاده می کنند. اما چنین چیزی برای نوزاد ممکن نیست.

به هر حال گوش نوزاد هم مانند افراد بزرگسال می تواند دچار آسیب و دردهای احتمالی شود و شما باید برای تنظیم فشار ​​گوش و تعادل آن، نوزاد را به حالت عادی بازگردانید. معمولا نوزادان در هنگام پرواز بیشتر از بزرگسالان دچار درد در گوش می شوند. زیرا کنترل درد گوش در بزرگسالان به مراتب آسان تر است.

اگر کودک شما در حین پرواز به عفونت گوش دچار شده باشد، توصیه می شود که با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید. متاسفانه، اکثر روش های جلوگیری از گوش درد بزرگسالان و یا رفع درد در آن ها، برای نوزادان کاربرد ندارد.

به همین دلیل پیش از سفر بهتر است تمام موارد را با پزشک در میان بگذارید. همچنین توصیه می شود که نوزادانی که دچار عفونت یا درد در ناحیه گوش هستند پیش از سفر درمان شده و در صورت امکان، پرواز خود را به تعویق اندازید. با این کار شما می توانید از مشکلات احتمالی در حین پرواز و پس از آن پیشگیری کنید.

علاوه بر این باید گفت، سطح سر و صدای هواپیما می تواند در محدوده ۶۰ تا ۱۰۰ دسیبل باشد که در حین پرواز شدت می یابد. همین موضوع می تواند احساس ناراحتی و گوش درد در نوزاد شما ایجاد کند. در این زمان، شما می توانید با استفاده از پنبه های کوچکی در گوش کودک، سطح دسیبل صدای هواپیما را کاهش دهید. مکیدن سینه مادر و شیر خوردن هم باعث کاهش درد گوش و یا جلوگیری از آن می شود.

این عمل همانند جویدن آدامس یا شکلات در بزرگسالان است. زمانی که نوزاد و کودک شما عمل مکیدن را انجام می دهد، فشار هوای وارد شده در گوش او کم شده و او را آرام می کند. متخصصان اطفال و ناظران پرواز، به طور معمول بطری شیر، پستانک یا سینه مادر را در طول زمان تغییرات فشار در کابین هواپیما پیشنهاد می دهند.

به این دلیل که تغییر فشار معمولا به اندازه یک ساعت و نیم قبل از فرود به میزان قابل توجهی بسته به ارتفاع پرواز، متفاوت است. تغییرات فشار در مرحله اولیه پرواز، طی پرواز و هنگام فرود کمی متفاوت بوده و می تواند بر مایع گوش میانی کودک تاثیر گذارد.

راههای مقابله با گوش درد نوزاد در هواپیما

در صورتی که به همراه نوزاد خود به سفر هوایی می روید، از کارکنان هواپیما بخواهید تا صندلی کنار راهرو و نزدیک به قسمت جلویی هواپیما در اختیار شما و کودک قرار دهد. زیرا سر و صدای هواپیما در این قسمت کمتر است. سعی کنید در طول سفر کودک را با کریر مخصوص او به خود نزدیک کرده و در آغوش بگیرید.

در صورت هر گونه مشکل و گوش درد در نوزاد، از کارکنان هواپیما کمک بگیرید و به خاطر داشته باشید که گوش درد نوزاد در هواپیما مشکل جدی محسوب نشده و با فرود هواپیما به راحتی برطرف می شود . اما در صورت رعایت نکردن موارد و اقدامات لازم ممکن است مشکلاتی ایجاد کند.

این نکات را برای کمک به جلوگیری از گوش درد نوزاد در هواپیما انجام دهید:

۱ – بگذارید کودک گریه کند. اگر چه ممکن است برای شما (و مسافران همسایه شما) ناراحت کننده باشد، گریه باعث می شود که گوش درد کودک اندکی آرام شود.

۲- استفاده از سرم نمکی بینی نوزاد، که می تواند در باز شدن مخاط بینی و گوش موثر باشد. این کار را قبل از شروع پرواز و فرود و با تجویز پزشک، انجام دهید.

۳-سعی کنید در حین پرواز از قطره های گوش خفیف برای نوزاد استفاده کنید. توصیه می شود که پیش از پرواز نزد پزشک رفته و داروی مورد نظر را تهیه کنید. متخصص اطفال، تمام موارد احتیاطی و مراقبتی لازم را در حین سفر هوایی در اختیار شما قرار می دهد. پیش از مصرف نیز دستورالعمل بسته را به دقت مطالعه کنید.

۴-هرگز به طور خودسرانه از قطره یا آنتی هیستامین برای آرام کردن یا خواباندن نوزاد استفاده نکنید. پیش از مصرف هر نوع دارویی در هنگام سفر، در مورد نوع و دوز مناسب داروی گوش درد نوزاد خود، با پزشک متخصص اطفال صحبت کنید.

۵- سعی کنید کمی آب خوردن به نوزاد یا کودک خود بدهید. نوشیدن آب فراوان در کاهش یا جلوگیری از درد گوش کودک بسیار موثر است. البته در کودکان بزرگ تر نیز می توانید از شکلات و آدامس استفاده کنید.

۶- سعی کنید تا می توانید از سینه خود به نوزاد شیر بدهید. شیر مادر در تسکین گوش درد موثر است. شما می توانید در این گونه مواقع از بطری های شیر خشک هم استفاده کنید. هر چیزی که عمل مکیدن را در نوزاد به وجود آورد در جلوگیری و کاهش درد گوش نوزاد در هواپیما موثر است.

با رعایت موارد فوق می توانید در طی سفر، آرامش و امنیت کودک خود را فراهم کنید. بهتر است پیش از سفر، در مورد سفر هوایی با نوزاد، نزد مشاور یا پزشک بروید تا راهنمایی های لازم صورت گیرد.


دکتر بهزاد عابدین- متخصص گوش، حلق و بينی


  دکتر بهزاد عابدین- متخصص گوش، حلق و بيني

 

 

اقدامات قبل از عمل جراحی زیبایی بینی

قبل از برنامه ریزی عمل بینی، شما باید با جراح بینی خود برای بحث درباره عوامل مهمی که نقش تعیین کننده در موفقیت آمیز بودن عمل جراحی زیبایی بینی برای شما دارد، صحبت و مشورت کنید. در این جلسه معمولاً شما اطلاعات مفیدی را دریافت می کنید.

 

دکتر بهزاد عابدین- متخصص گوش، حلق و بيني 

 

یکسری نکات قبل از عمل جراحی بینی به شرح زیر مورد توجه قرار می گیرد:


سابقه بیماری شما. مهمترین سوالی که دکتر قبل از عمل بینی از شما می پرسد درباره انگیزه و هدف شما از انجام عمل جراحی بینی است. از جمله نکات مهم این است که دکتر از شما درباره سابقه بیماری سوال می کند که این موضوع شامل ارائه یک تاریخچه از گرفتگی بینی، پولیپ بینی، جراحی های انجام شده و هر گونه داروی مورد استفاده است. اگر شما با مشکلات خونی همچون بیماری هموفیلی و یا مشکلات انعقادی مواجه هستید، نمی توانید برای انجام عمل جراحی بینی فرد مناسبی باشید.
معاینه فیزیکی. دکتر شما یک معاینه فیزیکی کامل از بدن شما با استفاده از بررسی آزمایشات قبل از عمل بینی همچون تست خون انجام می دهد. در این حالت دکتر پوست، ناحیه داخلی و خارجی بینی شما را معاینه و بررسی می کند. معاینه فیزیکی به دکتر کمک می کند تغییرات مورد نیاز در بینی شما را مشخص کند و ویژگی های فیزیکی همچون ضخامت پوست یا قدرت غضروف بینی شما را بررسیی نماید. در حقیقت این مسائل می تواند بر نتایج حاصل از عمل جراحی بینی شما تاثیر گذار باشد. معاینه فیزیکی همچنین برای تعیین تاثیر جراحی رینوپلاستی بر سیستم تنفسی شما مهم و ضروری می باشد.
گاهی اوقات جراح با شما درباره انجام یک عمل جراحی برای اصلاح چانه نیز صحبت می کند. اصلاح چانه به این دلیل لازم است که گاهی اوقات کوچک بودن چانه باعث ایجاد تصور بزرگ بودن بینی می شود. در بسیاری از مواقع انجام عمل جراحی چانه ضروری نیست، اما می تواند در افزایش تناسب صورت شما نقش تعیین کننده داشته باشد.

دکتر بهزاد عابدین- متخصص گوش، حلق و بيني

 

اقدامات و مراقبت های قبل از عمل:


۱-در صورت بروز سرماخوردگی و یا ضایعات تبخال در طی یک هفته منتهی به عمل، جراحی قابل انجام نمی باشد و باید تا بهبودی کامل به تعویق بیفتد.
۲-مصرف مسکنهایی چون آسپرین، بروفن (ژلوفن)، دیکلوفناک، ناپروکسن، ویتامین ای، امگا۳، چای سبز و زنجبیل طی یک هفته منتهی به عمل ممنوعیت دارد.
۳-مصرف دخانیات از سه هفته قبل از عمل باید متوقف شود.
۴-شب قبل از عمل استحمام کنید. در آقایان اصلاح کامل صورت انجام شود.
۵-جهت کاهش استرس در روز جراحی، شب قبل از عمل میتوانید از داروهای آرام بخش مثل لورازپام یا آلپرازولام استفاده کنید.
۶-پیش از عمل لازم است به مدت ۸ ساعت کاملا ناشتا باشید و حتی مصرف مایعات ممنوعیت دارد. شب قبل از عمل غذای سبک میل کنید.
۷-یک ساعت قبل از عمل در کلینیک حضور داشته باشید.
۸-به همراه داشتن کارت ملی یا مدرک شناسایی معتبر، آزمایشات، سی تی اسکن و سایر مدارک پزشکی (در صورت وجود) و حضور یکنفر همراه در روز عمل الزامی است (در مورد افراد زیر ۱۸ سال حضور پدر جهت رضایت عمل الزامی است).

 

دکتر بهزاد عابدین- متخصص گوش، حلق و بيني 
چسب زدن:

    اولین نوبت چسب زدن بلافاصله پس از برداشتن اسپلینت توسط پزشک انجام می شود و به طور معمول بسته به صلاحدید پزشک و شرایط بینی لازم است هفته ای ۲ تا ۳ نوبت انجام شود.
    چسب زدن صحیح و اصولی نقش مهمی در تسریع روند بهبودی و کاهش تورم دارد . بنابراین نحوه صحیح چسب زدن توسط جراح به شما توضیح داده می شود.
    طول مدت چسب زدن بر اساس شرایط بینی هر فرد و صلاحدید پزشک متفاوت می باشد.
    باتوجه به اینکه صورت و بینی هنگام خوابیدن بخصوص خواب شبانه متورم می شوند زدن یک لایه چسب سبک در طی شب پس از گذشت زمان کافی از جراحی و برداشتن چسب در طی روز مفید خواهد بود. 

 

دکتر بهزاد عابدین- متخصص گوش، حلق و بيني

 دکتر بهزاد عابدین- متخصص گوش، حلق و بينی

دکتر بهزاد عابدین

دارای درجه دانشنامه (بورد تخصصی)

عضو انجمن گوش، حلق، بينی و جراحي سر و گردن ايران

عضو انجمن راينولوژی ايران

 

 ساعات کاری:

شنبه، دوشنبه و سه شنبه ۱۶ الی ۲۰ 

  


 

برای کسب اطلاعات جامع تر به سایت دکتر بهزاد عابدین مراجعه فرمایید.

دکتر بهزاد عابدین- متخصص گوش، حلق و بينی لینک اینستاگرام

 

 


خبرگزاری آريا – آيا گوش کردن موسيقي با هدفون خطرناک است؟


آيا گوش کردن موسيقي با هدفون خطرناک است؟

خبرگزاري آريا – بسياري از افراد بر اين باورند مشکلات گوش مربوط به سالمندي است و به محض اين که صحبت از پيرگوشي مي‌شود آن را به افزايش سن ربط مي‌دهند. آيا واقعا همين طور است؟ اين که مي‌گويند پيرگوشي درماني ندارد يک واقعيت علمي است؟
به گزارش جام جم، بايد بدانيد پيرگوشي در سالمندان، مشکل نسبتا شايعي است که بتدريج با بالا رفتن سن ايجاد مي‌شود. از آنجا که روند افت شنوايي تدريجي است، افرادي که دچار پيرگوشي مي‌شوند، ممکن است متوجه کم شنوايي خود نشوند.
اتفاقي که در پديده پيرگوشي مي‌افتد اين است که سلول‌هاي حلزوني گوش ـ که وظيفه آنها گرفتن سيگنال‌هاي صوتي است- تحليل مي‌روند.
نکته بسيار مهم اين که برخلاف باور عموم بيشتر وقت‌ها علت اين موضوع افزايش سن است، اما گاهي اوقات دليل ژنتيک دارد. به عنوان مثال، پيرگوشي در آقايان و در افرادي که سابقه کاهش شنوايي در خانواده‌شان وجود دارد، بيشتر است.
افرادي که در محيط‌هاي پرسروصدا و بدون حفاظت از گوش‌ها سال‌هاي متمادي کار مي‌کنند، در معرض ابتلا به اين بيماري قرار دارند و ممکن است قبل از رسيدن به دوران سالمندي به اين عارضه مبتلا شوند.
همچنين با صنعتي شدن جوامع، آلودگي‌هاي صوتي افزايش يافته و صداي خودروها، ابزارهاي مکانيکي، کارخانه‌ها و حتي موسيقي‌هاي بلند و گوشخراش بشدت شنوايي انسان را تحت تاثير قرار داده و به همين علت، امروزه درصد زيادي از افراد در سنين مختلف از عارضه پيرگوشي رنج مي‌برند.
پس اين بيماري فقط مختص سالمندان نيست. در اين ميان، بعضي داروها هم مي‌توانند اثرات منفي زيادي روي گوش داشته باشند و به تخريب حلزون و عصب شنوايي منجر شوند که مهم‌ترين آنها مصرف بي‌رويه داروهاي مسکن و آنتي‌بيوتيک‌هاست.
از طرفي بيماري‌هاي زمينه‌اي مانند ديابت و نارسايي‌هاي قلبي و عروقي نيز خطر ابتلا به پيرگوشي را در سالمندان افزايش مي‌دهند و به همين دليل همواره توصيه مي‌شود سالمندان هر شش ماه يکبار به مراکز شنوايي سنجي مراجعه کنند و تحت تست‌هاي شنوايي سنجي قرار بگيرند تا در صورت نياز براي آنها سمعک تجويز شود.
از طرفي، جرم گوش يکي ديگر از اين مشکلات است که مي‌تواند به درجات متفاوتي کاهش شنوايي ايجاد کند. اين کاهش شنوايي در يک فرد جوان مشکل چنداني ايجاد نمي‌کند اما به مرور زمان مشکل ساز خواهد شد.
حالا واقعا هدفون و هندزفري و مدام صحبت کردن با تلفن تاثيري در ايجاد زودرس پيرگوشي دارند؟ پاسخ مثبت است.
حداکثر شدت صوتي را که ما مي‌توانيم بدون هيچ‌گونه عارضه‌اي تحمل کنيم ۷۰ دسي‌بل است (دسي‌بل واحد سنجش صوت است) اما هدفن‌ها تا هزار برابر اين شدت صوت مجاز ممکن است صوت ايجاد کنند.
طبيعتا اگر کسي با شدت بالاتر از حد مجاز به هدفون گوش دهد دچار کاهش شنوايي ناشي از آن مي‌شود و با توجه به روند از دست رفتن سلولي و سالمندي خيلي زودتر دچار پيرگوشي خواهد شد.
چطور بفهميم صدا در حد استاندارد يا بالاتر است؟ وقتي صدايي را خودتان احساس مي‌کنيد بلند يا آزاردهنده است يا به تعبير ديگري بعد از مدتي گوش دادن به صدا احساس مي‌کنيد صداهاي ديگر را متوجه نمي‌شويد يا حين گوش دادن به آن صدا پس از مدتي احساس درد و عصبي بودن مي‌کنيد يعني آن صدا استاندارد نيست.
حال سوال اينجاست آيا وزوز گوش هم مي‌تواند ارتباطي با پيرگوشي داشته باشد يا اين يک باور غلط است؟ بايد گفت بله اين دو بيماري به هم مرتبط هستند و در خيلي از موارد با هم ديده مي‌شوند. بايد بدانيد آماري که در مورد وزوز گوش وجود دارد نشان مي‌دهد در ۵۰ تا ۶۰ سالگي حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد افراد از مشکل وزوز گوش رنج مي‌برند و اين آمار وقتي به ۷۰ سالگي مي‌رسد، بيشتر مي‌شود.
به عبارتي به علت مشکلي که در سيستم شنوايي وجود دارد، فرد احساس وزوز گوش يا صداي دروني در گوش مي‌کند که خيلي آزاردهنده است و زندگي فرد را مختل مي‌کند. اين در حالي است که بر خلاف ادعاي بسياري از تبليغات با دارودرماني نمي‌توان اين شنوايي از دست رفته را برگرداند و حتي هيچ دارويي وجود ندارد که بتواند فرآيند آن را کندتر کند.
در اين مشکل، سلول‌هاي عصبي از بين مي‌روند و از آنجا که اين سلول‌ها قابليت ترميم ندارند، پس غيرقابل درمان هستند. تنها کمکي که به اين افراد مي‌توان کرد اقدامات بازتواني مانند استفاده از سمعک است البته انواع متفاوتي از سمعک در بازار وجود دارد و يک شنوايي‌سنج با بررسي‌هاي کارشناسي فردي که دچار مشکلات شنوايي است، بهترين سمعک را معرفي مي‌کند.
در زمان خريد سمعک بايد توجه داشته باشيد گران‌قيمت‌ترين محصول ممکن است بهترين نوع آن نباشد، در حالي که يک محصول ارزان‌تر هم مي‌تواند مشکل را رفع کند.


خبرگزاری آريا – از بيماري فشار گوش چه مي‌دانيد؟


از بيماري فشار گوش چه مي‌دانيد؟

خبرگزاري آريا – حملات ناگهاني سرگيجه گاهي آنقدر شديد است که پس از ايجاد ترس و دلهره در بيماران و اطرافيان آنها، بيمار را روانه اورژانس مي‌کند.
معمولا چک قلبي ـ عروقي و چک مغز و اعصاب اولين قدمي است که براي بيمار انجام مي‌شود. اگر دليلي براي سرگيجه ناگهاني يافت نشود، ارزيابي گوش در اولويت قرار مي‌گيرد. خيلي از بيماران باورشان نمي‌شود که اين حمله ناگهاني و خطرناک، که ممکن است حتي بيمار را به زمين زده باشد، مي‌تواند ناشي از اختلالي در گوش باشد.
يکي از اختلالات شايع گوش که با حملات ناگهاني سراغ بيمار مي‌آيد، سندرم منير يا به صورت عاميانه بيماري فشار گوش است.
سندرم منير در اثر افزايش فشار گوش داخلي رخ مي‌دهد. از آنجا که گوش داخلي مسئول حس شنوايي و تعادل است، بيماري منير اغلب اين توابع را تحت تاثير قرار مي‌دهد بنابراين علائمي مانند کاهش شنوايي، وزوز گوش (زنگ زدن در گوش) و سرگيجه بيشتر در بيماري منير شايع است.
ممکن است اين علائم در شدت متفاوت بوده و در طول دوره بيماري، نوسان داشته باشد. شيوع منير در سنين ۴۰ تا ۶۰ سالگي بسيار بالاست.
افزايش مايع گوش داخلي که آندولنف ناميده مي‌شود، موجب بالارفتن فشار داخلي مايع گوش داخلي مي‌شود.
هنوز مشخص نشده اين افزايش مايع علت اين بيماري است يا منير نتيجه بيماري ديگري است. براي مثال بسياري از بيماران دچار ميگرن ممکن است علامت‌هايي شبيه منير ايجاد کنند. از ديگر علت‌هاي اين بيماري مي‌توان به عفونت، آلرژي و ضربه به سر و استرس و اضطراب اشاره کرد.
از ويژگي‌هاي منير، ناگهاني بودن حملات است. اين حالت مدام در حال رخ دادن و ناپديد شدن است و حتي ممکن است ماه‌ها و سال‌ها بدون علامت در بدن باقي بماند.
علامت‌هاي اصلي بيماري منير عبارتند از سرگيجه، کاهش شنوايي، وزوز گوش، احساس پري در گوش و سرگيجه‌هاي چرخشي و تهوع و استفراغ. گاهي ممکن است برخي از اين علائم وجود داشته باشد. نکته مهم آن است که گاهي فشار گوش رخ مي‌دهد بدون اين‌که تشخيص قطعي بيماري منير وجود داشته باشد. در اين موارد ممکن است درمان بموقع مانع از بازگشت سرگيجه شود.
گر چه درمان قطعي براي بيماري منير وجود ندارد، اما مي‌توان با برخي از درمان‌ها علائم آن را کنترل کرد. درمان بيماري منير توسط متخصص گوش و حلق و بيني انجام مي‌شود.
بعضي از داروها نيز ممکن است تعداد حملات بيماري منير را کاهش دهد. در موارد شديد که به دارو و ديگر تکنيک‌هاي غيرتهاجمي پاسخ نمي‌دهد، ممکن است عمل جراحي تجويز شود. داروهاي ضد تهوع که به طور معمول براي تهوع و استفراغ استفاده مي‌شود، مي‌تواند به سرکوب سرگيجه کمک کند.
داروهاي مورد استفاده در بيماري‌هاي حرکتي نيز ممکن است در اين زمينه مفيد باشد. ديورتيک با افزايش دفع آب از طريق ادرار مي‌تواند در کاهش فشار مايع در گوش داخلي موثر باشد. اين داروها ممکن است براي مديريت بلند مدت بيماري استفاده شود.
کورتيکواستروئيدها نيز باعث کاهش التهاب شده و به نظر مي‌رسد براي کاهش فشار مايع در گوش داخلي مفيد باشد. با آنها نمي‌توان اين بيماري را درمان کرد، اما در شدت علائم، کاهش ايجاد مي‌کند.
جنتامايسين هم يک آنتي بيوتيک است که ممکن است به کاهش شدت و طول مدت سرگيجه کمک کند. اين دارو گاهي به صورت تزريقي نيز تجويز مي‌شود.
امروزه با پيشرفت فناوري، ارزيابي فشار گوش براحتي مقدور است. متخصصان شنوايي شناسي در کلينيک‌هاي تخصصي سرگيجه با استفاده از ابزارهاي دقيق ارزيابي سرگيجه مي‌توانند فشار گوش شما را ارزيابي کنند، بنابراين هر زماني که علائم شبيه بيماري منير را احساس کرديد، مي‌توانيد با مراجعه به شنوايي شناس و متخصص گوش و حلق و بيني، اختلال گوش داخلي را تشخيص دهيد.
هر چه زودتر به پزشک مراجعه کنيد احتمال درمان شما افزايش مي‌يابد و مي‌توانيد از وقوع سرگيجه‌هاي ناگهاني و حمله‌اي جلوگيري کنيد.
دکتر نيما رضازاده – دکتراي تخصصي اديولوژي (شنوايي و تعادل) / جام جم


خبرگزاری آريا – فيلم: چرا نبايد داخل گوش را با گوش پاک کن تميز کرد؟


فيلم: چرا نبايد داخل گوش را با گوش پاک کن تميز کرد؟

خبرگزاري آريا – برترين ها – احسان درخشنده: همه‌ي ما از وجود يک سري اجرام در داخل گوش خود مطلع هستيم. عامه‌ي مردم اين اجرام را «چِرک» تلقي مي‌کنند و در هر فرصتي که به دست مي‌آورند نسبت به خارج نمودن آن‌ها از گوش اقدام مي‌کنند. براي خارج کردن اجرامِ گوش، مردم از شيوه‌ها و روش‌هايي استفاده مي‌کنند که بعضي از آن‌ها علاوه بر غيربهداشتي بودن، مي‌توانند خطرآفرين هم باشند؛ مثلاً، به کَرّات ديده‌ايم که فردي با فرو کردن کليد يا يک شيء نوک‌تيزِ ديگر درون گوش، قصد خارج کردن اين اجرام را دارد.
از ديگر سو، برخي از افراد، گوش‌پاک‌کن را وسيله‌اي مناسب براي نظافت گوش تلقي مي‌کنند و گاهاً با آن نسبت به تميز کردنِ گوش‌ها مبادرت مي‌ورزند (به خصوص پس از استحمام). اما آيا گوش‌پاک‌کن وسيله‌ي مناسبي براي اين کار هست؟ آيا خارج نمودن اجرام از گوش به سلامتِ گوش کمک مي‌کند؟ پاسخ اين پرسش‌ها را با تماشاي ويدئوي زير مي‌توانيد بيابيد.
فيلم: چرا نبايد داخل گوش را با گوش پاک کن تميز کرد؟


فیلم: چرا نباید داخل گوش را با گوش پاک کن تمیز کرد؟




برخی از افراد، گوش‌پاک‌کن را وسیله‌ای مناسب برای نظافت گوش تلقی می‌کنند و گاهاً با آن نسبت به تمیز کردنِ گوش‌ها مبادرت می‌ورزند (به خصوص پس از استحمام). اما آیا گوش‌پاک‌کن وسیله‌ی مناسبی برای این کار هست؟


بیماری‌هایی که با گوش درد خودشان را نشان می‌دهند


برترین ها – ترجمه از هدی بانکی: آیا گوش‌های‌تان باعث ناراحتی شما می‌شوند؟ ممکن است دچار عفونت گوش شده باشید یا مشکلی در گوش‌های‌تان داشته باشید که علامتی از یک مشکل دیگر یا حتی یک بیماری جدی باشد. به هر حال، این ناراحتی می‌تواند تاثیر منفی بر کیفیت زندگی‌تان بگذارد.

 

خیلی از بیماری‌ها ارتباطی با گوش‌های‌مان ندارند اما می‌توانند گوش‌ها را آزرده کنند یا تحت تاثیر قرار دهند. مشکل گوش‌‌تان را دست کم نگیرید. مشکل گوش هر چه که هست باید خیلی زود تشخیص داده شده و درمان مناسب انجام شود. در غیر اینصورت می‌تواند منجر به مشکلات حادتری شود.

در ادامه نگاهی می‌اندازیم به بیماری‌هایی که می‌توانند گوش‌ها را تحت تاثیر قرار بدهند. آگاه بودن نسبت به آنها به شما کمک می‌کند درمان مناسب را در پیش بگیرید.

 

 گوش‌های‌تان به شما چه می‌گویند

۱٫ سرماخوردگی و عفونت سینوسی


هر چند سرماخوردگی و عفونت‌های سینوسی علائم مشابه زیادی دارند اما یکی نیستند.

سرماخوردگی به عفونت خفیف سیستم تنفسی شامل گلو، بینی و سینوس‌ها گفته می‌شود. ویروس‌هایی که به گروههای سرماخوردگی تعلق دارند، معمولا علت سرماخوردگی هستند اما ممکن است ویروس‌های دیگری نیز سبب سرماخوردگی بشوند که معمولا خطری ندارند. علائم سرماخوردگی شامل سر درد، آبریزی بینی یا گرفتگی بینی، عطسه، سرفه، تب، خارش چشم‌ها، گلو درد، بدن درد و … می‌شود. اگر سرماخوردگی تشدید شود، علائم مربوط به گوش یعنی عفونت گوش، مسدود شدن گوش و گوش درد بروز خواهند کرد. گاهی سرماخوردگی می‌تواند سینوس‌ها را مسدود کند و منجر به عفونت سینوسی شود.

عفونت سینوسی یا سینوزیت، التهاب و تحریک سینوس‌ها و حفره‌های بینی است. معمولا ویروس عامل این بیماری است اما گاهی باکتری یا حتی قارچ نیز می‌تواند عامل سینوزیت باشد. بعضی وقتها، آلرژی، پولیپ بینی (بافت غیرسرطانی در مخاط بینی) و یا حتی عفونت دندان می‌تواند سینوس‌ها را تحت تاثیر قرار دهد. مشکلات سینوسی می‌توانند احتمال عفونت گوش، گوش درد و یا حتی وزوز گوش را افزایش بدهند.

فشاری که به خاطر گرفتگی سینوس‌ها ایجاد می‌شود می‌تواند روی فشار موجود در گوش‌ها اثر بگذارد. اگر در بخش میانی گوش که شیپور استاش نام دارد، التهاب یا گرفتگی وجود داشته باشد، ممکن است دچار عفونت گوش شوید. این انسداد موجب تولید مایعات در گوش می‌شود. وزوز گوش زمانی است که شما صدای آزاردهنده‌ای در گوش‌های‌تان احساس کنید. این صدا ممکن است به صورت سروصدا، تق تق، پچ پچ و یا هو هو کردن باشد. همچنین ممکن است یک گوش یا هر دو گوش را تحت تاثیر قرار دهد، بلند یا آهسته، زیر یا بم باشد. با درمان گرفتگی ، از این علائم خلاص خواهید شد. استفاده از اسپری آبنمک برای بینی یا اسپری استنشاقی چند بار در روز می‌تواند علائم را فورا تسکین دهد.

۲٫ عفونت گلو


درمان عفونت گلو گاهی واقعا چالش برانگیز است. برخی از باکتری‌ها یا یک ویروس عامل عفونت گلو هستند. عفونت گلو می‌تواند نتیجه‌ی آلرژی، آلودگی یا محرک‌‌ها باشد و یا از یک بیماری درونی ناشی شود. عفونت‌ گوش و گوش درد، عوارض متداولی هستند که در صورت پیشرفت عفونت گلو و رسیدن به درجه‌ی حادتر ایجاد می‌شوند.

سایر علائم متداول عفونت گلو شامل تورم لوزه‌ها، التهاب گرههای لنفاوی در گردن، گلو درد و التهاب حلق می‌‌شود.

۳٫ بیماری منییر (Ménière’s Disease)


بیماری منییر، اختلالی در گوش داخلی است. تعادل و شنوایی، عملکردهای حیاتی گوش داخلی شما هستند. این بیماری به طور کلی، فقط یک گوش را مبتلا می‌کند. از هر ۱۰۰۰ نفر در دنیا، ۱۲ نفر دچار بیماری منییر هستند. این بیماری معمولا افراد بین ۴۰ تا ۶۰ سال را مبتلا می‌کند.

بیماری منییر هر چند یک اختلال مزمن است اما درمان و تغییرات سبک زندگی می‌تواند به تسکین علائم کمک زیادی بکند. علائم بیماری منییر ممکن است چند سال خاموش باشند و ناگهان بروز کنند. این علائم شامل سرگیجه، از دست دادن شنوایی در گوش تحت تاثیر، وزوز گوش، از دست دادن تعادل، تهوع، سر درد، احساس سنگینی در گوش تحت تاثیر و درد می‌شود. علت دقیق بیماری منییر مشخص شناخته شده نیست. دانشمندان فکر می‌کنند ممکن است این بیماری با ترکیب مایعات درون گوش و یا سطح مایعات داخل گوش مرتبط باشد. اگر شما هم دچار این بیماری هستید، داروهای مناسب می‌توانند به برطرف کردن سرگیجه کمک کنند. همچنین محدود کردن مصرف نمک و استفاده از وسایل کمکی شنوایی نیز می‌توانند علائم این بیماری را کنترل کنند.

۴٫ بیماری کرون


بیماری کرون، التهاب و تحریک سیستم معده و روده است. بیماری کرون، نوعی بیماری مزمن التهابی گوارشی است که می‌تواند هر بخشی از سیستم گوارش را تحت تاثیر قرار بدهد، از دهان گرفته تا مقعد. معمولا این بیماری در روده‌ی کوچک مشاهده می‌شود.

علائم بیماری کرون شامل اسهال مکرر، خونریزی مقعدی، کاهش وزن بی‌دلیل، گرفتگی‌های شکمی، تب، خستگی و کم بودن انرژی و از دست دادن اشتها می‌شود. بیماران مبتلا به کرون ممکن است دچار کَری شدید نیز بشوند. علت دقیق بیماری کرون ناشناخته است. اما عوامل زیادی مانند وراثت، اثر سیستم ایمنی بیش از حد فعال بر سیستم معده و روده و فاکتورهای محیطی (باکتری‌ها و ویروس‌ها) و سایر عوامل ناشناخته‌ی دیگر سبب بروز این بیماری می‌شوند.

۵٫ اوریون


اوریون یک بیماری ویروسی واگیردار است که توسط ویروس اوریون ایجاد شده و پارامیکسوویروس نیز شناخته می‌شود. این بیماری غده بناگوشی را تحت تاثیر قرار می‌دهد که غده‌ی اصلی بزاق واقع در جلو و زیر گوش‌هاست.
علائم اوریون شامل التهاب و تورم غدد بزاق در زیر یک یا هر دو گوش، تب، سر درد، خستگی و بیحالی، از دست دادن اشتها و درد عضلانی می‌شود. از دست دادن شنوایی نیز می‌تواند از عوارض اوریون باشد و در موارد نادر، این از دست دادن شنوایی می‌تواند دائمی باشد.

 

البته این اتفاق بیشتر زمانی می‌افتاد که دانشمندان هنوز واکسن اوریون را کشف نکرده بودند. بنابراین بعد از عفونت اوریونی، وضعیت شنوایی باید بررسی شود. اوریون و در نتیجه احتمال از دست دادن شنوایی را می‌توان به راحتی با واکسن  (سرخک، سرخجه و اوریون)MMR پیشگیری کرد.

۶٫ سرخک


سرخک یا روبئولا، یک بیماری ویروسی خطرناک است که با ویروسی از خانواده‌ی پارامیکسو ویروس ایجاد می‌شود. این ویروس، سیستم تنفسی را مبتلا کرده و بسیار واگیردار است. ویروس سرخک معمولا با سرفه یا عطسه‌ی فرد مبتلا در هوا پراکنده می‌شود. شما ممکن است بواسطه‌ی تماس با بزاق یا خلط فرد مبتلا به این بیماری دچار شوید.

سرخک، دلیل عمده‌ی مرگ و میر کودکان در تمام دنیاست. در سال ۲۰۱۶، سازمان سلامت جهانی گزارش کرد که در سراسر دنیا، ۸۹۷۸۰ مرگ ناشی از سرخک وجود داشته است. با واکسیناسیون می‌توان در برابر این بیماری مصون شد و از ابتلا به آن پیشگیری کرد. واکسن سرخک برای کودکان ضروری است. علائم سرخک با تب خفیف، آبریزی بینی، سرفه، قرمزی و آبریزی چشمها و نقطه‌های ریز سفید رنگ در داخل لُپ‌ها شروع می‌شود. سایر علائم شامل دردهای عضلانی، گلو درد و راش‌های قرمز و خارش دار که معمولا در ناحیه‌ی سر شروع شده و تدریجا در سایر قسمت‌های بدن نیز بیرون می‌زنند، می‌شود.

دانشمندان نشان داده‌اند که بین ویروس سرخک و بیماری گوش به نام اتواسکلروز ارتباط وجود دارد. اتواسکلروز، رشد غیر طبیعی و تدریجی استخوان در گوش میانی است که مانع عملکرد طبیعی استخوان رکابی در گوش میانی می‌شود. استخوان رکابی فیکس شده و دیگر نمی‌تواند حرکت کند. این تغییر شکل، قابلیت انتقال امواج صوتی از گوش میانی به گوش داخلی را تحت تاثیر قرار داده و بنابراین شنوایی را مختل می‌کند. ویروس سرخک می‌تواند عامل فعالسازی بروز اتواسکلروز باشد. از دست دادن شنوایی ناشی از سرخک در مناطقی که واکسیناسیون سرخک انجام نشده، دیده می‌شود.

۷٫ مننژیت


مننژیت، التهاب غشاء پوشاننده‌ی مغز و نخاع است. این التهاب اساسا به دلیل عفونت‌های باکتریایی و ویروسی ایجاد می‌شود. گاهی میکروب‌ها، قارچ‌‌ها، انگل‌هایی خاص و یا حتی بیماری‌های خاصی چون سرطان، لوپوس، آسیب مغزی یا جراحی مغز می‌‌توانند موجب مننژیت شوند.

علت دقیق مننژیت باید تشخیص داده شود تا درمان موثر صورت بگیرد. در برخی موارد، مننژیت ممکن است خود به خود برطرف شود اما در سایر موارد می‌تواند خطرناک باشد. با مشاهده‌ی علائم اولیه‌ی مننژیت، زودتر به پزشک مراجعه کنید.

علا‌ئم مننژیت شامل تب بالای ناگهانی، سر درد غیرعادی همراه با تهوع، مشکل تمرکز، حمله صرع، کاهش اشتها، مشکل در بیدار و هشیار ماندن، حساسیت به نور و راش‌های پوستی می‌شود. از دست دادن شنوایی نیز با مننژیت ارتباط دارد. کودکانی که مبتلا به مننژیت باکتریایی می‌‌شوند و همچنین کسانی که مبتلا به مننژیت ویروسی می‌شوند ممکن است شنوایی خود را از دست بدهند.

۸٫ مشکلات قلبی یا رگهای خونی


اگر صدای کوبیدن یا غژغژ در گوش‌های‌تان احساس می‌کنید که ریتمیک است، ممکن است دچار نوع غیرمعمولی از وزوز گوش به نام وزوز تپشی شده باشید. این بیماری چندان شبیه وزوز معمولی گوش نبوده و ممکن است یک یا هر دو گوش را تحت تاثیر قرار بدهد.

در واقع صدایی که بواسطه‌ی وزوز تپشی در گوش احساس می‌شود، بسیار واقعی بوده و به صدای جریان خون در رگها تشبیه می‌شود. علامت اولیه‌ی این بیماری، شنیدن صدایی شبیه تپش قلب در گوش‌هاست. ممکن است احساس سرسبُکی یا ضربان قلب تند هم داشته باشید.

 

 گوش‌های‌تان به شما چه می‌گویند

اگر این علائم را همراه با درد قفسه سینه دارید، فورا به پزشک مراجعه کنید. علت این علائم به مشکلات جریان خون مربوط شده و ممکن است شامل فشار خون بالا، تصلب شرایین، تومور سر و گردن و کاپیلاری غیرطبیعی نیز بشود. برای درمان این نوع وزوز گوش، باید مشکل اصلی و علت پنهان به درستی تشخیص داده شده و سپس درمان مناسب تجویز شود. این بیماری می‌تواند مشکلات خواب نیز ایجاد کند.

۹٫ عدم تعادل هورمونی


شاید تعجب کنید اگر بدانید که تغییرات هورمونی هم می‌تواند موجب مشکلات مربوط به گوش شود. برخی از مشکلات هورمونی مانند مشکلات تیروئیدی می‌تواند هم در زنان و هم در مردان روی بدهد. اما یک اختلال هورمونی در هورمون‌های زنانه می‌تواند اختلال شنوایی در زنان ایجاد کند.

وزوز گوش مشکلی است که معمولا در افراد مبتلا به مشکلات تیروئیدی دیده می‌شود. وقتی غده‌ی تیروئید که در بخش پایینی گردن واقع شده به درستی عمل نکند، دچار علائمی چون پایین بودن سطح انرژی، افزایش وزن و افسرگی خواهید شد. علائم بستگی به نوع مشکل تیروئید شما دارند که پزشک باید آن را تشخیص بدهد.

آیا می‌دانستید که عدم تعادل هورمونی در زنان نیز می‌تواند موجب بروز مشکلات گوش مانند بیماری منییر و اختلال دهلیزی گوش بشود؟ هر چند پزشکان عقیده دارند این ارتباط ممکن است اما تحقیقات بسیار کمی در این مورد صورت گرفته است. بنابراین، ارتباط دقیق این دو اختلال و درصد زنانی که دچارش هستند هنوز مشخص نیست.

تغییرات هورمونی در زنان می‌تواند منجر به علائم گوناگونی شود. برخی از علائم مربوط به گوش داخلی با تغییرات هورمون‌های زنانه مرتبط هستند. بعضی از این علائم شامل از دست دادن شنوایی، سرگیجه، افزایش وزوز گوش، احساس پُری گوش و فشار گوش می‌شود. این نشانه‌ها و بیماری‌های سببی آنها در افراد متفاوت است. بهترین کار این است که جهت تشخیص و درمان مشکل به پزشک متخصص مراجعه کنید.

نورونیت دهلیزی اختلالی است که می‌تواند موجب سرگیجه‌های شدید و ناگهانی بشود. علت آن نیز التهاب عصب دهلیزی است که تعادل را کنترل می‌کند. علائم نورونیت دهلیزی شامل حملات سرگیجه ناگهانی می‌شود که می‌تواند ۷ تا ۱۰ روز طول بکشد و سپس سرگیجه‌ خفیف به مدت چند هفته باقی بماند. تهوع و استفراغ و حرکت غیرارادی کره چشم از سایر علائم هستند. دارو می‌تواند سرگیجه و استفراغ را تسکین بدهد.

۱۰٫ تومورهای مغزی


سرطان‌های مغز می‌توانند در هر سنی روی بدهند، اما این سرطان‌ها معمولا در کودکان و افراد سالمند دیده می‌‌شوند.

تومورهای مغزی انواع گوناگونی دارد و علائم بسته به نوع تومور، متفاوت هستند. از دست دادن شنوایی معمولا با تومورهای مغزی ارتباط دارد. برخی از سایر علامت‌ها شامل سر درد، حمله‌ی صرع، از دست دادن کنترل حرکات، از دست دادن بینایی، خستگی، افسردگی و تغییرات رفتاری می‌شود. با مشاهده‌ی این علائم هر چه سریعتر به پزشک مراجعه کنید.

خلاصه اینکه مشکل گوش و شنوایی‌تان را دست کم نگیرید و زودتر برای تشخیص و درمان اقدام کنید.